Blog

18 jun / Welkom in een stad die nooit stil is

Op het harde bed in het appartementje van mijn teta (oma) word ik wakker van het geluid van het gebalk van ezels, het geschreeuw van verkopers, toeterende auto’s en het kletterende geluid van hamers op butagasflessen.
Wat een herrie, kreunt een stem in mijn hoofd. Het is mijn eerste ochtend in Egypte en ik moet als vanouds wennen aan de geuren, de kleuren en de geluiden van de drukke straten van de volkswijk Ezbet al-Nachle (wat letterlijk palmbomenboerderij betekent). Deze wijk ligt ingeklemd tussen de spoorwegovergang van de gemiddelde wijk Ain Shams en het straatarme Al-Mag, met z’n honderden dagloners die gewapend met schoffels en pikhouwelen in lange rijen in de brandende zon zitten te wachten op de pick-up trucks die hen terug zullen brengen naar de gebieden waar ze net uit geëmigreerd zijn – het platteland ten noorden of zuiden van Cairo. Of ze worden naar de woestijn gereden om te werken aan een nieuwe snelweg. Het is een hard en onzeker bestaan, waar een zeer schamel loon tegenover staat. Voor elke dagloner zijn er tien anderen die tevergeefs wachten op welk werk dan ook.
Ik sta op, rek me uit en open de luiken van het raam. Ik kijk recht op een flat die al tien jaar lang in aanbouw is. Tot voor kort besloeg zij niet meer dan drie verdiepingen en prikten de ijzeren staven van het gewapende beton hoog in de lucht. In de half afgebouwde derde verdieping opgemetseld uit rode baksteen en leem waren huiden gespannen die droogden in de zon. Nu telt de flat echter zeven verdiepingen en een dak en heeft zij de kleur van egaal beton aangenomen. Ik had niet verwacht dat de flat ooit zou worden afgebouwd. Dat is zij nu nog niet. Het gebouw staat midden in de houten stijgers. Maar de vooruitgang, hoewel traag, is onmiskenbaar.
Cairo staat nooit stil. Nimmer slaapt deze moeder van rijkdom en beschaving, deze zegevierende, maar ook overbevolkte en vieze stad. In de grootste hoofdstad van Afrika met ruim 20 miljoen inwoners, spelen jongetjes tot drie of vier uur ’s nachts op straat, roken mannen tot de vroege ochtend waterpijp, staat de televisie dag en nacht aan en haasten vrouwen zich ’s ochtends vroeg naar de overvolle metrostations op weg naar hun werk
Maar de onrust van de stad zit hem niet alleen in de overbevolking, compleet dichtgeslibde wegen, verstopte riolen en herrie op straat.

Postrevolutionair Egypte is een onrustig Egypte. En wellicht ook een instabiel Egypte.
Mijn familie reageert dan ook met gemengde gevoelens op mijn komst. Al vanaf het eerste moment na aankomst, nadat de eerste begroetingen en beleefdheden zijn uitgewisseld, volgt een uitgebreide lijst van does en donts. Oom Samir en oom Osama kijken er ernstig bij.
Niet, of zo min mogelijk met de taxi reizen.
Voor uiterlijk negen uur ’s avonds thuis zijn.
Bellen wanneer je ergens vertrekt. Wanneer je ergens aankomt. Wat je gaat doen. Hoe lang je denkt nodig hebben.
Vermijd de minibus.
Zorg dat je niet alleen reist.
De lijst is lang. De zorgen zijn groot.
De wetteloosheid die tijdens en na de revolutie uitbrak heeft zich tegen de meisjes en jonge vrouwen gekeerd. Voornamelijk tegen de Koptisch-christelijke jonge vrouwen. Wekelijks, zo niet dagelijks, doen semi-betrouwbare geruchten en overtuigende verhalen de ronde van meisjes die worden ontvoerd en verkracht, waarna ze gedwongen worden zich te bekeren tot de islam. Deze verhalen worden niet alleen achter de gesloten muren van kerken en clubs verteld. Voor het eerst staan ze ook expliciet in de krant. De problematiek van de Koptische minderheid in Egypte, die zo’n tien a 12 procent van de totale bevolking van ongeveer 84 miljoen uitmaakt, wordt voor het eerst benoemd en openlijk gediscussieerd. Het leidt tot verhitte debatten en maatschappelijke spanningen, waarbij de interim-regering weliswaar in snel tempo anti-discriminatoire maatregelen invoert, maar plotselinge geweldsuitbarstingen niet van de lucht zijn. Het aantal incidenten neemt gestaag toe. Een Koptische cameraploeg die wilde filmen op het Tahrir-plein, werd beschuldigd van spionage. Meteen keerden de omstanders op het plein zich tegen hen. Een politieagent moest tussenbeide komen en in de lucht schieten om de menigte uiteen te drijven. Marian, de vrouwelijke presentatrice was tegen die tijd echter al geheel uitgekleed, terwijl de cameraman naar de intensive care moest worden afgevoerd.
Twee Koptische meisjes in de provincie al-Minya werden ontvoerd, verkracht en gedwongen zich tot de islam te bekeren. Maar eens een moslim, altijd een moslim. Het is het bekende verhaal dat al jarenlang speelt. Zodra je bij de Egyptische overheid als moslim geregistreerd staat, kun je daar vanwege het verbod op afvalligheid nooit meer afstand van doen. Een moslima mag geen christen trouwen. Nochtans mag ze in een christelijke familie verkeren. Eenmaal bekeert, rest zo’n vrouw dus niets anders dan met een moslim (vaak haar verkrachter) in het huwelijk te treden en afstand te doen van haar familie.
En dan zijn er nog de kerken die regelmatig in vlammen opgaan. De demonstraties die tot schermutselingen leiden, met regelmatig tientallen doden en honderden gewonden als gevolg. Het klopt niet. Egypte was niet zo. Egypte is niet zo.
‘Het mooiste van Egyptenaren vind ik dat ze zo vreedzaam zijn. Het is echt een van de veiligste landen waar ik ooit gewoond heb, Egyptenaren zijn relaxt en nog aardiger en gastvrijer tegen buitenlanders, dan tegen elkaar,’ vertelde een Duitse CEO van een groot ICT-concern mij in het vliegtuig. Zijn beeld van Egypte is ook het beeld dat ik ken.
‘Het enige probleem,’ verzuchtte de CEO, na het opnoemen van een lange lijst van Egyptische kwaliteiten.
‘Ja…’
‘Het enige probleem….’
Ja, knik ik, precies wetend waar hij naar toe wil.
‘…Is de al jarenlang toenemende seksuele intimidatie van vrouwen.’

Lees morgen het vervolg…

3 Comments
  • Anja

    Mooie kolom. Goede start. Welkom in Egypte, misr, oem el donya.

    Beantwoorden
  • Stefan

    Je bent terug! Dit leest alweer heel goed, op naar het vervolg!

    Beantwoorden
  • Amal/Wilma

    Goed verhaal om te lezen en ……………belangrijk!

    Beantwoorden

Geef een reactie

X