Blog

17 sep / Over zwarte katten enzo en waarom je maar beter politocologie dan theologie kunt studeren

Gisteren had ik mijn eerste ‘twitter-date’.
Een tot dan toe enigszins onbekende man, waarmee ik regelmatig twitterde als was hij mijn digitale buddy, stelde me voor om elkaar eens in real-life te ontmoeten.
We spraken af in Leiden en dronken koffie en bier in een chique café.
Al snel kwamen we op de (vrijgemaakte) kerk, de emerging church beweging en het christelijk geloof in Nederland.

Dat heet dan even koffie drinken…
Echt optimistisch waren we niet, geloof ik. Het geloof is zo geïnstitutionaliseerd dat het haast niet anders kan dat het systeem implodeert. Daarbij is de kerk, ook anno 2010, nog steeds niet democratisch. De rol van kinderen en vrouwen is tot op heden gemarginaliseerd terwijl de dominee op de kansel, of meneer de pastoor die voor het altaar staat, hun intellectuele capaciteiten zodanig etaleren dat het gemiddelde gemeentelid slechts met ontzag of afgunst instemmend kan knikken.
Ondemocratische regimes zijn geen lang leven beschoren. Vroeg of laat valt de muur, of wint een jongen het van een tank.

‘Er zou veel meer ruimte voor kunst moeten zijn,’ mompelden we.
‘En iconen, oh wat zijn die prachtig.’

‘Moderne iconen.’

We namen nog een slok koffie en keken naar onze kopjes.
‘De protestantse kerk mist het sacrale,’ zei mijn twitter-vriend.
Ik knikte. ‘In die scholen en kale ruimtes waar wij samen komen voel je God toch niet?’

Een zucht.

We hebben een omgekeerde beeldenstorm nodig, denk ik in stilte.
Ma
ar ja… hoe doe je dat? Ik geloof niet dat ik een geslaagde beeldhouwer ben.

‘Weet je, het probleem is ook dat de kerk zo erg op inhoud heeft toegespitst. In principe is dat wel goed natuurlijk, maar meer kennis leid niet per definitie tot meer geloof.’

‘Hoe meer ik weet, hoe meer ik vergeet, hoe minder ik weet, dus waarom zou ik dan nog leren?’ Ik glimlachte. Die oude schoolrijmpjes van vroeger…

‘Toch zou ik me graag meer verdiepen in theologie,’ zei ik plotseling.
Hij keek me weifelend aan.

‘Niet doen! Echt, begin er niet aan.’

‘Maar…?’

‘Nee, tien jaar heb ik me op theologie gestort, je kan iedereen met je kennis om de oren slaan en pretenderen dat je het allemaal beter weet. Maar het helpt niets en brengt je zeker niet dichter bij God. Sterker nog, als je van je geloof af wil moet je vooral theologie gaan studeren.’

Ik keek hem aan en besefte dat hij gelijk had.
God is meer dan taal en zeker meer dan een rationeel gegeven.
‘Je moet Hem voelen…’

Ik knikte en dronk m’n laatste restje koffie op.
Toen liepen we terug naar het station.

Vandaag lees ik een artikel getiteld “International Regimes, Transactions, and Change: Embedded Liberalism in the Postwar Economic Order” van John Gerard Ruggie. Op het oog heeft het niets met geloof te maken, maar wat schetst mijn verbazing? Ruggie begint met de volgende beeldspraak:

A philosopher is someone who goes into a dark room at night,
to look for a black cat that isn’t there.
A theologian does the same thing,
but comes out claiming he found the cat.

Nick Philips, “The Case of the Naked Quark,”
TWA Ambassador Magazine
, October 1980.

Ik staar naar het scherm, knipper even met mijn ogen en zet koffie. Staand in de kamer kijk ik naar het citaat en luister naar het rustige gepruttel van het koffiezetapparaat.
Nee, wat ons probleem ook is. Theologie is zeker niet het antwoord…
Het is tijd dat de kerk van het duister weer in het licht treed.
En die zwarte kat? Die kat kan me meer dan gestolen worden.

(PS als je wilt weten wie het was moet je maar op m’n twitter kijken J)

2 Comments
  • Jochem

    Tsja, heb politicologie gestudeerd (bachelor), toch denk ik soms ook wel eens dat ik het mooi zou vinden om theologie te studeren. Maar dat zal wel aan mij liggen. Ik herken veel van wat jij en twittervriend zeggen, maar bedenk wel: ‘de kerk’ bestaat uit ménsen; zelf zullen we (ook als nieuwe generatie) het voorbeeld moeten geven: in geloof, levenswandel, vernieuwing. Er zou inderdaad meer ruimte voor het sacrale mogen komen; bij te veel democratie krijg je echter anarchie, en dat is ook weer niet echt gezond. Het goede evenwicht vinden is altijd lastig… Ik wel samen met anderen kijken hoe we daarnaar kunnen streven.

    Beantwoorden
  • Hystaspes

    Als geloof valt wanneer men erover gaat studeren en nadenken, is God – of in ieder geval de manier waarop we over Hem spreken – blijkbaar niet geloofwaardig.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X