Blog

29 okt / Onbezorgd spelen

Je was een jongen toen je naar Nederland kwam. Je begreep er niets van, dit koude en
grijze land, maar daar waar je vandaan kwam zeiden ze dat het beter is, mooier,
dat het gras er groen is en de mensen er blond zijn.
Je wist niets behalve dat je er een kind zou mogen zijn en er onbezorgd zou kunnen
spelen. Je was vrij en blij, voetbalde en rende met de buurjongetjes door de
straat.
Je leerde een zacht dialect en vergat je kleur en taal. Je ging op de
voetbalclub en leerde spelling en rekenen op school. Het dorp kende je, de
mensen hielden van je, je was eigenlijk niet zo anders dan de andere jongens, maar
het mocht niet baten, het onherroepelijke uitwijsbevel van de immigratiedienst kwam
er toch wel.
Want ergens daar diep in Afrika heb jij je huis. En of je je biologische moeder
nu kent of niet, zij is je thuis.
Kun je Angola aanwijzen op de kaart? Ach, je bent slechts een nummer, een
volgende ongewenste immigrant. Wat doe je hier nog? Ga weg! Ga terug naar je
eigen land!
Je werd achttien en wat voor velen een mijlpaal in hun jeugd is, is voor jou slechts
het keiharde tikken van de klok, de realiteit dat je niet langer kind bent, de
zogenaamde waarheid dat je prima terug kunt naar daar waar je vandaan komt.
Naar dat wat je thuis behoort te zijn.
“Befehl ist befehl,” zei de Duitse Wehrmacht toen.
“Wet is wet,” zegt de minister nu.
Zouden al die politici en bureaucraten, al die ambtenaren en partijbobo’s zich ooit
afvragen hoe het is om jou te zijn Mauro? Om op een dag wakker te worden en te
weten dat je weg moet, al heb je geen idee waarheen? Zouden al die regels en
procedures hen geruststellen? Hun harten bevrijden, hun handen wassen in
onschuld?
Jouw verhaal is het volgende morele faillissement van dit land en tekent slechts
het onvermogen van deze overheid om achter namen mensen te zien en achter
statistieken gezichten te herkennen.

Het spijt me Mauro, het spijt me dat dit land jou dit aandoet. Vergeef me dat
mijn land niet bereid is jouw land te zijn.

De wet is hier boven de mensheid verheven. Een kind mag geen kind meer zijn.
Een jongen kan niet langer opgroeien tot man. Jij gaat door Mauro, maar wij
blijven steken. Het lachen is ons vergaan. In dit land zijn het alleen de inhumane
blinde politici die nog onbezorgd spelen.

4 Comments
  • jack

    De wet is er om de mens te beschermen,de mens is er niet om de wet te beschermen!

    Beantwoorden
  • Jan Hamer

    Een wet dient geïnterpreteerd te worden naar de intentie of geest van een wet, niet naar de letter. Dat doen ze namelijk in dictatoriële landen en daarmee willen we ons hopelijk toch niet vereenzelvigen.

    Beantwoorden
  • Paul

    Lees deze blogpost nu pas. Helaas is dit actueel voor een grotere groep kinderen. Ik baal ervan dat Nederland zo’n harteloos egoïstisch land geworden is. Onderteken de petities die georganiseerd worden om dergelijke kinderen hier te houden en spreek je uit tegen dit onrecht. Maak die kinderen bekend, geef ze een gezicht – het gaat niet om aantallen maar om MENSEN. Mooie blogpost weer, Monique.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X