Blog

23 jan / Nooit Meer Slapen Nachtcolumn – zo rijk, over de groeiende ongelijkheid

Het is een druilerige ochtend en ik sta bij een verlaten bushalte in de Zwolse polder. Warm blazen in mijn handen.
In de verte de blauw-gele blokkendoos van IKEA. Doe-het-bijna-zelf-meubels voor de gewone man die dat net betalen kan. 

Op de weg rijden auto’s met een zelfingenomen vastberadenheid die ik me als vertwijfelde OV-gebruiker niet kan permitteren. Busje komt zo? Ik vrees van niet.

Hoe duurder de auto, hoe vanzelfsprekender ze voorbij razen, dicht tegen de berm op zodat ik moet duiken voor opspattende regenplassen.

Om mij heen verzamelen zich langzaam meer kleumende passagiers. We wachten nu al een half uur. Nog steeds geen bus.
Ik scroll door de NOS-app en vraag me af hoe het zou zijn om in een mooie Mercedes met stoelverwarming en zelf-ontdooiende ruiten – waardoor je nooit hoeft te krabben in een land waar de winter toch al tot milde herfst verworden is –  over het brede wegdek te scheren. Goed gespekt met het liberale geld van de staatskas. Ze zouden bij ieder hectometerpaaltje best “ook deze meters legde u af met dank aan de VVD” mogen zetten.

Ik droom verder. Over mijn eigen bolide met heuse chauffeur, zodat ik achteloos naar buiten kan kijken, meewarig mijn hoofd schuddend bij dat treurig hoopje busreizigers dat zonder beschutting wegzakt in zompig gras.

De wereld is in een jaar tijd ruim 9000 miljard dollar rijker geworden, aldus het nieuwste onderzoek van Oxfam. 82 procent van die rijkdom ging naar de rijkste 1 procent van de wereld, zo leds ik in mijn app. Ik kijk om me heen. Hier sta ik dan met die andere 99 procent. Ik vraag me af of iemand van ons iets van de overgebleven 18 procent aan toegenomen welvaart heeft meegekregen. Ik zag mijn beurs slechts slinken. Ook daarover nieuws  op de NOS. De koopkrachtstijging blijft uit aldus NIBUD. Degene met een vaste baan gaan er wellicht iets op vooruit maar voor de rest van de Nederlanders blijft het een aantrekken van de broekriem. De BTW ging omhoog. De prijzen stijgen. En de groei van de economie: ja, die zit in dat gladde asfalt en die mooie wagens betaald met dik dividend. En dat in een land dat de grootste kapitaalongelijkheid ter wereld kent.

Al wachtend in de kille nevel troost ik me met de gedachte dat onze huidige regering er alles aan doet om de groeiende ongelijkheid op te heffen. Met een fikste korting-voor-het-groot-kapitaal bijvoorbeeld. Echt een steuntje in de rug voor de hardwerkende gewone Nederlander die kleumend op een rijtje naar de passerende auto’s zwaait.

Deze week is Mounir Samuel de nachtschrijver in het Radio 1 programma Nooit Meer Slapen. 

Geef een reactie

X