Blog

04 mrt / Nachtelijk Kwaken

 

Het is laat
Loop op straat
Niemand, dan
Mannen die krappe flats
Ontvluchten 
Weg van hun moeder
Vrouw
Ik wou 
Dat er thuis
Iemand op me wachten zou

Been stevig door
Grote passen
Het is droog
Inktzwarte regenplassen
Herinneren me aan de buien 
Zo even geleden
Vier seizoenen in een dag
Vijf levens in een leven
Wist niet wie ik was
Tot ik mijn naam heb gegeven

Kijk naar de tattoo op mijn arm
Drie letters
Rechts naar Links
Noen-Wouw-Reh, licht
In ander schrift
Taal van mijn hart
Zo vaak gebroken
Nooit verhard
Weet eindelijk 
Hoe het kloppen moet

Twee donkere gedaantes
Hoodie op, trainingspak
Lopen handen in de zak
Wijk instinctief uit
Neem dan een besluit
Recht mijn rug
Kijk hen aan
Zie in hun donkere ogen
Broeders van mijn vader staan
Mokro’s zo gehaat, Syrisch kwaad
Ben vrucht van eenelfde zaad 

Dus ben geen vrouw
En geen zoon
Overal ter wereld
Allochtoon
Vreemde eend in de bijt
Ze kwaken in de gracht
Het vrolijk geschater
Wil niet verstommen
In het holst
Van de nacht 
Twee paspoorten
Beiden met verkeerd geslacht
Staatloze vondeling
Verdwaald
In wereld
Waar het geslacht
Bepaalt
Dat vlezige lichaam
Dieptepunten als successen
Behaalt

Dit en meer gedachten
Willen mijn gemoedsrust
Belasten
Leg mijn hoofd in de nek
Staar omhoog
Wolkeloze aarde
Eindelijk droog
Sterrenhemel weids en groot
God blijft immer groot

Loop dan 
Toch maar naar mijn huis
Door mensen gevangen lucht
Vind geen vrijheid
In muren
Haal ze neer
Gooi de ramen open
Weg met 
Zogenaamde veiligheid
Van dat menselijke kluis

Ik denk 
Dat ik vertrek
De ramen van mijn geweten
Openzet
De stutmuren van mijn bestaan
Afbreek
Grenzen even futiel, als lijnen op een kaart
Doorstreep
Dag ademloos gewicht
Welkom nour – licht

 

Geef een reactie

X