Blog

13 jun / Noem mij maar Mo

Het hoge woord is eruit. Ik ga niet langer door het leven als Monique, maar als Mounir. De mannelijke variant van mijn eigenlijke naam Mounira, en de enige naam waarvan mijn hart gaat zingen als ik hem hoor.

Na jaren van stilte, angstvallig zwijgen over wat er echt in me omging, schreef ik een blog getiteld “hoor, ik adem” waarin ik mijn diepe depressie beschreef, mijn strijd met het zogeheten BN’er-schap en dat verstikkende gevoel niet mezelf te kunnen tonen, voortdurend opgesplitst tussen die binnen- en buitenkant. De constante druk en verwachtingen die gepaard gaan met het vrouw-zijn, het jonge vrouw zijn, het “lesbische” vrouw zijn ook. Duizend-en-één verlangens en eisen van mijn familie, de maatschappij, de media. Gek werd ik van de beknellende notie publiek bezit te zijn. Het lichaam voortdurend belangrijker dan het wezen. Die wereld waarin een vrouw sexy moet zijn, maar niet te sexy – want: een slet. Mooi moet zijn, maar niet te mooi – want: een bedreiging. Iedereen altijd een mening heeft over je uiterlijke verschijning – en niet je boodschap. Als gekleurde jonge vrouw ben je immers tietenvoer voor de kijker. Ooglokkertje voor het zappende publiek. Dat zich vervolgens flink kan opwinden over het feit dat je door geen man te vangen valt. En dus nog harder op jou los mag gaan dan op al die andere vrouwen; zo makkelijk uitgemaakt voor geil (rot)wijf, slet, hoer, lesbische trut of bitch.

Het is allemaal al onthutsend genoeg, maar ik voel me geen vrouw. Wat me dat maakt? De lezers van mijn blog dachten het te begrijpen.

De Telegraaf donderde over me heen. Evenals hijgerige journalisten, welwillende media, al dan niet serieuze programmamakers en weet ik al wat niet.

Mounir is immers een mannennaam en daarmee viel ik direct in een volgend hokje. Geen vrouw, dus man… Of beter gezegd: geen meisje, dus een jongetje. Want als trans-vrouw word je nooit echt als een volwassene beschouwd. Zelfs de arts van de VU zei met een half lachje: “Dus dit meisje wil een jongetje worden” (na mij eerst vijf keer “meisje” te hebben genoemd).

Ik besloot alles af te houden op één interview na – om zo snel mogelijk uit de volgende kooi te vliegen en onder mijn nieuwe naam aan het werk gaan.

Dus ik legde uit: nee. Ik wil geen jongetje worden. Ik ben een man. Een man én een vrouw. Een mens met mannelijke en vrouwelijke eigenschappen. Mijn boodschap: laten we ons los maken van al die binaire identiteiten, noem mij maar Mo.

Het bleek allemaal wat te ingewikkeld voor het publiek bij Jinek. Hoongelach toen ik zei dat ik weleens over twee jaar met een baard in de uitzending zou kunnen zitten. Robert ten Brink die erover heen knalde: “Nee, nee, dat MOET je niet doen. Dat staat je niet.”

Hij bedoelde het allemaal zo lief, aldus Eva. Nee, zij bedoelde het lief. Maar zelfs de meest metersdikke mantel der liefde kan het onderliggende mechanisme niet bedekken.

Als mannelijke vrouw ga je niet over je eigen lichaam. Als vrouwelijke man ga je niet over je eigen zijn. En als je probeert je te ontworstelen aan de hokjesgeest word je keihard in de ho(e)k gedrukt.

Ik heb geen vastomlijnd eindpunt, ik heb slechts een begin. Dus noem mij maar Mo en of ik nu over twee jaar een baard heb of niet: ik zal geen mooie vrouw of knappe man zijn, maar een prachtig mens.

47 Reacties
  • Linda

    Hokjes zijn voor bange mensen.
    Ik wens je alle liefde van de wereld Mo. Enne je bent al een prachtig mens!

    Harte groet,
    Linda

    Beantwoorden
  • Karl Muller

    Mooi geschreven! Stoer!

    Beantwoorden
  • jasmijndijk

    Diep Respect!

    Beantwoorden
  • J.Tuyn

    Mounir, je ben een heel krachtig en prachtig mens. Ook ik wens jou alle het goede toe en Gods zegen.

    Beantwoorden
  • Gemma

    Mo, je bent geweldig! Dapper, held en meer!

    Beantwoorden
  • Bert-Jan Arends

    Hoi Mo. Het is voor mij onmogelijk voor te stellen in wat voor positie jij je bevindt. Ik denk dat het verdraaid lastig is en wens je veel sterkte toe voor de komende tijd. Groeten, Bert-Jan.

    Beantwoorden
  • ProLife

    Mo doe lekker je ding want dat kan namelijk hier in nederland! 😉

    Beantwoorden
  • Eric Kollen

    Wat een mooie, integere tekst. Jij weet wat je wilt, Mo; laat de rest maar lullen 🙂

    Beantwoorden
  • Henri Martin

    Eerlijk gezegd weet ik niet of ik je begrijp Mo, maar dat is dan ook niet relevant. Het gaat er toch om dat jij zelf kan voelen wat je bent. Hopelijk bereik je een punt dat het je onverschillig laat wat anderen van je vinden en in welk ho(e)kje ze je willen stoppen. Jij bent Mo en dat is voor jou toch voldoende? In de tussentijd wens ik je sterkte in het gaan van de weg die je naar dat punt brengt.
    Vriendelijke groet, Henri

    Beantwoorden
  • Joop Dorleijn

    Tranen van ontroering lopen over mijn wangen wanneer ik jouw innerlijke strijd lees, een heel herkenbare strijd; erkend te worden om wie je bent, wie je werkelijk bent. Mijn diepe respect en warmste groeten, Joop

    Beantwoorden
  • erika

    Dapper en mooi.

    Beantwoorden
  • Marie

    Liefde!

    Beantwoorden
  • mhjvdb

    Respect!

    Beantwoorden
  • Marco

    Soms is het een worsteling, vooral voor je omgeving. Ik heb zelf een dochter die dit ook geschreven zou kunnen hebben. Mooi en het raakt me.

    Beantwoorden
  • JaneJake

    Ik voel me ook geen vrouw. En geen man. Daar zwijg ik over. Daar ben ik over gaan zwijgen, moet ik zeggen. De reacties waren vermoeiend, en het omgaan ermee was mijn moeite niet waard. Vond ik.
    Wilde best met testosteron experimenteren, maar zag op tegen de onherroepelijkheid van in elk geval sommige veranderingen. En ik denk te weten wie ik ben, of hoe ik me voel, als man/vrouw/hoenoemjeditnou.
    Ik zal jouw weg met interesse volgen, aannemend dat je daar meer over zal zeggen. Ben heel benieuwd of ik mijn eigen zwijgen ga herzien.
    Ben tot dat herzien bereid. Ook al heb ik er geen noodzaak toe. In elk geval zijn je woorden helder. Hopelijk valt er bij sommigen een kwartje dat zonder jouw uitleg hierboven misschien niet, of alleen later, zou zijn gevallen.
    Dank je dat je moeite doet je mond open te doen.

    Beantwoorden
  • JaneJake

    Trouwens: cool kapsel!

    Beantwoorden
  • Angelique van Hest

    lieve Mounir, mijn tenen kromden nav de opmerking van Robert en Eva’s reactie. Juist die manier van reageren en vervolgens ‘goedpraten’ maakt diep schrijnened duidelijk hoeveel onbegrip en onvermogen er nog is…. jouw trouw aan jou is een inspirerend voorbeeld. hokjes zijn zo niet relevant, uiteindelijk. Liefde is altijd. Veel liefde voor jou! Angelique

    Beantwoorden
  • Peter

    Je bent in de eerste plaats een MENS, een mooi mens! De hele hokjesmentaliteit in onze samenleving is eigenlijk uit de tijd, maar men zal er altijd naar teruggrijpen uit een bepaalde angst omdat men niet weet waar men de ander in moet plaatsen. Maak iets moois van je leven, een leven waarin jij je gelukkig voelt, dat is het enige dat telt.

    Beantwoorden
  • Ellis

    Beste Mo,

    Ik schrijf kindermusicals en weet je welk lied altijd het hardste meegezongen wordt, ook door de ouders?

    Ik ben zo blij met mij,
    toe, zing dit liedje maar mee.
    Ik ben zo blij met mij!
    Ik vind mezelluf o.k. !

    Ik hoef niet aldoor op te letten wat een ander van mij vindt.
    Ik hoef mezelf niet te verg’lijken, met een leuker, beter kind.
    Dus wanneer iemand mij wil pesten, kom ik voor “mezelluf” op.
    Een beetje plagen is o.k., maar als ik stop zeg, is het stop!

    Ik ben zo blij met mij,
    toe, zing dit liedje maar mee.
    Ik ben zo blij met mij!
    Ik vind mezelluf o.k. !

    Niet iedereen die vindt mij aardig, maar wat maakt dat uit? Nou en?
    Ik ben gewoon de moeite waard en precies goed zoals ik ben.
    Dus wanneer iemand mij wil pesten, kom ik voor “mezelluf” op.
    Een beetje plagen is o.k., maar als ik stop zeg, is het stop!

    Ik vermoed dat we allemaal op zijn tijd behoorlijk moe zijn van de hokjes waar we in gestopt worden. Stoer dat jij voor jezelf (en waarschijnlijk vele andere mensen) opkomt! Je bent de moeite waard en precies goed zoals je bent.

    Beantwoorden
  • maarsseveen

    Alle goeds en wens je nu een warme omgeving toe, waarin liefde,respect en kamaraadschap de boventoon voeren

    Beantwoorden
  • claudia

    Mooi Mo!!! Respect!!

    Beantwoorden
  • Roy

    De mensen worden steeds gekker en gekker. Doe gewoon normaal en accepteer gewoon hoe je bent geboren.

    Beantwoorden
  • Joke van den Bergh

    Mo, je bent neen pracht mens. Diep respect.

    Beantwoorden
  • Joke van den Bergh

    Sorry een pracht mens

    Beantwoorden
  • Engeltje

    Moedig Mo! Je bent niet alleen. Je kunt anderen geen wijsheid geven alleen liefde….

    Beantwoorden
  • Mar

    Wow, wat een strijd. En dan wordt er niet eens naar je geluisterd. Je past niet in het plaatje van de ander. Als je maar in je eigen plaatje past, Mo. Je past wie of wat je ook bent, altijd in het plaatje van de Ander. Ga je weg, ga met God, maar ga je eigen weg. Liefs.

    Beantwoorden
  • hminkema

    Ik kijk bij voorkeur met enig optimisme naar de Nederlandse samenleving. Dat viel me vroeger – pakweg voor 2002 – gemakkelijker dan nu, maar ik heb het niet opgegeven. Nederland is een land vol vrijheidsminnende en stronteigenwijze mensen, met het hart op de tong. Maar ook van bange mensen, doe-maar-gewoon-mensen, calvinisten en zeurpieten. Dat moet iedereen die hier pakweg tien jaar gewoond heeft, zijn opgevallen.

    Ik heb nog nét het hippietijdperk meegemaakt. Dolle Mina. Het COC. De punkbeweging. De homobeweging. De kraakbeweging. De alto’s, de kakkers, de Sjonnies & Anita’s op school. Mensen, jongeren vaak, op zoek naar zowel een eigen identiteit als binding als verlossing van knellende sociale druk. Altijd zijn er reacties geweest. Positief én negatief. Uit de eigen omgeving, of vanuit de maatschappij.

    Maar gelukkig was er zelden of nooit repressie. We zijn geen land van strenge ge- en verboden, wel van leven en laten leven. Nederland bood – en biedt gelukkig – mensen de ruimte hun eigen weg te gaan, hun eigen leven te leiden, hun eigen identiteit te kiezen. Niet alles ging vanzelf, soms waren moed en doorzettingsvermogen nodig. Soms moest daarvoor de wet worden opgerekt. Het is nog maar kort geleden dat het overgrote deel van Nederland er trots op was dat in ons land de eerste homohuwelijken werden gesloten. En niet lang daarvoor was er voor het eerst gelijkberechtiging van mannen en vrouwen op de werkplek. We voelden ons een ‘progressief’ land. Het voelt als lang geleden, maar dat is het niet.

    Daarom denk ik dat je eigenlijk wel kon voorspellen dat de publieke reacties op je mededeling niet alleen maar begrijpend of positief zouden zijn. Ook al vanwege je ‘publieke imago’, dat je nu eenmaal niet tijdelijk ‘off’ kon zetten. Ik hoop voor je – en verwacht eigenlijk wel – dat het een tijdelijke oprisping was, en dat mensen je gewoon je eigen gang laten gaan. Ook hoop ik dat je het aanvankelijke ongemak kunt loslaten, en zelfs dat je de mensen hun onbegrip of hun kritische vragen kunt vergeven. Het zijn ook maar mensen, net als iedereen met beperkingen.

    Succes op je nieuwe ingeslagen weg!

    Beantwoorden
  • Sjoerd

    Als mannelijk man ga je ook niet alleen over je eigen lichaam. Ik heb geen snor meer, en de 2 vrouwen in mijn gezin zijn het er over eens dat ze dat ook echt niet meer willen zien bij mij. Geeft niet, een mens leeft niet alleen, de lol van anderen is ook wat waard. Ik pas me graaf aan.

    Beantwoorden
  • Sanne

    Mooi geschreven Mo. Ik bewonder je.

    Beantwoorden
  • Door

    Beste Mo,

    Ik heb je bij Jinek gezien en onderschrijf je gevoel je niet gehoord/gezien te voelen. Je bent een prachtig mens en ik bewonder je moed, ga zo door. It does get better!

    Beantwoorden
  • Kim

    Prachtig geschreven met een open & liefdevol hart <3 Wow respect!

    Beantwoorden
  • Jackie

    Yo Mo !!!!

    Beantwoorden
  • Jackie

    Vrouwen van Venus, mannen van Mars, en wij van Pluto ; )

    Beantwoorden
  • Tien

    Nou.mo..weet je waar ik moe van wordt…al die Elle lange uitingen wat helemaal niet nodig is je bent wie je bent klaar.

    Beantwoorden
  • Iris van der Putten

    Je hoeft helemaal niemand iets uit te leggen. Als je daarmee stopt, kun je voluit ademen en leven. Je bent net zo uniek als ieder ander. Het commentaar van anderen op jou zegt veel over die ander zelf en weinig over jou. Je hoeft niemand te overtuigen. Het is geen strijd. Wees wie je bent, dat is al ingewikkeld genoeg.

    Beantwoorden
  • Wim

    Mo, mooi mens, gewoon doorgaan met leven; het is JOUW leven.

    Beantwoorden
  • Jetty

    Ik ken je niet, maar ik heb veel respect voor jou en wens je een mooi leven toe, Mo.

    Beantwoorden
  • Els

    Lieve Mo,

    Wens je heel veel liefde toe en wat een ander zegt laat het alsjeblieft langs je heen gaan accepteer jezelf ongeacht in welk hokje anderen je ook willen stoppen. Waardering vind je niet in een ander maar in jezelf xxx

    Beantwoorden
  • Ingeborg

    Respect. Je moet doen waar je goed bij voelt. Geluk zit in jezelf.

    Beantwoorden
  • Nancy van den Boom

    Prachtig Mens, wat fijn om te lezen.

    Beantwoorden
  • Carina

    Enorm respect Mo. wens jou het allerbeste toe welke pad jij ook neemt..

    Beantwoorden
  • Eveline

    Sluit me aan bij Carina, diep respect Mo. Vrouw of man, een prachtig mens ben je nu al!

    Beantwoorden
  • Mathsss

    @ jackie> vrouwen van venus en mannen van mars? Die totale flauwekul lijkt me goed voor dommies! Ik leef op de planeet Aarde en ik ben in eerste instantie mens en wereldburger. Oja en daarna vrouw wonend in Nederland en toevallig ook nog hartstikke hetero. Maar heb niet veel met seks. Ik heb altijd leukere dingen te doen. Dat gepluk aan mijn lijf en dat energie zuigen. Jèk!

    Beantwoorden
  • Mathsss

    ….eigenlijk wil ik me om laten bouwen tot hond. Lijkt me heerlijk….een beetje kwispelen en dollen en door de bossen rennen.

    Beantwoorden
  • Mathsss

    Tot slot: als ik een man was geweest had ik er ongeveer hetzelfde uitgezien als nu wat betreft kleding (shabby chique, veel cashmere. kleuren en materiaal heel belangrijk. eenvoudige vormen.ik heb een bloedhekel aan frutsels en strikjes en andere overbodige détails. ik had als man waarschijnlijk ook een beetje mascara gebruikt af en toe. Of lippgloss. Net als nu. ) en haardracht (lang graag!) . Platte schoenen pliessss, ik wil namelijk gewoon lekker lopen! Dat idiote super- ” vrouwelijke” er uitzien met naaldhakken en dik onder de make- up en punt-tieten en geverfde haren en griezelig lange gelakte heksen-nagels is eigenlijk iets van na de 2e Wereldoorlog. Mannen hebben langer in een rok/ gewaad gelopen dan in een broek. En nog steeds worden overal ter wereld rokken en jurken en gewaden gedragen door mannen. Dat hele achterlijke katholieke bolwerk van mannelijke dominantie en arrogantie doet ook het liefst gewichtig in jurkjes en rare hoofddeksels. Het maakt mij eigenlijk niks uit of ik een vrouw ben of een man geweest zou zijn. Het is maar een omhulsel. Nogmaals: mijn ziel is onzijdig. Altijd al geweest.

    Beantwoorden
  • alienedaniellesmit

    Mo, ik ontdek nu pas dat je bestaat, maar het spijt me enorm voor je dat je door de media wordt neergezet als fel of boos of allerlei termen die bijzonder respectloos zijn. Als het de mensen niet bevalt wat je zegt of wie jij wil zijn en ze daarom niet naar je luisteren is het logisch dat je alles uit de kast haalt om gehoord te worden. Als je daar boos van wordt is dat logisch, maar dat is dan een gevolg, niet iets wat al inherent bij jou hoort. Ik hoop dat er een dag komt waarop ‘de media’ naar je luistert zodat je niet meer hoeft te schreeuwen om gehoord te worden. Want jij bent fantastisch en je boodschap ook en het zou geweldig zijn als alle hokjesdenker (lastig, nu zet ik ze zelf ook weer in een hokje) dat ook eens doorhadden!

    Beantwoorden

Geef een reactie

X