Blog

22 dec / Serious Request

Deze column staat vandaag ook in Trouw

De vrolijke radio-DJs van 3FM doen een serious request – en heel Nederland viert mee. Taxi’s crossen af en aan en droppen de ene BN’er na de andere, die onder luid tromgeroffel het glazen huis binnen wordt gehaald en na een grapje, een drankje en een emotioneel pleidooi een aanzienlijk geldbedrag doneert – en/of anderen aanspoort dat ook te doen – om vervolgens weer met een voldaan gevoel haastig de taxi in te springen. Ondertussen zetten de heren DJ het plein en daarmee de stad op stelten. Het centrum van mijn woonplaats (Leiden) is totaal ontregeld. Het is natuurlijk een geweldig gezicht, grote podia, die glazen broeikas, honderden kerstbomen (mét lampjes!), kerstkramen en héél veel ambulance- brandweer- en ander geüniformeerd personeel dat pennetjes verkoopt, vraagt om bloeddonaties of je anderszins aanklampt voor ‘het goede doel’.
This one’s for mamma’ luidt dat goede doel. Na Malaria, HIV/aids en tal van andere vreselijke ziektes, heeft serious request dit jaar een vrolijke insteek: al die lieve, sterke, krachtige, prachtige, Afrikaanse moeders, die de ruggengraat vormen van een gebroken continent, wordt een hart onder de riem gestoken. Als vrouw, en mogelijke moeder in Spee kan ik zo’n prachtig doel natuurlijk alleen maar omarmen. En dat doe ik ook. Maar toen ik zaterdag wat langer op die enorme goede-doelen-kermis liep, begon het toch te knagen van binnen.
Het begint al bij het station, nadat je je langs tientallen kramen in de centrale hal hebt gewurmd, mag je over met regen volgezogen rode lopers richting het plein schreiden. Wie naar serious request gaat wordt verwelkomd als een held. En misschien ben je dat ook wel, in deze tijd, als je nog iets aan het goede doel wilt geven.
Wat een stroomverbruik, dacht ik terwijl ik langs flitsende bouwlampen liep. Wat een stellages, en podia…
Wat een ‘met z’n allen-mentaliteit’. Hossende tieners bij de koek en zopie tent. Maar met z’n allen voor wat? Arme vrouwen in Afrika, of een leuk feestje wat nog een goed gevoel geeft ook?
Serious request is een geweldige manier om jongeren bewust te maken van armoede en ontwikkelingshulpproblematiek. Maar het is net zo gelinkt aan Kerst als dat jaarlijkse drama van een familiediner. Je ziet die hele familie nooit, maar op Tweede Kerstdag val je elkaar emotioneel in de armen. En de rest van het jaar dan? This one’s for mamma? The whole year should be for mamma! Niet op radio-niveau, maar op maatschappelijk en politiek niveau. We zouden ons elke dag van ons leven moeten inzetten voor een betere, duurzamere, rechtvaardigere wereld.
In een zijstraat loop ik een oude kerk binnen. Er zitten een paar oudere mensen op hun knieën te bidden. Voor de stad, voor hun land, voor de wereld. Tweeduizend jaar geleden lag de grootste weldaad in een vuile voerbak in een kleine stal. Geen kerstverlichting, geen podia, geen massa met fluitjes en vlaggen op de been. De brenger van eeuwigdurende vrede en recht kwam in stilte en ging in stilte heen, terwijl hij fluisterde: ‘this one’s for you, and you, and you…

Gezegend Kerstfeest allemaal.

3 Comments
  • Paul

    Heel erg raak en heel erg mooi, Monique!

    Beantwoorden
  • Roelof Greveling

    Best Monique, Datgene wat jij beschrijft, ervaar ik ook als zeer als een goedkoop afkopen van de armoede in de wereld. Ik vraag mij af waar al dat geld blijft, maar het i.q. van de gemiddelde B.N.zal daar vast niet over nadenken.: zij hebben zich in hun mooiste kledij laten zien, een liedje gezongen en zo hebben zij wel weer aan hun plicht voldaan. Zouden ze zelf ook iets betalen?
    Zehebben zichzelf weer in de kijker geplaatst, met één of ander brallerig lied en hun c.d.’s worden weeer verkocht!! Bah!! Tussen hun wereld en de werkelijk arme behoeftige wereld zit een dikke muur, maar daar kijken ze niet naar. Hun leven bestaat uit het tegen hun “soortengenoten+ opboksen en een vreselijk soort muziek. Leven deze mensen nog of zijn ze reeds voorgeprogrameerd. Moniek ik wens je een zalig kerstfeest en een mooie jaarwisseling. Roelof

    Beantwoorden
  • in plaats van kaarten | Bert Altena

    […] je vraagtekens bij plaatsen, zoals Monique Samuel in een mooie column in Trouw (ook op haar eigen site te […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

X