Blog

19 jun / Revolution branding

De Egyptische revolutie was een waardige revolutie. De Egyptenaren zijn weer trots op hun land, hebben meer zelfrespect en ervaren een hernieuwd gevoel van broederschap.
Die trots spat ook van het toeristenvisumboekje af, dat in het vliegtuig wordt uitgedeeld.
Welcome to post-revolutionary Egypt, luidt een van de artikelen. Met op de voorkant een mooie foto van vier jongens die naast elkaar zitten en samen een Egyptische vlag om hebben geslagen.
Welcome to Egypt staat er onder de afbeelding. Ironisch genoeg gaat deze boodschap gepaard met het onmiskenbare logo van Vodafone. Enjoy the fastest mobile internet all over Egypt, zo claimt deze Amerikaanse onderneming. Ja, snel internet het zal wel. Tijdens de revolutie waren de Egyptenaren met Vodafone maar slecht af. De provider werkte mee met de totale lock-down van alle mobiele telefonie en internet en legde het hele netwerk plat.
Op de achterzijde van het boekje staat een foto van een Duits bondstaggebouw met daarop een gigantisch spandoek met de tekst: Strike like an Egyptian!
Proud to be Egyptian, staat er onderaan de foto, met daarnaast een kaartje van Egypte en dikke visumstempels. De revolutie als Egypte’s beste exportproduct.
Een Duitse CEO van een groot ICT-concern stoot me aan.
‘Heb je dit gezien?’ En hij wijst me op een foto van een jongen met de Egyptische vlag op zijn gezicht. Daarnaast staat een quote van Obama. Even lijkt het een eerbetoon aan de demonstranten van Tahrir, maar dan zie ik het subtiele logo van Mobilnil – nog zo’n telecomprovider dat destijds het netwerk heeft platgelegd.
‘Revolution branding noem ik dit. Alle bedrijven proberen nu op de revolutionaire wind mee te liften. Je zou haast geloven dat al die bedrijven eigenhandig Mubarak hebben afgezet.’

De revolutie had echter ook een grote keerzijde. De totale afwezigheid van de politie en de ineenstorting van het veiligheidsapparaat heeft tot angst en chaos geleid.
Door religieuze fanatici wordt een complexe politieke strijd gevoerd. Opgehitste jongeren grijpen hun kans.
Eigenlijk is iedereen er de dupe van. Mijn Koptische familie is bang en nerveus. Buitenlandse investeerders blijven weg en in de aanloop naar de verkiezingen bereiden veel expads een exit-plan voor. Ondertussen komt de economie maar langzaam weer op gang. Het leven voor de kleine middenstander, de gewone man, is nu zo mogelijk nog moeilijker dan voorheen.
Maar Cairo staat niet stil. De stad slaapt nooit. Al-Kahera zoals de Arabische naam van deze megapool luidt, betekent letterlijk de zegevierende. De jongeren van Tahrir zullen overwinnen. Het gewone volk zal zegevieren. Maar er is nog een lange weg te gaan. Cairo heeft een grote schoonmaak nodig. Egypte heeft een grote schoonmaak nodig. Van viezigheid en corruptie. Van radicalisme en subversieve krachten. Van het seksueel-gefrustreerde tuig.
Ik heb me nooit bedreigd gevoeld in Egypte. Ik beschouw het land immer als mijn thuis. Ik heb het land af zien glijden. En heb de toenemende last op de afhangende schouders van mensen gezien.
Het dagelijkse leven van de mensen is zwaar. En dat blijft het voorlopig. Maar er glooit nieuwe hoop aan de horizon. Net zoals de Duitse CEO die zoveel potentie en mogelijkheden in Egypte ziet, wil ik een boodschap van optimisme en hoop brengen.
Masr Oum el-Donya, Egypte is de moeder van de wereld. Dat was het vijfduizend jaar geleden toen de piramides van Gizeh werden gebouwd. En dat zal het opnieuw zijn. De flat in de straat van mijn oma zal eens worden afgebouwd (zie vorige blog).
En nu ga ik een manier verzinnen om aan die allesverlammende regels te ontkomen…

1 Comment
  • Jan Hamer

    Ik hoop dat je verwachtingen uitkomen, het zou verschrikkelijk zijn wanneer al dit bloedvergieten tevergeefs zou zijn geweest.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X