Blog

02 sep / Verbijsterend

Het zijn interessante dagen voor een politicoloog. Niet alleen zijn in Washington, na een radiostilte van twee jaar, eindelijk de directe vredesbesprekingen tussen de Palestijnen en Israëliërs begonnen, ook in Europa vindt er tal van ontwikkelingen plaats. In Duitsland kwam deze week – na jarenlange pogingen van de politieke elite om elk rechts geluid te onderdrukken – het rechts-populistische lijk alsnog uit de kast bij monde van de ‘linkse’ SPDer en bankier Sarrazin, in Frankrijk zijn de eens weggevaagde socialisten weer terug van weggeweest – klaar om de aankomende presidentsverkiezingen glansrijk te winnen en bij onze zuiderburen vecht men haar eeuwenoude taalstrijd uit aan de formatietafel.

In Nederland hebben we vaak het gevoel dat de hele wereld in rep en roer is, terwijl het bij ons ‘wel lekker’ gaat. Maar de gestreste buitenwereld heeft nu ook onze landsgrenzen bereikt.
Den Haag is een circus. Het eens zo vrome en gedisciplineerde CDA is vervallen ‘tot platte vechtpartij’ (aldus de Volkskrant). Ab Klink gooide het bijltje erbij neer en even, heel even, leek het of een rechts Rutte I er toch niet zou komen.
Maar voordat het halve land de vlag uit kon hangen wist het CDA haar gelederen te sluiten. Voor hoe lang is echter nog onbekend: samenwerking met de PVV lijkt als een tijdbom onder de partij der oude mannenbroeders.

Deze tijdbom zit hem deels in de lange eisenlijst van de PVV. Zo wil de partij (in ruil voor zijn gedoogsteun) dat ‘crimineeltjes – in PVV-jargon ‘straatterroristen’- die twee paspoorten hebben, het Nederlanderschap wordt afgepakt en zij vervolgens geopereerd worden naar hun andere vaderland. Lees: Marokko, want de eis is ingegeven door de problemen met Marokkaans-Nederlandse, islamitische reljongens in Gouda’ (De Volkskrant, 02-09-10).

Dat de PVV dergelijke oneerbare voorstellen heeft en dat sommige CDA’ers zich daarom afvragen of het wel wenselijk is om met Wilders in zee te gaan, is echter al langer bekend.
De afgelopen weken klonk er regelmatig felle kritiek, onder meer verwoord door prominenten als Van Agt, Lubbers en Veerman en wordt er opgeroepen tot time-outs of zelfs het compleet afblazen van de onderhandelingsbesprekingen.
Wat men echter tot gisterenavond niet wist, is wat er tijdens de formatiebesprekingen nu eigenlijk allemaal besproken wordt. Noch was bekend hoe Wilders zich opstelt. Door een uitgelekte brief van Ab Klink aan zijn fractiegenoten bestaat daar nu een beter beeld van. Een beeld, dat menig lezer, toch achter de oren doet krabben.

’75 procent van de redenen waarom CDA en VVD het beleid willen, deelt hij niet’ (Citaat Klink in De Volkskrant, 02-09-10).

‘Neem het inburgeringsbeleid. De VVD en het CDA stellen dat de eisen omhoog moeten om mensen hier meer houvast en perspectief op een goed leven te geven. De PVV daarentegen benadrukt waarschijnlijk dat hierdoor juist minder migranten naar Nederland zullen komen en de islamisering van de samenleving wordt verhinderd. Hoe werkt dat door in de samenleving? Hoe voelt de moslima zich die op maandagochtend met haar broodtrommeltje naar de verplichte inburgeringscursus gaat?’ (Citaat Klink in De Volkskrant, 02-09-10).

Schokkender is echter het volgende:

‘Hij (Wilders, red.) stelde bij de komende presentatie van het akkoord met een volstrekt en totaal (!) ander verhaal te komen dan de VVD en het CDA. Hij raadde de collega’s aan om op dat moment maar een andere kant op te kijken en voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren. Een samenbindende visie zou echt niemand hoeven te verwachten’ (Citaat Klink in De Volkskrant, 02-09-10).

In het regeerakkoord zou een clausule worden opgenomen die het principe van agree to disagree voorstaat. In de praktijk, zo werd al gewaarschuwd door Cees Veerman en Ben Bot, zal dit zo uitpakken dat er twee ministers van Buitenlandse Zaken zijn. Wilders zal interviews blijven geven en protestbijeenkomsten (zoals de geplande bijeenkomst op Ground Zero) blijven bezoeken om daar zijn ongezouten mening over de islam en migranten te geven. Hierdoor zal de Nederlandse regering regelmatig in zijn hemd komen te staan.

Dat Wilders echter ook tijdens de onderhandelingen de overige regeringspartners zo provoceert dat hij hen in feite bij voorbaat beledigt, geeft toch te denken.

Volgens Klink zou het CDA deze besprekingen zo graag doen slagen, dat zij zelfs bereid is het aankomende partijcongres te manipuleren. Om een gunstig oordeel over het regeerakkoord te creëren zou het congres zo worden gepland dat Wilders zijn (gevreesde) visie op de onderhandelingen nog niet uit de doeken kan doen. De partijleden zouden hierdoor geen accuraat beeld krijgen van de hele situatie.

Klink besluit zijn brief met de opmerking dat ‘politieke samenwerking met de PVV voor ons geen begaanbare weg is en zou moeten zijn. (voor mij persoonlijk is dat echt een definitieve conclusie.)’ (Citaat Klink in De Volkskrant, 02-09-10).

Dit lijkt, gezien de situatie, het enige redelijke besluit. Als er binnen een coalitiepartij al bij voorbaat zoveel onenigheid bestaat dat splitsing dreigt, kan men zich afvragen welke gevolgen een dergelijke regering voor de totale samenleving heeft.
Het is zoals Bert Wagendorp in zijn dagelijkse column in de Volkskrant zei: ‘Je door Wilders laten gijzelen is één ding, maar om je nou tijdens de gijzeling ook nog eens tot op het bot te laten vernederen en door je gedoogpartner meteen voor gek te worden gezet, dat gaat te ver’ (De Volkskrant, 02-09-10).

In een artikel uit Trouw, geplaatst op 28 augustus concludeerde Roel Kuiper eerste-kamerlid van de ChristenUnie het volgende: ‘Als het kabinet van VVD en CDA, met gedoogsteun van PVV er komt, dan zal in het regeerakkoord vast niets gevonden kunnen worden dat de beginselen van de rechtsstaat aantast. Natuurlijk niet. Maar de revolutie in het staatsbestel is dan ontketend’ (Trouw, 28-8-10).

Dit lijkt nu al bewaarheid te worden. De echte tijdbom zit niet in de standpunten, maar in het disrespect van Wilders en zijn partij.

Het CDA-congres mag straks alsnog beslissen. Verhagen heeft eerder echter al aangegeven dat zo’n congres alleen zal plaatsvinden als het eindoordeel van de leden positief is. Ondertussen zwijgt de VVD in allee toonaarden. Zorgwekkend, een aanstaand premier die alleen schalks lacht en op geen enkele kwestie (hoe moeilijk en principieel ook) ingaat.
Het is al met al verbijsterend.

Ongelofelijk dat de VVD en het CDA zo graag willen regeren met een partij die elke gedragsregel en elke (politieke) fatsoensnorm zo aan z’n laars lapt.

Oud-senator Vis noemde in een artikel in Trouw zowel Verhagen als Klink verliezers: “Het CDA verkeert in een crisis. Het is bij een partij in crisis altijd zo dat niet alleen de leiding van de partij, maar ook zijn tegenstander sneuvelt.” (Trouw, 02-09-10).

Het is echter nog m aar de vraag hoe lang de VVD het nog droog houdt. De afgelopen week liet een aantal VVD’ers voor het eerst kritisch van zich horen. Deze ‘verraders’ lijken tot op heden een marginale minderheid binnen de partij. Maar wanneer echter het ware gezicht van Wilders naar buiten komt, zal toch ook binnen die partij onrust ontstaan.

Een rooskleurig toekomstbeeld: straks gaan vriend en vijand ten onder en veranderen we nog in het land der verliezers.

Ja, ook voor een politicoloog zijn het verbijsterende tijden.

1 Comment
  • Amos Oostlander

    Goed artikel; Dat het CDA gegijzeld is lijkt mij ook duidelijk, elkaar lekker naar de mond praten dat is normaal geworden in deze partij.
    CDA, VVD en PVV zullen tegenwoordig goed met elkaar kunnen regeren, gezien hun standpunten.
    VVD doet over de PVV van:” bah wat zijn dit toch slechte mensen”, terwijl zij zelf het zelfde voorstaan.
    Mijn vader heeft voor het CDA in het Europees parlement gezeten en is directeur geweest van het WI van het CDA.
    Ik heb hem nooit horen zeggen:”Wij van het CDA vinden”. Iemand die durft alleen te staan als het op principes aankomt.

    Hartelijke groet Amos.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X