Blog

03 feb / Walgelijk Rijk

Als het geen armoede is dat jongeren zich drogeren, voltanken in een schuur en dan *BOEM* achter het stuur, zuipend in de kroeg, stoned dansend tot de ochtend vroeg, zonder te weten in wiens armen te ontwaken, noem mij maar een breezerslet voor een flesje prik in bed gelegd
Ja als dat geen armoede is, dan wil ik niet weten hoe het is om rijk te zijn, echt rijk

Als het geen armoede is dat dikke auto’s rijden over nog veel bredere wegen, immer meer roetdeeltjes die in de longen zweven *KUCH* en nog een sigaret, loos zaad, toch niets waard, vliegen voor geen geld, na minuutje sprinten al uitgeteld, effe een kroketje trekken, he jij daar! zoenen heet nu ook al bekken
Ja als dat geen armoede is, dan wil ik niet weten hoe het is om rijk te zijn, echt vreselijk rijk

Als het geen armoede is dat we bij God geen idee van de ander hebben, nooit een van ons geweest, wij – zij, betekent ik en jij, een hoofddoek is geen vrouw, een baardje vraagt om meer blauw, JO! ik zeg gewoon neger of zwarte piet, en als ‘ie daar niet om lachen kan is ‘ie een zielepiet, iedereen uit Azië heet spleetoog of Chinees, en een Turks kind zien we nog liever als wees, dan in de armen van twee liefhebbende vrouwen, vuile flikkers mogen dus ook nog trouwen
Ja als dat geen armoede is, dan wil ik niet weten hoe het is om rijk te zijn, echt walgelijk rijk

Dit voorjaar verschijnt “Vertrouwder dan mijn eigen huid” – een bundel van poëtische reflecties en reflectieve poëzie maar vooral veel spoken word art. Eigenlijk moet je de teksten keihard schreeuwen, of juist zacht fluisteren, prevelen als ware ze een gebed. Poetry is back!

3 Comments

Geef een reactie

X