Blog

29 jul / Wereld achter glas

Buiten is het stil
De kinderlach verstomt
Voetballen doen de jongens achter een flatscreen
De straat is maar de straat

Geen gegil van hoge stemmen
Springen met fictief touw
Zwijgende sensoren registreren alles
Camera’s zoomen in en uit

Kromme duimen gebogen over kleine toetsen
Hier een scherm, daar een scherm
Overal glas
Beelden flikkeren en flitsen

De techniek als hoogste kunstvorm
Welkom in de wereld achter glas
Moeder aarde gevangen
Gekneveld door een paar luttele inches

Misschien is het wel een goede tijd
Om blind te worden
Men kijkt wel
Maar ziet niets

De zomermaanden juli en augustus gebruik ik om tot rust te komen, te reizen, te genieten van m’n nieuwe woonstad Amsterdam, te schrijven aan m’n roman en vooral op het een en ander te reflecteren. De stille momenten en lange stranduren resulteerden in een creatieve explosie en onverwachts een nieuwe bundel: “Vertrouwder dan mijn eigen huid”. Van poëzie tot korte rijmpjes, van kleine verhalen tot kort commentaar alles zit erin. De komende weken deel ik af en toe een plotselinge uitspatting zoals deze, die vanuit het niets opeens op papier stond.

Geef een reactie

X