Blog

26 nov / God als moederkloek

De Anglicaanse Kerk heeft z’n eerste vrouwelijke Bisschop. Ellinah Wamukoy, afkomstig uit Swaziland in Zuid-Afrika, nam trots de benoeming aan. Op de radiozender van de BBC gaf ze uiting aan haar blijdschap.
“Ik zie het als mijn taak de moederlijke kant van God te tonen. Als een moederkloek die haar kuikens beschermt, zo wil ik er voor mijn kinderen zijn,” zo sprak de zestigjarige vrouw.
Bisschop Wamukoy zal niet lang de titel van enige vrouwelijke Bisschop binnen de Anglicaanse Kerk dragen. De autonome Anglican Church of South Africa heeft ook al de benoeming van de blanke Margaret Vertue bekendgemaakt, wiens ceremonie naar verluid begin volgend jaar plaats zal vinden.

De Engelse moederkerk was er snel bij de benoeming te veroordelen. “Ongepast en onbetamelijk,” zo was het blanke mannelijke antwoord.

Het is opmerkelijk dat het hoegenaamd “progressieve” Europa dat de mond vol heeft van vrouwenrechten en emancipatie, nog steeds worstelt met de rol van de vrouw in de kerk.
“So that was the remarkable voice of the first female Bishop of Africa,” concludeerde de Britse verslaggeefster het korte vraaggesprek met lichte verbazing. De eerste vrouwelijke bisschop van de Anglicaanse kerk zal ze bedoelen. Afrika kent tientallen vrouwelijke bisschoppen in de pinksterbeweging en evangelische stroming.
Zo sprak ik Bisschop Dawn Willis, de eerste vrouwelijke Bisschop van de zogenoemde “Born again”-beweging van Oeganda. Deze vrouw die geboren werd in een grote polytheïstische en polygame Nigeriaanse familie, leidt nu een kerkgemeenschap met drie vestigingen in Kampala en twaalf buiten de stad. Ook runt ze een eigen “vocational school” waar jonge vrouwen leren hoe ze zelf-voorziend kunnen zijn en een stichting die 108 weeskinderen naar school stuurt.

Zonder geld, maar met de diepe overtuiging dat God haar geroepen had, stak ze zeventien jaar geleden de Oegandese grens over. Binnen drie maanden leidde ze haar eerste congregatie. Zes jaar geleden werd ze – een buitenlander, alleenstaande-moeder en hardwerkende zakenvrouw (ze handelt in zelfgemaakte hand-zeep en lotion in vijf districten van het land) – tot Bisschop benoemd.

De vrouwelijke kerkleidster werd niet door iedereen even goed ontvangen. Onbekende mannen kwamen op haar af en vroegen haar of ze naar Oeganda was gekomen om “de natie te saboteren”. Anderen stelden dat er voor vrouwen geen plaats is in de kerk en dat de kersverse Bisschop vrouwelijke opstandigheid predikt. Maar Willis zette door en pareert dergelijke kritieken met gepassioneerde felheid.

“Over de hele wereld krijg ik steeds dezelfde vraag te horen. Het begint al bij de aankomst op Heathrow of een ander Europees vliegveld waar de douanier verbaasd opkijkt en vraagt: “Een vrouwelijke bisschop, dat kan toch niet?”
Willis buigt met haar enorme gestalte voorover en kijkt me doordringend aan. “Ken je het verhaal waarin God een muilezel als boodschapper gebruikt?”
“Ja,” mompel ik enigszins ongemakkelijk.
“Als God een ezel als zijn boodschapper kan gebruiken, zou hij dan niet een vrouw inzetten? Staan wij nog lager op Gods ladder dan de dieren? Luister niet naar die valse profeten die je vertellen dat alleen de man geroepen is om God te dienen. De kerk is van het ware pad afgedwaald. God roept mannen én vrouwen op om te bouwen aan zijn koninkrijk. Hij zoekt naar een luisterend oor, een open hart. God zoekt geen perfectie, maar beschikbaarheid. Wij kunnen een kant van God laten zien die geen man kan tonen. Dat vinden mannen eng en wellicht bedreigend, maar een haan let niet op zijn kuikens. Het is de moederkloek die de kleintjes beschermt.”

Willis hanteert dezelfde beeldspraak als de kersverse Anglicaanse Bisschop.

“Kent u het verhaal van de moederkip die haar kuikens tijdens een brand beschermde?” vroeg ze aan de verbaasde verslaggeefster.
“Zij bedekte haar baby-chicks met haar vleugels. Toen de brand over was, bleek de moeder dood en haar veren verkoold. Maar onder de zwarte stompjes van haar verbrande veren zaten haar kuikens, springlevend. De moeder gaf haar eigen leven, zodat haar kleintjes konden worden gered.”

Waar de Europese vrouw vaak stil is en de man het voortouw neemt in kerk, politiek en maatschappij is de Afrikaanse vrouw al eeuwenlang de ruggengraat van de samenleving. Ze werkt meer én harder, zorgt voor haar vele vaderloze kinderen en familieleden en gaat nu ook haar gemeente voor in woord en daad. Ze beschermt haar kuikens met een moederlijke compassie, waar de Europese plofkip nog heel wat van kan leren.

2 Comments
  • Roger Maatje

    Vrouwelijke Bischop.

    Ik wil even ingaan op dit heugelijke feit dat we binnen de angelicaanse gemeentschap een Vrouwelijke Bischop hebbben.
    He is niet zo dat de Agengelicaanse kerk in het geheel tegen vrouwelijke bischoppen is. Zelfs De huidige Aartsbischop en zijn opvolliger zijn voor . Het gaat vooral om de meest conservative hoek binnende kerk. Ik ben pastor binnen de Angelicaanse kerk . De Agelican Communion is meer dan de Church of England. Binnende angelican communion ook Oud katholieken, Presbyterianen ( die hebben all jaren vrouwelijke bischoppen) en ook onfahankelijke angelicanen en z. De angelicaanse kerk gemeenschap kent drie stomingen: Agelo-Catholic , wat wij High Church noemen. The Low -Church waar inde prostestants georienteerde angelocanen zitten. en the OPen Church , waar in de meeste Evangelische Angelicanen zitten.

    Ik behoor tot de open church. En de nieuwe aartsbischop komt uit de Evangelische achterban van de Angelicaanse kerk. Hij is voor en niet tegen .
    Het probleem zit hem vooral inde protestanse en catholic orienteerende leden. Roger Maatje, Pastor in Marseille

    Beantwoorden
  • Anne

    De Anglicaanse kerk in de Verenigde Staten (Episcopal Church geheten), heeft als jaren vrouwelijke bisschoppen. De Primate (Aartsbisschop) is ook een vrouw. Dit ter informatie…

    Beantwoorden

Geef een reactie

X