Blog

03 mei / Met beide benen uit de kast

Na een lange, moeizame en persoonlijke strijd heb ik besloten te scheiden van mijn man en kom ik uit de kast. De afgelopen maanden – vol mediahectiek, studiedruk, publicaties en boekcontracten – werden voor mij overschaduwd door deze moeilijke stap. Het is niet eenvoudig om steeds meer een publiek persoon te worden en tegelijkertijd zoveel van je leven af te moeten schermen. Om in elk interview gevraagd te worden naar je huwelijk, terwijl dat zo op het spel staat.

Vandaag wil ik mijn verhaal doen. Omdat ik het niet langer voor mezelf kan houden. Omdat ik niet langer met deze drukkende geheimen door het leven wil gaan. Dit is mijn geschiedenis, in mijn woorden en in mijn taal. Het kan zijn dat familie en vrienden bepaalde dingen anders hebben ervaren. Ik heb slechts getracht mijn waarheid zo eerlijk en integer mogelijk op te schrijven, zonder anderen daarbij te kwetsen. Het spijt me als ik dat wellicht toch doe. Ook spijt het mij dat ik veel mensen niet persoonlijk heb ingelicht – ik heb veel tijd voor mezelf nodig (gehad).

Ik ben niet altijd even trots op wat er is gebeurd, maar het leven is een voortdurend proces van vallen en opstaan. Ik hoop en bid dat ik de juiste stap heb genomen en me gesteund mag voelen door iedereen die me dierbaar is. Maar wat er ook gebeurt, ik voel me hoe dan ook gedragen door de wijde vleugels van Gods liefde. Hij is, nu, hier, altijd.

Vandaag heb ik de scheidingspapieren op de post gedaan. Het is een dikke enveloppe met formulieren, uittreksels, kopietjes, loonstrookjes, bankafschriften. Ons hele materiële hebben en houden dus. Met enigszins trillende handen houd ik de enveloppe vast voordat ik haar langzaam in de gleuf van de brievenbus laat glijden. Nu is het definitief, denk ik terwijl ik naar het oranje gevaarte kijk. Nu is het echt voorbij.

Toen ik op 22 december 2008 mijn ja-woord gaf – tot tweemaal toe zelfs, een keer in het gemeentehuis en een keer in de kerk – had ik ja gezegd voor het leven. Eeuwige trouw, eindeloze liefde. Ik had ja gezegd tegen iets dat veel groter is dan ik. Maar zo dacht ik, met Gods hulp moest en zou het lukken. Zo jong trouwen was een bewuste keuze. Het zou niet eenvoudig zijn, maar ik durfde het onbegrip van de wereld te trotseren. Ik sloeg geen acht op het scepticisme van mijn omgeving. Ik zag slechts een geweldige lieve man voor wie ik wilde gaan. De eerste en enige man bij wie ik me helemaal veilig voelde en van wie ik voor de volle 100% liefde en steun kreeg.

Maar over die prachtige heldere decemberdag in 2008 lag een schaduw. Een schaduw waar alleen ik me echt bewust van was.

Ik zou me voor eens en altijd committeren aan een man. Een geweldige man, weliswaar, maar toch… een man. Met een knoop in m’n maag sprak ik de trouwbeloftes uit. Ergens wist ik dat ik ze niet zou kunnen houden. Maar ik wilde zo, zo graag zijn, wat de rest van de wereld in mij zag. Ik wilde ‘normaal’ zijn, mijn familie trots maken, de goddelijke weg van eenheid en trouw bewandelen, de wereld laten zien dat echte liefde bestaat. Ik wilde mijn man echt, intens, gelukkig maken. Ik wilde hem al mijn liefde geven, zelfs als die liefde wellicht tekort zou schieten soms.

Nu weet ik: ik kan het niet. Met alle liefde van de wereld: ik ben dat niet. Vanaf de eerste tienerjaren, de vroegste pubertijd heb ik een fatale aantrekkingskracht gevoeld voor vrouwen. De prachtige meisjes om mij heen, op school en in mijn klas, brachten me in verwarring. Mijn vriendinnen in Egypte maakten me aan het wankelen. Ik wilde niet, ik wilde het niet weten, maar die vreemde tinteling bij elke aanraking, steelse blik of lach, maakte me gek van onzekerheid.

Dit kan niet, dacht ik steeds. Dit mag niet, maar het was zo.

Op mijn 12e werd ik voor het eerst in m’n leven verliefd. Echt, helemaal, tot over m’n oren. Jarenlang leefde ik in debetovering van deze jonge vrouw. Er volgden een paar vriendjes en een heel scala aan mislukte dates, maar in mijn hart was er steeds weer die ene vriendin, die mijn liefde nooit zou beantwoorden, maar waar ik desalniettemin weg van was.

Toen ik 15 was, wilde ik uit de kast komen. Ik had de tijd mee. Op mijn gereformeerde school was een relletje over het door het schoolbestuur geweigerde blad Expreszo dat indertijd door de Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC in een landelijke campagne op middelbare scholen werd uitgedeeld. Er zou een christelijk alternatief komen, zo werd beloofd, maar dat ‘alternatief’ heb ik nooit gezien. Als hoofdredacteur van de schoolkrant besloot ik daarom zelf een themanummer te maken, met een opiniestuk (‘homo’s zijn heus niet expres zo’) en een anoniem interview – dat een goede vriend met mij afnam.
Binnen enkele minuten na de verspreiding, kwamen de eerste speculaties over de ‘anonieme’ homo op gang. Zenuwachtig luisterde ik naar de discussie tussen mijn vriendinnen. Dit was het moment om te zeggen dat ik het was, maar hun reacties weerhielden mij. Net zoals de zwijgende blik van een vriendin die mij in het interview herkend had.

Ik sprak met dominees en counselors, een psycholoog en pastoraal medewerkers. Het was een ziekte, een zonde, een psychische afwijking, een reactie op m’n oogziekte, een hormonale fase. Ik was het niet en al was ik het wel; dan mocht en kon ik er toch niets mee. Met m’n ouders ging het over alles behalve de geaardheid zelf. Ik zou overhaasten en moest geduldig wachten, voor ik iets zou doen waar ik later wellicht spijt van kreeg. Ik vrees dat niemand door had hoe diepgeworteld en serieus mijn gevoelens waren.

Als iemand mij had verteld dat het helemaal niet uitmaakt, dat ik dit gewoon mag zijn. Als iemand nou had gezegd dat ik het uit mag zoeken, verkennen, ontdekken…. Maar nee, de angst en onbegrip waren te groot (ook bij mezelf op een gegeven moment). En dan was er nog Egypte en de pijn dat mijn familie me misschien nooit meer zou willen zien of kennen als ze dit zouden weten. Dat ik hen zou beschamen en het zwarte schaap zou zijn. Dat ik voor eens en altijd de ontspoorde westerse vrouw zou blijken.

Ik stond met een been buiten de kast, maar deinsde terug voor de golf aan reacties en gooide de deur weer dicht. Ik ging mijn gevoelens rationaliseren en dacht: misschien is het inderdaad maar een fase. Een vertwijfelde opwelling. Hormonale onstuimigheid of jeugdige onbezonnenheid.

Terug naar de brievenbus. Toen ik een relatie met mijn man kreeg wist ik dat ik nog steeds een voorkeur voor vrouwen had. Alle therapie, gebeden en gesprekken ten spijt – mijn seksuele oriëntatie bleef onveranderd.

Maar misschien dat ik biseksueel was. Misschien dat liefde, echte liefde, de lichamelijke grenzen zou overstijgen. Na veel twijfel wilde ik mijn liefde voor hem een kans geven. Nog eenmaal wilde ik een heterorelatie aangaan. En ik voelde me goed, geliefd en gerespecteerd. Mijn man heeft mij heel veel geluk gegeven. Mijn geaardheid was vanaf de eerste date een (redelijk) open gespreksonderwerp. Niet iets om je voor te schamen. En voor het eerst ontdekte ik dat ik mag zijn wie ik ben. Dat God van mij houdt ongeacht mijn geaardheid (of misschien wel juist daarom).

En nog bleef ik strijden, bleef ik met en tegen mezelf in gevecht gaan. Elke keer wanneer ik iets voor een vrouw of meisje voelde, haatte ik mezelf. Tot er langzaam de berusting kwam, de erkenning en de pijn dat hoeveel ik ook van mijn man houd, het niet genoeg was. Het nooit genoeg zou zijn. Omdat ons huwelijk gebaseerd was op een asymmetrische liefde. Omdat ik hem niet zag zoals hij mij kon zien. Omdat ik hem niet lief kon hebben, zonder mezelf te kort te doen. En mezelf niet lief kon hebben, zonder hem tekort te doen.

Het is een moeilijk en pijnlijk proces geweest – en dat blijft het tot op de dag van vandaag. Ik heb in het proces heel veel mensen pijn gedaan. Allereerst mijn man, maar ook mijn familie, mijn lieve ouders en geweldige schoonouders. Het verlies en het gemis zijn diepe littekens die blijvende sporen achterlaten. De scheiding doet meer pijn dan in woorden valt uit te drukken. Ik mis mijn man elke dag. Hij was mijn grootste vriend, mijn maatje, mijn metgezel… We hadden zoveel dromen samen.

En dan is er dat onwennige nieuwe leven, met z’n vele vragen. Ben ik echt lesbisch? Ik betrap mezelf erop dat ik nog steeds geneigd ben om in stereotypen te denken. Onmiddellijk dringt het beeld zich aan mij op van vrouwen met stekeltjeshaar en kekke brilletjes. Ben ik dat? Wil ik dat zijn? vraag ik mezelf dan af. Maar dit zijn slechts triviale uiterlijkheden waar we ons al te snel op blindstaren. De gemeenschap van LGBT-people (Lesbian, Gay, Bisexual & Transgender) is net zo divers (of wellicht zelfs diverser!) dan de heterogemeenschap (en daarbij, wat is er eigenlijk mis met kort haar en een stoere bril?).

Mensen vragen mij voortdurend hoe het nu precies zit. Of ik nu ‘bi’ ben of lesbisch. Maar een seksuele geaardheid kun je niet helemaal inkaderen. Het doet er ook niet toe of ik nu 100% op vrouwen val, of af en toe een knappe man langs zie lopen. Ik weet slechts dat ik met een vrouw wil zijn en dat ik me niet prettig voel bij de traditionele vrouwelijke heterorol. Dat ik mezelf niet herken naast een man. Dat is geen zeldzame afwijking, maar een van de vele variaties in een wereld vol verscheidenheid. Ik ben een minderheid, binnen een minderheid van minderheden. Anders wellicht, maar niet vreemd. Waar was ik, waar waren wij, eigenlijk al die tijd bang voor?

En toch is het vreemd om opeens die ene homo in de familie en studiegroep te zijn. Om met vriendinnen over mannen en jongens te praten en van de een op de andere dag aan ‘de andere kant’ te staan. Om felicitaties te ontvangen of juist misprijzend aan te worden gekeken. Om door de mensen die je het meest dierbaar zijn opeens te worden genegeerd – ze sms’en ‘sterkte’ of ‘kom eens langs’ en dat was het dan. Het doet pijn dat bepaalde christenen denken dat ik nu geen rol meer binnen de kerk te vervullen heb. Dat ik niets meer over geloof kan zeggen. Dat God wellicht nog wel van mij houd, maar ik er eigenlijk niet meer bij hoor. Het steekt als mensen zeggen dat mijn val extra hard zal zijn, omdat ik voor velen een rolmodel was. Ik heb nooit een rolmodel willen zijn. Ik heb geen super natuurlijke standaard willen pretenderen. Ik ben niet beter of slechter dan een ander. Slechts zoekende wellicht.

Maar wat het meest pijn doet is de stilte. De totale stilte. Zoveel mensen die het weten en helemaal niets van zich hebben laten horen. De stilte in de afgelopen weken was pijnlijk oorverdovend.

En dan is er nog mijn familie. Het is ongelofelijk moeilijk om te weten dat ik dit nooit aan mijn Egyptische familieleden zal kunnen vertellen. Dat ik hen met mijn scheiding beschaam terwijl de reden, de echte reden van mijn scheiding, een drukkend geheim blijft. Ik houd zielsveel van mijn oma, ooms en tantes, neven en nichtjes. Deze pijn raakt aan rouw. Ja, het is een klein sterven dat ik hen mijn ware gezicht niet mag tonen.

Alles is veranderd. Alles verandert. En toch niet. Want ik ben nog steeds dezelfde, sterker nog, ik voel me meer mezelf dan ik me ooit gevoeld heb. Ik heb God niet verlaten. Ik heb mijn cultuur, religie en opvoeding niet de rug toegekeerd. Ik luister slechts naar mijn hart, zonder nog langer mijn ware identiteit te verloochenen. Immers: alleen wanneer ik ben wie ik echt ben, zal ik tot mijn ware bestemming komen. Alleen wanneer ik mezelf recht in de ogen kijk zal ik kunnen bloeien en de wereld laten delen in mijn liefde. Alleen wanneer ik mijzelf ben, doe ik Gods schepping eer.

Ja, ik ben met beide benen uit de kast.
Welke prijs me dat ook kost – mooi niet dat ik ooit nog terugga.

Foto’s: Paul Levitton (C)

146 Reacties
  • machiel

    Dappere blog! Veel sterkte en geluk gewenst.

    Beantwoorden
    • Monique Theadora

      Jij bent mijn laatste zetje…

      Beantwoorden
    • Anoniem graag

      Ik lees in sommige reacties hieronder woorden over God als “Gods zegen, Gods liefde, etc.” Ik vraag me af: van welke God?
      Volgens God en religie van Monique is het scheiden al een zonde (een vrouw die scheidt is een hoer!!! sorry voor het woord), laat staan homoseksueel zijn!!! Als met God een andere God bedoeld wordt, dan wil ik dat graag horen. Als er echter sprake is van een soort hypocrisie of onwetendheid wat christendom betreft, dan wil ik dat ook graag horen.
      Duidelijkheidshalve: ik ben zelf geen christen, maar vraag het me alleen af!

      Beantwoorden
  • William Poutsma

    Respect dat je dit durfde / wil zeggen. Hopelijk vertelt niemand het door aan ‘Egypte’. Internet is immers openbaar, dus wel een risico.

    Beantwoorden
  • Paul

    Een moeilijk, eerlijk en dapper verhaal, Monique. Je bent en blijft dezelfde – al zijn je omstandigheden veranderd. Sterkte met alle emoties en reacties.

    Beantwoorden
  • Niels

    Moedig dat je hier zo openlijk over schrijft. Heel persoonlijk. Veel van Gods liefde gewenst in deze kwetsbare periode.

    Beantwoorden
  • Rob Haster

    Er blijft van je gehouden worden. Hoe dan ook!

    Beantwoorden
  • Marleen

    Dappere tante!

    Beantwoorden
  • Berry

    Ik hoop dat er ooit een tijd komt dat je het ook je familie in Egypte kunt vertellen en zij je zullen accepteren en liefhebben zoals je bent.

    Ik wens je veel kracht en liefde in deze, ongetwijfeld moeilijke, periode. Blijf (wees) jezelf en wordt vooral heel gelukkig.

    Beantwoorden
  • Rogier

    Hoi,

    Ik wilde even laten weten dat ik je verhaal gelezen heb. Dapper verhaal – ik wens je sterkte.

    Ik begrijp heel goed dat je gewoon wil zijn wie je bent en dat ene stuk van je, dat zo belangrijk is, niet wil verloochenen.

    Toch heb ik wel een vraag: hoe weet je dat je alleen dan God’s schepping eer brengt, als je jezelf bent? Emotioneel gezien begrijp ik wel dat het mooi zou zijn als het zo was. Maar het argument is eigenlijk een beetje plat, want als een seriemoordenaar of vrouwenhater dat argument zou gebruiken als verdediging of motivatie, zou je het er vermoedelijk mee oneens zijn.

    Ben benieuwd naar je reactie. Nogmaals, veel sterkte en rust toegewenst.

    Beantwoorden
  • Roland

    Ik ben ook lesbisch dus wat dat betreft is het een feest van herkenning.Maar betekent dit nu dat Andries Knevel homoseksueel is?

    Beantwoorden
  • Sharp Ben

    Ik ga mij onthouden van iedere commentaar. Maar mag ik wel een diepe buiging maken(uit respect)?

    Zeer, zeer veel sterkte toegewenst!

    Beantwoorden
  • Peter

    Wat ben jij een fantastische vrouw! Een voorbeeld voor velen. Jouw verhaal heeft mij verrijkt.

    Beantwoorden
  • Alista

    Wat een ontzettend aangrijpend verhaal. Jammer dat het zo moeilijk voor je is geweest om daadwerkelijk uit de kast te komen, dat doet me echt verdriet om te lezen. Ontzettend dapper dat je het nu wel doet en dat je op deze manier je verhaal doet. Ik denk dat het een steun kan zijn voor vele anderen die in een soortgelijke situatie zitten! Heel veel sterkte en vooral veel geluk en liefde gewenst voor de toekomst!

    Beantwoorden
  • Katie

    Heel veel geluk, Monique. Doorgaan! Veel kracht en alle goeds.

    Beantwoorden
  • ReleaDesign Henrico

    He Miss M.,

    Gods zegen!

    Beantwoorden
  • Rosine

    Heej Monique,

    Goed om je verhaal nog eens zo uitgebreid te lezen. Ik wil je heel veel sterkte en Gods liefde toewensen!

    Beantwoorden
  • Juko

    Nu sta je het dichts bij wie je bent. Alleen zo , trouw aan jezelf, zul je trouw aan iedereen kunnen zijn zoals god het van ons vraagt.
    Respect voor je moed kwetsbaarheid en je eerlijkheid en openheid.

    Beantwoorden
  • J. Dijkema

    Als God zou bestaan, dan zou hij ook verantwoordelijk zijn voor elk kind wat ter wereld komt.
    Dat ieder kind aan allerlei verwachtingen moet voldoen is dan bijzonder tegenstrijdig, dit hoort niet bij een wijze en liefdevolle vader.
    In feite heeft de mens blijkbaar nogal wat kritiek op het werk van die ene grote en alwetende God.

    Je wordt geboren zoals je bent, seksuele voorkeur is geen keuze want dan zou iedereen ‘m kunnen maken.
    Het is wel een keuze of iemand zijn gevoel en geluk laat afhangen van wat de meerderheid van de mensen van je eisen, of dat je net zoals de rest ook aan jezelf denkt en je hart volgt.
    Geluk heb je immers geheel zelf in de hand, een ander is minstens zo egoistisch en denkt in eerste instantie altijd aan zijn eigen geluk.
    Maar als je altijd al in de wetenschap geweest bent dat je tot een ‘mindere’ categorie mensen behoorde, ben je uiteraard aanzienlijk zwakker en veel kwetsbaarder voor de meningen en verwachtingen van anderen.

    Maar hoe kan je eigenlijk als een ruim aan de trekken komende heteroseksueel van een homoseksueel vragen dat hij of zij niets met hun gevoel mogen of moeten doen?
    Heteroseksuelen mogen blijkbaar dan wel geluk hebben maar homoseksuelen niet?
    Dat is toch niet echt bepaald liefdevol naar je medemens toe?
    En dan refereren naar het feit dat je schepper blijkbaar een extra beproeving voor je in petto heeft, net of er één mens zou bestaan die het denkvermogen zou hebben om te kunnen begrijpen hoe zo’n intelligent en bovennatuurlijk fenomeen van hemel en aarde dan denkt.

    Ik verafschuw elke vorm van leer waarbij mensen erop worden geattendeerd om op verschillen te gaan letten en onderscheid moeten gaan maken tussen mensen van vlees en bloed.
    Van nature valt ons dat helemaal niet op, als we jong zijn spelen we het liefst met iedereen en vormen we onze eigen mening door het persoonlijk te ondervinden.
    Doordat dit ons al op jonge leeftijd wordt afgeleerd, verliezen we het vermogen om voor onszelf te denken en gaan eerder mee in meningen van anderen dan dat we de moeite nemen om ze zelf te vormen.
    Maar als niemand voor zichzelf mag nadenken, onstaat er dan uberhaupt niet het gevaar dat waarheden hun eigen leven gaan leiden?

    Grote klasse dat je eindelijk de keuze hebt gemaakt om jezelf te willen zijn en dit met de wereld wil delen.
    Laat jouw verhaal een voorbeeld zijn en velen inspireren om dezelfde keuze te durven maken.
    Ik wens je veel geluk toe met je vrouw en hoop dat je geen moment meer zal twijfelen over deze keuze.
    Als je familie het zal accepteren, dan zijn ze erachter gekomen dat de meningen van anderen maar tijdelijk zijn en ze totaal geen liefde bieden, maar dat de liefde die jij voor ze hebt niet aan tijd gebonden is.

    Alles wat je een liefdevol gevoel geeft kan immers nooit verkeerd zijn.

    Mijn oprechte gelukwensen,
    MVG,
    Jan Dijkema

    Beantwoorden
  • Menno Alberts

    He Monique, ook hier wil ik je laten weten dat ik het heel erg moedig van je vind het op deze manier ‘en public’ te brengen! Je hebt zeer open en eerlijk en ook op een mooie manier beschreven wat er zoal door je gedachten heen is gegaan de afgelopen jaren. Zoals ik je eerder heb gezegd (ook al is sexuele voorkeur niet zondermeer los te koppelen van een persoon) ik zie je niet als ‘lesbische Monique’ maar gewoon als ‘Monique’, nét als dat ik hoop dat je mij niet ziet als ‘hetero Menno’ maar gewoon als ‘Menno.’ Verder sluit ik mij ook aan bij hoe Paul (reply May3,2011at20:01) het verwoordt. Ook namens mij sterkte, veel geluk en God’s onmisbare Blessings!! Liefs, Menno

    Beantwoorden
  • W. van der Pas

    Heel veel sterkte in het vinden van je ware ik en je geluk. xx

    Beantwoorden
  • elly alberts

    Lieve Monique,

    Je verhaal is aangrijpend. Ik heb veel respect voor je. Ik hoop dat je je nu kunt ontspannen, nu je het hebt verteld. Dat zal wel enige
    tijd kosten. Maar als Gods kind mag je op Zijn liefde rekenen,dat
    is meer waard dan alles op deze wereld. Leef maar dicht bij Hem,
    dan komt het goed. Vallen en opstaan zal blijven, zoals bij ieder mens.
    Ik wens je veel succes in je leven bij alles wat je doet en
    Gods onmisbare zegen.
    Hart.gr.Elly.

    Beantwoorden
  • Marcel

    Respect! Een heel aangrijpend verhaal. Erg dapper van je om je gevoelens zo neer te schrijven. Ik vind je een fantastische vrouw en wens je veel kracht en liefde toe en hoop nog vaak van je te horen. Alle goeds voor je!

    Beantwoorden
  • Henny Behrens

    Hallo Monique,

    Ik wil niet de meningen van mijn voorgangers te niet doen, maar ze spreken allen van jouw moed in deze.
    Natuurlijk begrijp ik dat en is het ook moedig, maar zou het niet moediger zijn geweest als je (je wist het immers al lang) dat huwelijk achterwege had gelaten en nu deze man die ik niet ken,
    met deze pijn achter te moeten laten?
    Over hem hoor ik van de respondenten niet veel.
    Het lijkt me een vlucht geweest in iets waar je nooit aan kon voldoen en dat heb je nu met veel pijn recht moeten trekken.
    Maar ook dit blijft nakaarten en ik hoop voor beide betrokkenen dat ze alsnog gelukkig worden.
    Zelf is dat laatste mij niet echt gelukt, maar ik gun het de hele wereld dus jou ook.
    Een hartevredesgroet van
    Henny

    Beantwoorden
  • Jan Hamer

    Monique, je hebt hoe zwaar het misschien je ook valt de juiste beslissing genomen. Vooral tegenover je man en niet te vergeten jezelf is dat eerlijk. Het is ondraaglijk met een leugen te leven. Wel vind ik het vreselijk voor je dat je familie er totaal geen begrip voor op zal kunnen brengen. Maar je lijkt me sterk genoeg om daarmee te kunnen leven. Het is heel wat waard als je jezelf recht in de ogen kunt kijken. Misschien kun je in de toekomst een bijdrage leveren om het onbegrip over homo’s en lesbiennes uit de wereld te helpen. Maar het is en blijft ontzettend moeilijk om tegen onbegrip te vechten. Hoop dat je voldoening in je werk blijft vinden en je ook nog eens een vrouw tegenkomt die je onvoorwaardelijk je liefde kan schenken.

    Jan

    Beantwoorden
  • Yrespect

    Superblog, voor vele een voorbeeld en ongetwijfeld een moeilijke beslissing, alles zal veranderen zoals je al zegt maar verandering aan jou zal er niet zijn, slechts dat je met de wereld kan delen wie je bent. Veeel en diep respect voor je. Veel geluk, liefde en een mooie vrouw toegewenst.

    Beantwoorden
  • Bas

    Monique, Wat een prachtig, eerlijk en ontroerend relaas. Je hebt de juiste keuze gemaakt door jezelf te accepteren ! Ik wens je kracht toe en heel veel geluk.

    Beantwoorden
  • Tjerk Langman

    Diep respect dat je deze keuze hebt kunnen maken, ondanks dat je weet dat je familie in Egypte het hier heel moeilijk mee zal hebben. Blijf je hart volgen, dat is het allerbelangrijkste, want dan zal je het echte geluk vinden… En al lijkt het nu moeilijk te geloven, alles zal een plekje krijgen en over een tijdje zal je weer in staat zijn om op tafel te buikdansen van geluk…

    Beantwoorden
  • Wim Hartog

    Respect!!!

    Beantwoorden
  • Rianne Verhaeren

    Zojuist heeft een collega van me jouw blog aan ons toegezonden en ik wil graag even reageren. Ik ben erg ontroerd door jouw verhaal. Wat ben jij een dapper, goed en integer mens. Ik wens je heel veel kracht en vooral veel geluk toe. En ik ben zeer blij en vooral trots dat je deel uitmaakt van onze uitgeverij!!
    Ben vooral wie je bent.
    Alle liefs en vast een keer tot ziens, Rianne.

    Beantwoorden
  • Jake

    Hoi Monique,

    Het is een erg moeilijk en heftig verhaal. Ik vind het knap van je dat je het aan je man hebt verteld, omdat het beter is dan het nog altijd voor je te houden. Ik wens jullie beide veel sterkte hierin.

    Wat ik je nog wil zeggen is dat God van je houdt, hoe je ook bent en wat je ook gedaan hebt, en ik vind het erg knap dat je zo vastberaden aan je geloof in Hem vasthoudt.

    Groeten,

    Jake

    Beantwoorden
  • elly alberts

    hallo Monique,

    Nog even een aanvulling op mijn vorige berichtje van 3/5 om 22.54u.
    Uiteraard wens ik óók je man alle goeds toe in deze moeilijke periode en voor de toekomst.
    hart.gr.elly

    Beantwoorden
  • N. Roodenburg

    Super verhaal en een goed voorbeeld hoe het kan en mag gaan… Succes in de wereld die heet vrouw & vrouw 🙂

    Beantwoorden
  • Els

    Veel begripvolle reacties, waar ik mij bij sommige bij aan kan sluiten. Als mens heb je deze keuze kunnen maken. De mens die naar Gods evenbeeld geschapen is en zich onderscheid van andere schepsels door een keuzevrijheid te hebben gekregen. Deze keuzes maken we, al dan niet bewust, gedurende het hele leven. Sommige zijn makkelijker dan andere en misschien niet altijd begrepen door ¨de buitenwereld¨. Je bent, ongeacht de keuzes, altijd Gods geliefde kind. Laat Zijn Licht een richting geven in jouw leven. In dit Licht blijf en ben je altijd welkom en houd ik van je zoals je bent.
    veel liefs,Els

    Beantwoorden
  • Tinka

    Monique,
    RESPECT voor je menselijke en openhartige verhaal en het met beide benen uit de kast komen. Niets zo moeilijk om jezelf te laten zien; niet alleen de wenselijke mooie kanten, maar ook de ‘menselijke’ (beginletter op zijn kop) kwetsbare en mogelijk snel afgekeurde, veroordeelde kanten. Maar het hoort er allemaal bij, en ja, ik geloof dat het er mag en zelf moet zijn, om ‘heel’ te zijn. Ik geloof in Liefde; in innerlijke en universele Liefde, Wijsheid en Kracht. Je kunt niet meer zijn dan je bent, en je vorm maakt niet uit, wel of je integer aan jezelf, aan je kern kunt en durft te zijn.
    Ik hoop dat je blijft delen hoe je verdere levenspad en proces verloopt, want je schrijft open, helder en mooi!
    Ik wens je veel Liefde en Kracht, en dank voor je kwetsbaarheid en durf.
    Ik zie je. Je bent prachtig! Al-één!

    Beantwoorden
  • sdeep

    Tja, je eigen individualiteit laten gelden is vaak erg problematisch in Oosterse culturen waar ik ook deel van uit maak, het is voor mij een ander soort strijd geweest maar toch een zware nl creatieve gaven onderdrukken en wegrationaliseren omdat de familie niet gediend is van dergelijke ambities. Jou stap is de juiste geweest meid want die heb ook genomen (als in voor mezelf kiezen) en voel een geluk die niet eerder heb gekend. Familie die echt om je geven zullen het op den duur accepteren, degene die dat niet doen mogen verzuipen in de meest gore drab die je kunt bedenken. Liefs

    sudeep

    Beantwoorden
  • Max Gijtenbeek

    Lieve Monique,

    Wat een moedig en aangrijpend verhaal!
    Het vergt veel moed om een stap als deze te zetten, zeker omdat de gevolgen moeilijk te overzien zijn en erg ingrijpend kunnen zijn.

    Ondanks dat het een moeilijk onderwerp blijft in christelijke kringen en ik merk ook hier dat het soms erg gevoelig ligt. Ben ik van mening dat God van iedereen houdt zoals je bent!

    Homoseksualiteit is geen zonde of ziekte in mijn ogen, maar een gevoel, een gevoeld dat voor veel mensen niet te begrijpen is. Dat maakt dat mensen vaak oordelen omdat ze het als niet normaal beschouwen.

    Ik vind dat iedereen mag zijn zoals je bent en zoals je jezelf voelt. Pas dan kan iemand gelukkig zijn of worden.
    En is dat niet wat God wilt, dat we gelukkig zijn en ons hart aan hem geven??

    Ik wens je heel veel kracht toe in de komende tijd! En wens je veel geluk en Gods liefde toe!

    Liefs Max

    Beantwoorden
  • Rana Saleem

    Wat een ontzettend aangrijpend verhaal. Dapper van je. Je bent zoals je bent, je doet niks verkeerd.
    Wens je veel geluk.
    Gods zegen!

    Beantwoorden
  • Roland

    lmao..al die comments lijkt wel alsof je overleden bent ofzo.
    Het is gewoon lekker om te scharen. 😛
    https://www.youtube.com/watch?v=zPhMTdQwiao yum yum!

    Scissor me baby!

    Beantwoorden
  • Ben van Bokhoven

    Beste Monique, Het moet in die kast wel erg benauwd zijn geweest! Met je coming out heb een moedige stap gezet, die alom respect verdient. Je bent nu helemaal eerlijk tegenover jezelf, je omgeving en tegenover God.
    Je twitterde zojuist, een dag na je beslissing om te gaan scheiden, dat degenen die je het meest dierbaar zijn, je niet steunen. Ik vraag me af of je die conclusie nu al mag trekken. Bij hen heeft jouw beslissing een diepe wond geslagen. Die doet pijn en moet eerst genezen. Kun je nu al van hen verwachten dat ze die pijn vergeten en pal achter je gaan staan? Dat lijkt me wel erg veel gevraagd. Geef de moed nog niet op! Gun hen de tijd die ze nodig hebben. Pas als hun wonden zijn geheeld, zullen ze hopelijk in staat zijn om hun teleurstelling (en misschien boosheid) te overwinnen en hun liefde voor jou te laten zegevieren. Wellicht lukt dat niet iedereen. In de cultuur en religie waar jouw wortels liggen, is homoseksualiteit bij uitstek een taboe. Daarom kom je ook nu pas uit de kast. Maar dat betekent misschien ook wel dat je dierbaren nog een strijd met zichzelf en hun eigen normen en waarden moeten aangaan, voordat ze jou kunnen accepteren zoals je nu bent. Dat kost tijd.
    Intussen sta jij aan het begin van een voor jou nog onbekende weg en een nieuw leven, waarin je een andere plek moet zien te vinden. Ik wens je daarbij alle sterkte toe en ik hoop dat de vele positieve reacties die je hebt gekregen je een beetje zullen helpen. Waar ik kan, wil ik je steunen.
    Daarnaast wens ik allen die tot je naaste omgeving behoren, in het bijzonder je man, heel veel kracht toe in deze, ook voor hen moeilijke periode!

    Beantwoorden
  • sarah samuel

    lieve monique,

    Heel knap dat je dit aan iedereen laat zien. Ik hoop dat het hierna iets beter met je gaat.
    Ik zou me alleen niet zo veel van de kerk, ik vind dat die een beetje achter blijft met zijn iedeeën. soms wil ik niet naar de kerk gaan, als ik denk aan al die priesters en pastoren. dan zegt papa, je gaat niet naar de kerk voor hen maar voor god. god zal altijd van je blijven houden. je hoeft geen rol te vervullen voor de kerk, je gaat voor god.

    ik ben niet boos op je,
    liefs, sarah.

    Beantwoorden
  • Jouke

    Lieve Monique,

    Ik bewonder je moed om op deze manier uit de kast te komen.
    Een aangrijpend verhaal, vol vragen, onbegrip en verdriet.
    Wat een lange en moeilijke weg moet het voor je geweest zijn,
    niet iedereen zal er even ruimdenkend mee om kunnen gaan.
    Vandaar misschien ook de weinige/uitblijvende reacties uit je directe omgeving. Familie, vrienden, ex/studiegenoten en kennissen, ook voor hun is het misschien onverwachts en niet te bevatten.
    Laat staan dat ze weten hoe ze moeten reageren.

    Ga jouw weg, maar ga samen met God, Hij zal je leiden, en aan Zijn hand ben je sterk.

    Ik wens je Gods zegen en eeuwige liefde,

    Jouke

    Beantwoorden
  • Margreet

    Gefeliciteerd meid! Vanaf hier wordt het alleen maar makkelijker…

    Beantwoorden
  • gert

    Hoi Monique

    Enige tijd geleden kwam een jonge broeder in een gesprek dat ik met hem had uit de kast.Ik was de eerste met wie hij vertrouwelijk het geheim van zijn geaardheid deelde.Samen hebben we letterlijk eerst een potje zitten janken.
    Deze jonge man vroeg aan mij(hetero in hart en nieren) wat hij in het licht van de Bijbel/Gods Woord/Wilsbeschikking moest doen.
    Hij wilde beslist de wil van God doen.
    Ik heb enige bedenktijd gevraagd alvorens ik zou antwoorden.
    De moeilijkheid, de strijd ligt (volgens mij) tussen de gevoelens van de mens in kwestie en de geopenbaarde wil van God.
    Wat laat je het zwaarst wegen in je afweging.
    Mijn advies aan hem was om toch voorrang te geven aan de geopenbaarde wil van God (man/vrouw)waar het om relatie beleving gaat.Ik denk dat je deze, voor hem en anderen natuurlijk erg moeilijke keuze, het langst volhoud,omdat je dan namelijk volledig in de wil van God,overeenkomstig de wil van God leeft.
    Ik vraag me trouwens af,maar wie ben ik, of het voor een christen zo’n enorme dagelijkse kwelling moet zijn om tegen zijn natuur gevoel in een liefdes relatie te beleven zoals God het uiteindelijk bedoeld heeft.

    Kiezen voor de weg van God is gelet ook op de sterke verlangens die er vaak zijn bij de homosexuele medemens tav het vader of moederschap stukken beter,je hoeft dan ook niet nog eens een weg te gaan van allerlei onBijbels moeilijke alternatieven.
    Ik denk persoonlijk dat een mens(homo of hetero) het gelukkigst is/word als hij voortdurend in de wil van God tracht te leven en geluk is toch wat we allen nastreven in dit korte aardse leven.

    Visje zegt het zo; dit leven is stage lopen voor de eeuwigheid.Het gaat uiteindelijk om de eeuwigheid.
    Veel sterkte/Gods zegen toegewenst!

    Beantwoorden
  • Dien

    Lieve Monique,God heeft je veel gaven gegeven. Jouw blogs en boeken lezende, dacht ik soms: ‘Zou God misschien bijzondere plannen met je hebben? – ik ben benieuwd welke…’
    En toen kwam je uit de kast. Misschien hoort dat ook wel tot zijn plan! Misschien mag je op deze manier voor anderen die nog door zichzelf of anderen opgesloten zijn, tot steun zijn! Met ontferming bewogen over wie geen helper hebben. Achter Jezus aan!
    Dat zal ook kruisdragen betekenen. Maar ook dán: achter Hem aan!
    Je staat op mijn gebedslijstje, Monique!
    Dien

    Beantwoorden
  • Paul

    Lieve Monique,
    Voor mij hoef je niet uit de kast, oprecht; je bent mens niet meer en ook niet minder. Daar moet je het mee doen, velen hebben een god voorzich gemaakt in de hoop dat het van pas kan komen, maar het is niet meer dan een imagionair beeld. Velen hebben de neiging dat ze daar waar hun weten ophoud ze verder gaan met geloven in een God en dat brengt bergen ellende, want hij geeft nooit een antwoord wanneer je het het hardst nodig hebt. Wat zou er door het hoofd van Osama zijn gegaan, vlak voordat hij aan flarden werd geschoten in “real time” bekeken door Obama? God is rechtvaardig, hij straft; was dat zijn god of die van de andere partij. Voor mij bestaan er mensen geen homo’s en al die andere kastjes waar je in gestopt wordt of stapt. Er zijn nu landen waar je moet oppassen, immers hun god wil je niet meer. Zij hebben nu rechten verworven om jou leven kapot te maken. De tijd zal je leren dat we niet instaat zijn om d.m.v. god verklaringen voor de loop van je leven te vinden. Je zult het ondergaan zonder het te weten, maar dat hoeft ook niet. Geniet van de tintelingen van genot die door je lijf gaan bij het liefhebben van een vrouw. Alle geschriften ten spijt die het verbieden, gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Mea doctrina

    Beantwoorden
  • Nico

    Je hebt lang genoeg met vragen over je sexualiteit en jouw rolpatroon als vrouw rondgelopen. Eindelijk kom je uit de kast en laat je zien wat je vanbinnen voelt. Snel zul je je realiseren dat de scheiding de beste keuze uit jouw leven is geweest, zonder daarbij afbreuk te doen aan de liefde die je voor hem voelt. Het is aan niemand om te (ver)oordelen over de sexualiteit van mensen zolang die sexualiteit maar binnen de toelaatbare grenzen blijven, zoals wij die kennen. Vanuit religieus oogpunt gezien kan ik mij voorstellen dat jouw openbaring bij jou en jouw familie een ongemakkelijk gevoel teweeg brengt. Dat is nou eenmaal het gevolg van het belijden van een religie.

    Beantwoorden
  • Johan

    Misschien is dit één van de stemmen uit die oorverdovende stilte, Monique.
    Je verwart twee dingen, denk ik. Je kunt vertellen over seksuele gevoelens, dat is mooi omdat het waarheid is. In die zin is er niets tegen uit de en of andere kast te stappen. Vertel iedereen over al je seksuele gevoelens vanaf je 12e.
    Iets heel anders is scheiden van je man. En nog weer iets anders is het evt. aangaan van een seksuele relatie met een vrouw (aangenomen dat je dat ook wilt). Beide zijn zonde.
    – Je hebt je man trouw belooft voor God. Dat je denkt met een vrouw gelukkiger te worden, doet daar niets aan af. Miljoenen mensen denken gelukkiger te worden met een andere partner dan ze hebben en soms zullen ze dáárin zelfs gelijk hebben. Voor God is belangrijk dat mensen elkaar trouw blijven, ook als ze wel eens verlangende gevoelens hebben naar een ander dan hun echtgenoot of echtgenote. Van welk geslacht die ander is, maakt wat dat betreft niet uit.
    – God verbiedt in de Bijbel expliciet en consistent seksuele relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Als mensen zulke gevoelens steeds weer bij zichzelf opmerken, moeten ze niet denken dat hun identiteit daarin ligt en dat ze ernaar moeten handelen, ze moeten hulp, gesprek en gebed vragen van betrouwbare medechristenen en hun identieit in Christus zoeken. Dat wil niet zeggen dat het met een gebedje klaar zal zijn. Het is een weg om te gaan. Verloochen jezelf, neem je kruis op je en volg de Heiland. Door lijden en vertwijfeling heen tot in Gods heerlijkheid, wanneer God zal zeggen: goede en getrouwe knecht, over weinig ben je getrouw geweest, over veel zal ik je stellen. Dat is de enige weg die ik je kan wijzen.
    Ik bid voor je.

    Johan

    Beantwoorden
  • Nico

    Taalfoutje in een zin. Moet zijn:

    Het is aan niemand om te (ver)oordelen over de sexualiteit van mensen zolang die sexualiteit maar binnen de toelaatbare grenzen blijft, zoals wij die kennen.

    Beantwoorden
  • Johan

    Beste Moniek,

    Ik zal wellicht de enige zijn, maar vind je verhaal erg egoïstisch van toon. Twee jaar geleden beloof je iemand trouw, terwijl je al weet dat het niet klopt. Toch lijkt je ex-man afwezig in je verhaal, je bent wel heel erg met jezelf bezig. Misschien zit ik ernaast en klopt het niet, wellicht is het een fase in je proces, maar ik vind het geheel koud en totaal niet dapper. Je hebt gewoon iemand bedonderd en die laat je nu zitten. Natuurlijk mag je zijn zoals je bedoeld bent, maar neem eens wat meer tijd om stappen te zetten. Het enthousiasme waarmee je je ja-woord hebt gegeven en waar je nu volledig op terugkomt, wie zegt dat de overtuiging die je nu hebt wel duurzaam zal zijn? Geef bovendien mensen die niet gelijk steun kunnen geven ook eens wat tijd om te begrijpen hoe jij van gedachte en manier van in het leven staan wisselt.

    Veel sterkte met alles! Johan

    Beantwoorden
  • Nico

    En nog wat meer info.

    Beantwoorden
  • gert

    Hoi Johan,je bent niet de enigste hier die nogal afwijzend staat tov Monique haar handelswijze.Maar ja als je de moeite niet neemt om de reaktie’s van de anderen te lezen …….
    Gert.

    Verder (en dat wordt vaak verzwegen in soortgelijke discussie’s)vind ik het altijd zeer opmerkelijk dat er bv.binnen de relatie tussen lesbische vrouwen toch vaak atributen en hulpmiddelen gebruikt worden die veel overeenkomen met delen van het mannenlichaam.Dat geld natuurlijk ook in de relatie tussen homomannen,die toch hechten aan iets wat lijkt op een vrouwelijke lichaamsopening.Dat zou betekenen dat de afkeer die bestaat bij lesbische vrouwen en homomannen dus enkel gaat om de afkeer van de persoon van het andere geslacht,niet zo zeer om onderdelen van het lichaam van het andere geslacht.

    Beantwoorden
  • Agnes Sneep

    Hoi Monique,

    Ik wens jullie beide heel veel sterkte toe. Ik kan me niet voorstellen hoeveel pijn het moet doen, na jullie belofte aan elkaar twee jaar geleden, nu uit elkaar te ´moeten´ gaan. Ik wens je God´s wijsheid toe bij de keuzes die je maakt en de weg die je zal gaan.

    Liefs, Agnes

    Beantwoorden
  • wil.

    Beste Monique,

    Voor de Egyptische revolutie had ik nog nooit van je gehoord. Ik zag je op den duur weleens op TV voorbij komen en ik werd geboeid door je verhalen bij Pauw en Witteman. Ik merk dat ik als christen snel meegezogen wordt door de mening van mijn omgeving en ik vaak in mijn comfort zone blijf hangen.

    Je woorden spraken me aan; stel je eens voor dat de vrijheid van christenen in Nederland wordt ingeperkt, hoe zou je dat vinden?! Ik kan je vertellen dat ik daar nooit bij stil heb gestaan. Tegelijkertijd heeft het een flinke gedachtengang in mijn hersenen veroorzaakt. Zojuist las ik je verhaal over je scheiding en het “uit de kast komen” op je weblog. Allereerst heb ik diep respect voor je dat je dat zo open durft te publiceren op je weblog. Ook nu heb je weer een flinke gedachtengang veroorzaakt;) Ik heb vaak gedacht dat een homoseksuele geaardheid een ziekte was. Maar ik heb er nooit bij stil gestaan hoe moeilijk het voor iemand kan zijn om hiermee te worstelen. Weet je, ik kan zeggen dat ik het goed kan voorstellen dat je het er heel moeilijk mee hebt gehad. Maar ik kan me dat bijna niet voorstellen omdat ik daar zelf nooit mee hebt geworsteld. Ik heb respect voor je dat je je hart aan de mensheid laat zien, jouw bewogen hart. Ik kan me nog goed voorstellen dat ik tegen vrienden zei; die vrouw heeft het goed voor elkaar, kijk hoe slim ze is, zo to the point, en dan is ze net zo oud als ons, hoe is het mogelijk. Maar ook jij hebt je gevoelens, ook jij hebt een hart en ik kan het echt waarderen dat je je hart hebt laten spreken in dit hele verhaal.

    God verlangt ernaar dat iedereen zijn hart echt zou laten spreken. We zijn allemaal uniek, ook jij en ik. Je hebt donkere momenten meegemaakt maar getuigt dat Jezus zijn licht ook op die momenten in jouw leven mocht schijnen en daar heb ik diep respect voor! Ik weet natuurlijk niet wat Gods plan is voor jouw leven, maar Zijn plan is wel het beste wat Hij met ons voor heeft. Zijn liefde voor ons is ondoorgrondelijk. Het leven kent zijn hoogte en dieptepunten maar gelukkig loopt daar een rode draad doorheen dat het fundament van ons leven is en blijft en dat is Jezus.

    Beantwoorden
  • Karin

    ik kan de reactie van Ben van Bokhoven says:
    May 4, 2011 at 17:48
    goed volgen.
    Monique: veel zegen!!!

    Beantwoorden
  • Jan Hendrik Bos

    ‘Ik ben niet beter of slechter dan een ander. Slechts zoekende wellicht.’
    En zo is het maar net.

    En de zoekende geest maakt je een mooi mens. Dus ook niet mooier of minder mooi dan een ander mens, maar een mens dat zichzelf is. Een mens.

    Prachtig dat je de beklemming van allerlei dogma’s en (vermeende) verwachtingen van je omgeving naast je neer legt en de rollen eens omdraait. Niet in de laatste plaats die van religieuze ordes. En ja, ook die christelijke context kan er wat van als het op seksuele geaardheid aankomt.

    Ik las je tweets en blog en begon dit liedje te neuriën.
    Speciaal voor jou: http://youtu.be/je2ZaLQMBZA

    Beantwoorden
  • Anita

    Lieve Monique, ik ken je helemaal niet, maar sinds ik je in de week van de Egyptische revolutie een aantal x op tv zag raakte ik onder de indruk van je wijsheid en kennis. Je bent nog hartstikke jong maar straalt een enorme volwassenheid uit. Toevallig las ik gisteren je blog en ik zie daarin zo je oprechte strijd! Wat moet dat een moeilijke keus zijn geweest, maar wat moedig dat je nu zo eerlijk voor je geaardheid bent uitgekomen! Ik heb er veel respect voor, ik wens je heel veel sterkte bij alles wat er nu op je af komt. Ook voor je ex-man. Ik denk dat je hiermee voor velen (en zeker ook christenen!) een voorbeeld kunt zijn. Daarom wens ik je bijzonder veel van Gods Geest!! Zijn liefde laat nooit los!

    Beantwoorden
  • André Piet

    Aangrijpend verhaal. Maar ik heb ook kritiek op enkele redeneringen.
    Zie http://goedbericht.nl/blog2/?p=535

    Beantwoorden
  • Anne Vis

    Beste Monique,

    Diep respect voor je heldenmoed om… eigenlijk driedubbel uit de kast te komen; met wel 6 benen dus eigenlijk! Ten eerste naar je
    man, naaste vrienden en in Nederland wonende familie, ten tweede
    naar je geloofsgenoten toe en ten derde ook nog eens publiekelijk.
    Het moet al lastig genoeg zijn om een dergelijke openbare bekentenis te doen, zonder te zijn opgegroeid vanuit een geloofs-
    overtuiging, die gender-gerelateerde sexualiteit níet in wel-versus
    niet-geoorloofde en geaccepteerde hokjes onderverdeelt.
    De voor jou voorheen veilige en beschermde wereld waarin je opgroeide biedt helaas niet meer zonder meer een open arm (al zou het, op grond van diezelfde leer,er niets toe moeten doen; liefde is liefde, en God heeft jou gemaakt zoals je bent),en zeker in Egypte kun je er niet mee terecht.Ik kan me zo goed voorstellen, dat je je door je eigen geloof en bijbehorende achterban, door mogelijke en daadwerkelijke vooroordelen in de kou voelt staan, terwijl je in feite niets anders doet dan volgens bijbelse tradite… naar eer en geweten handelen; uitkomen voor jouw eigen waarheid, welke je niet anders ervaren kunt.
    Zelf heb ik met mijn Egyptische ex-man in Egypte gewoond; een hele islamitische schoonfamilie gehad, compleet met nicqaab, terwijl ikzelf voortkom (absoluut not-done!)uit gemengd joods-protestante ouders (overigens geen aanvechting gehad om moslim te worden). Ik leerde een manier te vinden om om te gaan met de vele verschillen tussen
    enerzijds mijn waarheid en anderzijds de hunne; met onzegbaar andere zienswijzen en taboe’s, door ze in een vorm te gieten die
    zowel voor mijzelf als voor hen acceptabel was. Hetgeen neerkwam op veel weglaten, zonder te hoeven liegen, opdat ik toch het gevoel had althans zoveel mógelijk mezelf te kunnen zijn. Uit jouw debuut-
    roman maakte ik op, dat ook jij zonodig een dergelijke stategische jas weet aan te passen, omdat sommige kloven nu eenmaal niet gedicht
    kunnen worden, hoe graag je ook voor jouw waarheid uit zou willen komen. Bedenk dat je je Egyptische familie er onnodig verdriet mee
    zou doen, omdat het echt te ver van hen af staat, en dat het zonder
    deze extra complicatie al verdrietig genoeg is… voor jouzelf en
    je familie in Nederland om hier en nieuwe weg in te vinden.
    Ik bedoel hiermee te zeggen dat ik hoop, dat je er vanuit deze optiek op den duur vrede mee zult kunnen hebben, dit stukje van jou voor hen achter te houden, naast al die andere stukjes die er gelukkig nog altijd wél mogen zijn (in bespreekbare zin).
    Ik wens je héél veel sterkte met de pijn waar jij momenteel nog
    doorheen zult gaan, maar die tegelijk de weg vrij maakt naar een voor jou waarachtig en hiermee gelukkiger leven.

    Beantwoorden
  • Frank Abspoel

    Monique,

    Ik heb diep respect voor je. En ik schaam me voor de (stille) veroordeling van homoseksualiteit waar ook ik me in het verleden schuldig aan gemaakt heb. Het is gemakkelijk oordelen over anderen, zeker met de Bijbel in de hand.

    Monique, je bent mooi zoals je bent, vanaf het allereerst moment ben je geliefd, gewenst, gekend door God de Vader (Mooi, Talitha Nawijn).

    Ik wens jou en je ex-man veel wijsheid en fijngevoeligheid. Vooral als jullie uitgedaagd worden om je te verantwoorden voor hoe God je gemaakt heeft. Laat dat in hemelsnaam aan Hem over en leef je leven.

    Beantwoorden
  • Johanna

    Hoi Monique,

    Via via kom ik op je website terecht en bij het lezen van (sommige) reacties komen er 2 dingen in me op.
    ‘Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.’ en ‘Liefde kan nooit een zonde zijn.’ Die laatste stond 2 jaar geleden op de christelijk boot tijdens de gay parade.

    Mensen die je geaardheid en je scheiding een zonde noemen moeten eerst maar eens bij zichzelf te rade gaan.

    Succes met alles!

    Beantwoorden
  • Amanda

    Monique,

    Ik herken zo veel van je verhaal. Ik vind je zo dapper en heb respect voor hoe je het allemaal verwoord. Het heeft me oprecht ontroerd je verhaal. Dank daarvoor! Succes en weet dat God altijd met je is!

    Beantwoorden
  • Tineke

    Hallo Monique, we kennen elkaar niet.
    Ik ken je alleen een beetje via de media.
    Ik ben onder de indruk van wat je hier hebt geschreven!
    Wat dapper, en wat moeilijk dat je in je familie nu zo’n geheim meedraagt!
    Kon het in jouw familie maar anders!

    Ook in de kerk waar ik toe behoor is homoseksualiteit nog een heikel onderwerp.

    Ik wens je Gods zegen toe, en dat je steeds onder zijn vleugels kunt schuilen.
    Dat je de rust en de ruimte zult hebben om te ontdekken wat God nog voor je in petto heeft in dit leven!

    Beantwoorden
  • We are all different and there is something kind of fantastic about that - GeenCommentaar

    […] een persoonlijk verhaal kwam Monique Samuel deze week uit de kast. De Leidse politicologiestudente met een Egyptisch-Koptische achtergrond […]

    Beantwoorden
  • Paul

    Beste Monique,

    Ik lees je indrukwekkende verhaal en de reacties daarop. Bij die reacties grote woorden: zo zou je je ex-man gebruikt hebben. Gebruiken… je ontmoet een lief persoon en je besluit daarmee je leven te delen, mede in de hoop en de verwachting dat de liefde die je al voelt nog zal groeien en voor een verdere versmelting zal zorgen. Dat laatste blijkt anders uit te pakken, een gevoel dat zó zeer gaat knellen dat je het huwelijk gaandeweg als een leugen gaat ervaren… Is dat nou gebruiken? Mij lijkt het eerder een kwestie van beter ten halve keren dan ten hele dwalen. Ook ten opzichte van je ex-partner eigenlijk volledig respectvol, al is dat van een afstandje natuurlijk makkelijk praten, zeker in deze voor jullie droevige tijd.

    Mij valt in je teksten altijd op dat je een durfal bent. Je verschuilt je nooit. Nooit zinnen met als strekking: ik ben nog jong, dus ik weet het ook niet zo goed… Mooi, geen talent voor bescheiden wegkruipen, denk ik dan.
    Toch kom je met betrekking tot je seksuele geaardheid later uit de kast dan veel anderen. Dat moet wel betekenen dat je jouw familieleden daarmee niet hebt willen kwetsen, niet in verlegenheid hebt willen brengen.
    Of jouw uit de kast komen sommige familieleden inderdaad blijvend schokt, is nu wellicht nog niet te overzien. Maar als de kruitdampen eenmaal opgetrokken zijn en sommige familieleden blijven aangeven dat ze dit niet kunnen accepteren, dan mogen ze zich wel eens realiseren hoeveel moeite jij, die eigenlijk niet beschikt over wegkruiptalent, al die jaren hebt gedaan om jezelf in dit opzicht te forceren en naar de heersende verwachtingen toe te buigen. Over betrokken en respectvol gedrag richting familieleden gesproken…

    Beantwoorden
  • karin

    Monique,

    Wat een aandoenlijk en mooi verhaal. Ik wens je heel veel geluk in je leven en in de liefde!

    Beantwoorden
  • André Piet

    In Monique’s blog en ook in verreweg de meeste reacties wordt het beeld geschetst dat haar familie moeite zou hebben met het ‘uit de kast komen’ m.b.t. haar sexuele voorkeur.

    Meestal gaat het bij een ‘comming out’ om iemand met een homofiele voorkeur. Er zijn ook mensen die zich sexueel aangetrokken voelen tot kinderen of tot dieren, om van andere varianten maar te zwijgen. Hoe zou op zo’n ‘coming out’ worden gereageerd? Ook zo welwillend als in de reacties op deze blog? Ik denk het niet. Vermoedelijk zouden de meesten in zulke gevallen reageren met: prima zo’n voorkeur, maar houd dat maar lekker voor jezelf. Of: prima zo’n voorkeur… als je het a.u.b. maar niet dóet. Want dat we in zúlke gevallen om evidente sexuele DESoriëntatie te maken hebben, zullen weinigen, zelfs in ons liberale vaderlandje, tegenspreken.

    Maar is het dan redelijk om Monique’s familie die homosex afwijst, als achterlijk weg te zetten? Sexualiteit is van nature (biologisch, anatomisch) HETROsexualiteit en homosex is voor verreweg de meeste mensen in deze wereld daarom (en tot voor kort ook in ons wereldddeel) onnatuurlijk. Ik ken Monique’s familie niet, maar ik vermoed dat hen onrecht aangedaan wordt, door het zó voor te stellen dat ze geen begrip zouden kunnen opbrengen voor iemand met homosexuele gevoelens. Zouden ze niet begrijpen dat dit een handicap is, zeker voor iemand die getrouwd is met een partner van het andere geslacht? Ik denk het wel. De moeite zal liggen bij het het feit dat homosex in hun beleving tegennatuurlijk is én dat een sexuele voorkeur voor hen geen reden mag zijn om een huwelijksbelofte te breken.

    Omdat in de reacties naar mijn idee een karikatuur wordt neergezet van mensen die zich hier niet kunnen verdedigen, wilde ik dit toch even kwijt.

    Beantwoorden
  • marja

    “alleen wanneer ik ben wie ik echt ben zal ik tot mijn bestemming komen…..”

    Dat is een hele mooie en een hele moeilijke.
    Want wie zijn wij nou echt?
    Wie je echt bent , dat weet je pas als je op een bodem zit.
    En dan denk je dat je er bent, en dan zit er nog een kelder onder die bodem.
    Mensen willen eigenlijk liever niet helemaal weten wie ze zijn, want dat is ontluisterend en kost veel aan pijn moeite en zelfrespect.

    Naar mijn idee begint op de bodem pas te gloren wat de weg van en naar God is.

    Dat is wat anders dan een soort status-quo van zelfacceptatie en daaraan gekoppelde Goddelijke acceptatie.

    Het lijkt het meest bevrijdend om tot zelfacceptatie te komen, maar de vraag is of dit je grootste streven moet zijn en of zelfacceptatie echt altijd leidt tot bevrijding.
    (Er zit dus een valkuil in wat je schrijft)

    Ingewikkeld, veel sterkte toegewenst!

    Beantwoorden
  • Gast

    Andre Piet: je reactie raakt kant noch wal. Omdat hier misschien wel meer christenen komen die blijkbaar zelden verder kijken dan hun vastbesloten wereldbeeld lang is, zal ik uitleggen waarom de boze buitenwereld gehakt maakt van dat soort redeneringen.

    De maatstaf die onze maatschappij (dus ook de wet) hanteert is dat sex iets moet zijn tussen mondige partijen die instemmen met wat ze samen aan het doen zijn. Bij pedofilie en bestialiteit is een van de partijen niet mondig, en dat is dus waarom het niet acceptabel is. Gevallen waarin geen instemming bestaat zullen ook duidelijk zijn. Gebrek aan mondigheid is ook de reden dat sex tussen twee minderjarigen strafbaar is (als iemand er aangifte van doet).

    Het maken van zulke vergelijkingen, alsof het om zeldzame maar vergelijkbare “afwijkingen” gaat, is om die reden abject.

    Verder is het onzin (domweg feitelijk onjuist) dat homofilie onder dieren niet voorkomt. Trouwens, veruit de meeste diersoorten zijn ook bepaald niet monogaam, maar daarover hoor ik een stuk minder vaak iets als het gaat over wat “natuurlijk” zou zijn? Misschien is dat dus sowieso niet zo’n goed soort argument, in welke richting het ook gebruikt wordt.

    Wel grappig is dat jouw reactie precies de karikaturale standpunten weergeeft waar Monique zo lang mee heeft gezeten.

    Beantwoorden
  • Anne

    Ik vind het heel moedig dat je dit verhaal deelt, het ontroert me zeer. Ik wil jou en ook je ex-man Gods zegen toewensen.
    Ik moest denken aan Gezang 360 vers 3:

    Leer ons, Heer, vrijmoedig spreken
    over uw verlossend werk;
    geef dat niet die woorden breken
    op de daden van uw kerk

    In Christus verbonden

    Beantwoorden
  • Jacobus

    Beste Monique

    Ik weet niet wat het is om te scheiden en evenmin wat het is homoseksueel te zijn.
    Toch ligt het op mijn hart om het volgende tegen je te zeggen.

    Ik hoop vooral dat je in deze ongetwijfeld moeilijke tijd, veel tijd gaat nemen om God in je nieuwe situatie te betrekken. Ik hoop dat je oprecht gaat zoeken naar wat God van je wil en dat je Hem tot je laat spreken.
    Verder zou ik je graag willen attenderen op de organisatie ‘Different.’ Deze organisatie begeleidt christenen die te maken hebben met homoseksuele gevoelens. Op de website kun je getuigenissen lezen van mensen die met behulp van God hebben geleerd om met hun homoseksualiteit te leven. Deze verhalen vind ik zelf erg bemoedigend om te lezen.
    Bedenk dat de vrijheid in Christus alles overtreft. Hij plaatst al je problemen in een nieuw licht. Ik hoop daarom dat je vanuit Gods perspectief naar je homoseksualiteit zal gaan kijken.

    Met groet,
    Jacobus

    P.S. Ik heb veel tijd genomen om de juiste woorden proberen te vinden. Ik weet niet of ik daar in geslaagd ben.

    Beantwoorden
  • Isabelle

    Prachtig geschreven, heel dapper. Veel geluk! Wat kan een religieuze gemeenschap bijzondere mensen toch insnoeren.
    Ik ben ervan overtuigd dat je geluk zult vinden, gezien je kracht en verstand! x

    Beantwoorden
  • Eva

    Beste Monique,

    Je verhaal heeft mij geraakt, ik wens je heel veel kract en liefde toe op je weg!!!

    Beantwoorden
  • Femke

    Hoi Monique,

    Wat een indrukwekkend verhaal!
    Ik wens je wijsheid toe en Gods geborgenheid op jouw wegen.

    Beantwoorden
  • Durk van Gumsteren

    Lieve Monique,
    Vergeet noooooit dat God in Jezus Christus ontzettend veel van jou houdt!! Hij gaf op het kruis van Golgotha Zijn bloed ook voor jou. En wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven. En dat betekend de Hemel waar geen tranen, geen verdriet, geen pijn meer zal zijn. Een plaats welke zo mooi is dat wij mensen dat met ons beperkte verstand geeneens kunnen bedenken, wow!!
    Weet je, Jezus kent jouw diepste gedachten en Hij heeft jou lief en Hij verlangt naar een relatie met jou (een geestelijke) en Hij is het die in matteus 11:28 zegt: Kom tot mij die vermoeit en belast zijn, Ik zal u rust en vrede geven.

    Hartelijke groet,
    Durk

    Beantwoorden
  • André Piet

    Gast: Je reactie (19 mei, 2011) is om een paar redenen niet ter zake.

    1. Ik schreef niet over sex met kinderen en dieren maar over mensen die zich daar sexueel toe aangetrokken voelen. De overeenkomst tussen déze aantrekkingskracht en die tussen twee mensen van hetzelfde geslacht is dat het in beide gevallen afwijkend is, van waar sex biologisch gezien, voor ontworpen is.

    2. Bestialiteit is niet acceptabel omdat één van de partijen niet mondig is? Dat lijkt me een non-argument. Want is van mondigheid wel sprake bij sexuele omgang tussen dieren onderling?

    3. Homosexuele omgang tussen dieren bestaat inderdaad. Maar homofilie in de zin van louter aangetrokken worden tot een exemplaar van hetzelfde geslacht, is onbekend.

    4. Ik heb niet beweerd dat polygaam gedrag onnatuurlijk zou zijn. De dierenwereld kent zowel monogaam als polygaam gedrag.

    Grappig dat je de karikaturale standpunten weergeeft die bon ton zijn in de huidige samenleving.

    Beantwoorden
  • Bert

    Hoi Monique,

    Robert Long zong ooit: “Als je God als goed beschouwt vindt ie het beslist niet fout wanneer je van een ander houdt”.

    Heel veel sterkte en zegen voor jou en ook voor Ronald Jan.
    Bert (van de tune, weetjewel 🙂 )

    Beantwoorden
  • dienvanden bedem

    hallo monique
    ik vind het heel dapper van jopu dat je nu uit de kast ben gekomen
    ik wens je heel veel sterkte met je leven het komt toch wel goed
    op ten duur

    groetjes van dien

    Beantwoorden
  • Groupon

    Dapper hoor, velen durven dit niet!

    Beantwoorden
  • Lies

    En toch..

    zou ik een sprong in de toekomst willen maken en jou over 30 jaar willen zien.
    Als je jarenlang ‘jezelf’ hebt kunnen zijn en alles een beetje tot rust is gekomen.
    Ben je dan nog overtuigd van je juiste keuze en wil je dan nog steeds een volgeling (kruisdrager) van Jezus zijn?
    Of komt er misschien ooit een keuze a la Antoine Bodar?
    Niets ligt vast in dit leven, alleen God is onveranderlijk en door alle eeuwen heen dezelfde.

    Die stilte waar je het over hebt: is dat misschien een verlegenheidsstilte? Dat is toch heel begrijpelijk.
    Heb je dan liever de confrontatie?
    Heb jij wel begrip voor christenen die jou niet kunnen begrijpen?
    Laten we vooral eerlijk blijven. Jij van jouw kant en christenen die menen dat een relatie tussen mensen van hetzelfde geslacht niet kan, van hun kant.
    Je hebt van hen niets te vrezen Monique, alleen krijg je geen applaus voor je keuze.
    Enne..er zijn heel veel mensen die om wat voor reden dan ook niet tot hun ‘ware’ bestemming komen (in onze ogen althans).
    Ik ben benieuwd hoe God over onze ware bestemming denkt en zo ben ik ook benieuwd hoe het jou zal vergaan.
    Als het goed is, heb je nog heel wat jaartjes te gaan en er kan nog van alles gebeuren.

    Gode bevolen

    Lies

    Beantwoorden
  • ronnald

    Monique, moedig, dapper, eerlijk, enthousiast, innemend, en zo kan ik nog wel een poosje doorgaan. Ik heb je in mijn hart gesloten.

    Beantwoorden
  • Roelof Greveling

    Monique, wat intelligent en dapper geschreven. Je bent een voorbeeld voor velen. Wees je ervan bewust dat je dit in Nederland kunt schrijven. Ik wil je met klem waarschuwen ditzelfde niet te doen in landen waar men dit verafschuwd. Wees in dat soort landen niet overmoedig. False regimens zouden het maar al te mooi vinden om zo’n mooie vrouw als voorbeeld te stellen. Ik zou het VRESELIJK voor jou vinden. Dappere Monique, be careful.

    Beantwoorden
  • Alexander

    Mooie Monique,

    Wat een gewauwel over God. God bestaat niet,religie is vergif.
    Kruip jij maar weer lekker terug in die kast.

    Alexander

    Beantwoorden
  • Ha

    Hoe durf je over God te praten?

    Beantwoorden
  • Maureen

    Ik schrik me kapot van de lelijke reacties die ertussen zitten zeg. Wat akelig voor je. Gelukkig ook genoeg fijne reacties van vrije mensen, dat dan weer wel. Houd je daar maar aan vast.
    En een erbij van mij.. ik vind je echt een keilekker wijf en leuk bovendien 🙂

    Beantwoorden
  • Alexander

    Ha , kom nou wie en waar is ie???

    Maureen, ik vind haar ook een lekker en leuk wijf maar ze moet
    dat religie gedoe eens van zich afschudden.
    Aju

    Beantwoorden
    • Monique Samuel

      Beste Alexander,

      En dan zeggen ze dat christenen intolerant zijn…
      Vanwaar die haat? God is een wezenlijk deel van wie ik ben. Een deel dat ik niet op ga geven voor jou of wie of wat dan ook. En ik MOET zeker niets. Laat dit vooral een persoonlijke keuze aan mij zijn, net zoals het jouw persoonlijke keuze is niet in God te geloven.

      Het ga je goed,
      Monique

      Beantwoorden
  • Alexander

    Monique-ske toch.
    Zo’n hoogdravend defensief antwoord bewijst toch wel iets.
    Prettige Kerst het feest van het licht en niet anders.
    Alexander

    Beantwoorden
  • Alexander

    Monique-li

    Hoezo “haat” dat zijn jouw woorden uit jouw wereld. Bij mij is
    er geen sprake van haat. Heb zelfs moeite het woord te gebruiken.
    Veel liefs
    Alexander

    Beantwoorden
    • Monique Samuel

      @Alexander, bedankt.
      Vond je aanvankelijke toon inderdaad nogal hatelijk, maar ben blij met je Kerstwens. Ik ga inderdaad een mooi feest tegemoet, ik wens je hetzelfde toe 🙂

      En @Maureen, bedankt voor je complimenten, voel me helemaal sexy hoor 😛 And don’t worry, I take nothing for granted. God niet, kerk niet, religie niet en schoonheid zeker niet…

      Beantwoorden
  • Maureen

    Vinden dat een ander iets moet.. wie of wat rechtvaardigt dat? Zolang je dat voor jezelf kunt rechtvaardigen, leef ermee. Schrijf het op, spreek het uit. Maar wees ook zo dapper om te kijken naar wat het je teruggeeft.

    Beantwoorden
  • Alexander

    Maureen onze philosoof/psycholoog,prettige Kerst = feest van het licht uit de oude germaans/scandinavische tjd.

    Beantwoorden
  • Alexander

    Lieve Mooie Intelligente Monique

    Gelukkig, jouw laatse zin is zoals ik je zag, zie!!!!

    Au revoir

    Alexandre

    Beantwoorden
  • ddMe

    Mag ik je dan vragen wat je van dit vind > Romeinen 1:26-27? Aangezien je ‘gelovig’bent?

    Beantwoorden
  • Maureen

    @Alexander, dank, weet ik weer waarom ik me zo licht voel 🙂

    Het (ver)oordelen gaat hier in deze blog trouwens twee (zelfs meer) kanten op. En ik vermoed dat achter ieder oordeel naar een ander, een oordeel naar jezelf schuilt. Ik deed en doe mijn eigen ding daarmee en voor mij werkt het in ieder geval heel bevrijdend en verlichtend.

    @Monique, ik zeg niks meer aan doen! :-p

    Beantwoorden
  • Mark

    Beste Monique,

    Ik heb je vandaag weer ijzersterk zien optreden in een herhaling van P&W.
    Wat doe je dat toch goed.

    Ik heb je meerdere malen gezien en steeds is er iets in mij wat geinspireerd word door je.

    Dat kunnen je ogen zijn, maar ik denk echt dat het voornamelijk je karakter is wat zo door schijnt.

    Een zelfstandige vrouw, die goed gebekt is en verstand van zaken heeft. Heerlijk!

    Ik zou graag met je in contact blijven om eens wat ideeen te wisselen.

    Beantwoorden
  • Youssef

    Mooi verhaal Monique! Erg goed dat je dit hebt geschreven en ook erg veel herkenning bij mij 🙂

    Ik denk dat dit voor veel mensen heel inspirerend is.

    Veel liefs, Youssef

    Beantwoorden
  • petra

    Lieve mooie Monique, omdat ik je destijds op tv zag dansen nadat je zo helder en smart je commentaar formuleerde, spitste ik vanmorgen mijn oren – bezocht je site en ben ontroerd door je openheid. ik ben zelf lang geleden een – soort- gedwongen huwelijk uitgestapt, met jou heb ik ook dat snelle praten en gedrevene gemeen. Dat heeft me minstens zoveel misselijkmakend commentaar opgeleverd als eerder die scheiding. Inmiddels weet ik dat alles met alles samenhangt. Je verdriet en de pijn van dit moment zullen langzaam wegebben: zoals grote golven die op het strand omslaan langzaamaan wegtrekken om tenslotte een flinterdun filmpje water op het zand achter te laten. Dat filmpje blijft. Ik wens je al het goede. Petra

    Beantwoorden
  • Jan Roeleveld

    Hoi Monique,

    Tsjonge, wat een verhaal.. Wat een eenzaamheid! En nu: wat een ‘drive’voor rechtvaardigheid! “Drukking van de neus brengt boter voort?”
    Eigenlijk herken ik mezelf best wel voor een groot deel in jouw verhaal. Wel op een ander vlak, weliswaar. Maar toch; misschien wel het verhaal van velen? Toch geloof ik steeds meer dat onze hele wereld zo in elkaar steekt. We hebben allemaal onze verdedigingsmechanismen ontwikkeld in dit leven en de plaats, de cultuur waar we deel van uitmaken is vaak heel bepalend voor onze gedachten, ons gedrag heb ik wel ontdekt. Moet de laatste tijd steeds meer aan die tekst uit spreuken denken dat God alles met opzet zo gemaakt heeft; dat wij deze wereld (al gaan we op onze kop staan) niet kunnen uitvinden. Juist als je gaat voor die rechtvaardigheid moet je je erop bedacht zijn jezelf niet voortijdig te ruïneren omdat er kennelijk ook sprake is van “al te rechtvaardig” zijn.
    Met de opvoeding van de kids dezelfde ontdekking; hoe moeilijk om je eigen (culturele, comfortabele) grenzen te overstijgen en te denken in het belang van je eigen kind!!
    In de kerk, de familie, het werk overal.. Overal mensen die beperkt zijn en in zekere zin zichzelf beperkt voelen. Zou dat ook niet komen omdat we allemaal te maken hebben met onze ‘unheimliche’gevoelens..? Je weet neem ik aan wat ik -in christelijke zin- bedoel?

    Zou het zo zijn dat alleen het kennen van Christus, de enige uitweg biedt? Dat je (vroeg of laat) geroepen weet om jezelf op te offeren? Misschien met alles er op en aan? Inclusief je eigen verlangen naar vervulling en bevestiging? Ik meen dit oprecht omdat ikzelf maar al te goed weet dat dit leven maar zeer beperkt aansluit bij het ideale, het rechtvaardige, het verhevene, het schone enz.enz. (het Onvolmaakt nu vaak: kenmerk van het echte?) Misschien sluit het beter aan bij de boodschap van Paulus dat hij er een eer in acht om zichzelf zwak te maken (niet zichzelf omlaaghalen) voor de ‘sterke zaak’! Persoonlijk denk ik dat we als christenen ons niet zozeer druk moeten maken om de juistheid van dingen als wel om onze juiste houding. En dat daarbij veel strijd en lijden hoort, is bekend. Gelukkig zijn ook veel christenen door hun strijd en lijden bekend om afschaffing van slavernij, zorg voor zieken en gewonden, gelijkheid man-vrouw, blank-zwart etc.etc.

    Bedankt voor je openheid, dappperheid en strijdlust! Laten we als christenen moedig zijn als jonge leeuwen maar tegelijk listig als slangen en oprecht als duiven,

    Hart. groet, Jan

    Beantwoorden
  • Rukiye

    Dag mooie, sterke meid,

    Ik wil ten eerste benadrukken dat ik vrouwen zoals jou met een niet-westerse afkomst erg sterk vind. Je probeert namelijk taboes te doorbreken en komt op voor je rechten; je natuurlijke recht om te zijn wie je werkelijk bent. Je bent lesbisch en daar mag je naar leven. Je zou niet tot je recht komen als je niet zou overgeven aan je werkelijke seksuele geaardheid.

    Ik ken vele moslima’s en andere lesbische vrouwen uit het Midden-Oosten maar ook uit het Westen die nog steeds moeite ermee hebben om toe te geven aan wie ze werkelijk zijn.
    Vrouwen zoals jou geven die vrouwen hoop…. En hoop geeft perspectief. Je bent een prachtig mens en een hele mooie voorbeeld voor heel veel onderdrukte lesbische vrouwen.

    Keep up the good work dear…

    Beantwoorden
  • Wout

    Beste Monique,

    Ruim een jaar nadat je de blog gepost had, lees ik het, nadat ik net via de sociale media je laatste column las.
    Een indrukwekkend, indringend en puur verhaal.
    Wat was, ben en blijf jij een mooi en lief mens.
    Kun je niet bij mij in de straat komen wonen 🙂 lijkt me gezellig.
    Alle goeds gewenst en bovenal Gods zegen,

    Wout

    Beantwoorden
  • Evelien

    Ik vind troost en kracht in jouw verhaal…
    dankje X

    Beantwoorden
  • henk

    Lieve MoniQue.Je artiekel in Trouw gelezen.Wat ben een prachtmens.
    Heb waardeerring voor je,hoe je het eea verwoord,super!!
    hartelijke groet

    Beantwoorden
  • Geertje

    Beste Monique,

    Zelf behoorde ik eerst ook tot de christenen die meende dat je als homo geen relatie aan mocht gaan. Alhoewel ik dit niet snapte van een liefdevolle God, was dit wat de bijbel ons leerde. Of niet?

    Er is te veel leed aangedaan door mensen te willen ‘genezen’ of door simpelweg te concluderen dat je dan maar moet ‘proberen’ te trouwen. Vraag! Wie is er dan schuldig aan een huwelijk die strand? De lesbieene en homo, die onder druk van cultuur en traditie het toch proberen? Of de christen die meent dat een man, vrouw huwelijk zo heilig is dat ze het ontheiligt door zulke huwelijke aan te moedigen?

    Ik kan elke christen aanraden om hier een studie naar te doen. Neem de cultuur van de oud en nieuw testamentische tijd mee. Ik vraag mij af hoe kan het zijn dat zo weinig christen hier uberhaubt echt naar willen kijken maar wel kunnen oordelen?

    Respect wanneer je bij je eigen standpunt blijft, benader dan ook mensen die anders denken/ geloven met respect.

    Ik hoop dat dit stuk van Monique mee wordt genomen door christen en er lering uit trekken.

    Groetjes,

    een hetero vrouw 😛 die teveel vrienden en vriendinnen had die een andere geaardheid hadden waardoor ze wel MOEST gaan nadenken 😉

    Beantwoorden
  • Ineke

    Hallo lieve Monique.

    Jouw Nederlandse Oma ken ik goed. De laatste keer dat ik haar sprak was duidelijk dat ze heel trots op je is. Dit wilde ik je graag laten weten. Maak je a.u.b. niet zo veel zorgen. Je bent een pracht vrouw!!

    Groetjes en veel geluk voor je toekomst.

    Beantwoorden
  • Ineke

    Hallo lieve Monique.

    Jouw Nederlandse Oma ken ik goed. De laatste keer dat ik haar sprak was duidelijk dat ze heel trots op je is. Dit wilde ik je graag laten weten. Maak je a.u.b. niet zo veel zorgen. Je bent een pracht vrouw!!

    Groetjes en veel geluk voor je toekomst.
    Ineke

    Beantwoorden
  • gon

    Lieve Monique,
    Voor mij komt jou verhaal het meest dringend binnen wat betreft jou Egyptische afkomst. Ik heb een met een Egyptenaar getrouwde dochter. Kom al meer dan 20 jaar in de familie,heb daar van alles meegemaakt, maar ben bang dat ze jou leven nooit zullen accepteren . gezien de liefde en zorg voor elkaar die daar zijn, wat hier allang niet meer is kan ik begrijpen hoe veel pijn het jou doet het toch te moeten verbergen.
    Ik ben op hoge leeftijd en zal de ‘ omslag ‘niet meer meemaken, maar hoop voor jou dat het eens zal komen.

    Ik wens je vooral innerlijke rust,

    gon

    Beantwoorden
  • Lois Bakker

    Beste Monique,

    Ik heb je boek Bruiswater mogen lezen en door wat je daarin schreef, heb ik altijd veel respect voor je gehad. Na het lezen van deze column is dit respect alleen maar groter geworden. Hoeveel pijn het ook kost, je bent jezelf gebleven en ik vind het fantastisch dat je hiervoor durft uit te komen. Heel veel sterkte en succes in je verdere leven.

    Liefs Lois

    Beantwoorden
  • J

    Mooi verwoord wat in je leeft. En inderdaad, een bepaalde geaardheid verander je niet zomaar, dit krijg je mee bij de geboorte. Maar vraag je wel af wat Gods plan, Zijn weg met je is. Een (seksuele) relatie aangaan met een vrouw gaat mijns inziens echter te ver, en tegen Zijn wil in. ” Neem je kruis op en volg Mij”.

    Wens je veel sterkte met alles toe!

    Beantwoorden
  • Jamie

    Wat goed van je! kan het zelf heel goed begrijpen. Wat een strijd en vaak veroordeling in de kerk.Zou niet mogen. Ik hoop dat je gezegende toekomst met een liefdevolle partner, vrouwelijk in jouw geval dan, tegemoet gaat.

    Beantwoorden
  • Siska

    Lieve Monique,
    Ik ben op internet bewust op zoek gegaan naar een vrouw zoals ik, zo kwam ik bij jou uit…
    Ik ken je verdriet, je twijfels en je angsten.
    Ikzelf werd als jonge tiener verliefd op meisjes en vrouwen. Ik zag dit eerder als een stoute droom dan als het feit dat ik wel eens op vrouwen zou kunnen vallen.
    Het woord homo of lesbi werd NOOIT uitgesproken bij ons thuis en in de familie. Dus ik haalde het ook niet in mijn koppeke om te denken dat ik het was. Ik ben getrouwd (tevreden dat ik een man had net als mijn vriendinnen), ik kreeg 4 kinderen.
    Af en toe werd ook weer verliefd op een vrouw, maar hield dit steeds voor mezelf. Nu kan ik niet meer…maar de stap om het te zeggen is zoooooo vreselijk moeilijk. Ik heb heel veel verdriet om mijn man die ik pijn zal doen. Hij is zo lief en eerlijk, ik kan mijn geen betere voorstellen. Ik vertelde hem dat ik heel veel liefde voelde voor mijn huidige vriendin. Helaas blijft hij vechten voor ons huwelijk, wat mij zoveel schuldgevoelens geeft…. Maar ik kan hem niet geven wat hij verdient. Hier gaat het volgens mij dan ook om trouw: als ik hem trouw wil zijn moet ik mijn vriendin uit mijn leven verbannen. Als ik hem trouw wil zijn, mag ik niet uit medelijden bij hem blijven. Als ik trouw wil zijn moet ik dat in de eerste plaats aan mijzelf zijn….Wat de Kerk hiervan denkt, trek ik mij niet zo aan. De Kerk is door de mens uitgevonden, maar God heeft altijd bestaan. Hij is de liefdevolle energie die door elk van ons stroomt…Ik geloof dat wij hier gekomen zijn om verder te evolueren en in liefde te leven met elkaar. Wij zijn op aarde om ons verder te vervolmaken in eerlijkheid, trouw, liefde,…Ik hoop dat ik ooit jouw geluk mag kennen, wat het is om uiteindelijk voor jezelf te durven opkomen. Ik zou zo graag aan anderen vertellen wie ik werkelijk ben en ik zou zo graag mijzelf kunnen zijn. Jouw woorden hebben mij alvast een beetje gesterkt. Dank je wel lieve Monique x

    Beantwoorden
    • Monique Samuel

      Beste Siska,

      Het is niet makkelijk om zo even op een weblog op je bericht te reageren.
      SOwieso zijn er soms weinig woorden in zo’n situatie.
      Ik kan je slechts kracht en wijsheid toe bidden.
      Vergeet nooit dat niet alleen je man recht heeft op iemand die 100% van hem houd. Jij verdient dat ook.
      Tenslotte, de uitspraak “helaas blijft hij vechten voor ons huwelijk” legt de verantwoordelijkheid bij je man.
      Neem zelf verantwoordelijkheid voor deze situatie en neem een beslissing, in ieder geval voor jezelf, zo niet voor beiden.
      Want erger dan pijn is twijfel.
      Al het goede,

      Monique

      Beantwoorden
  • Soraya

    Een moeilijke beslissing die je gedetailleerd en overtuigend beschrijft. Heel knap!
    Alleen schrijf je “houd” in “Dat God wellicht nog wel van mij houd” en in
    “iemand die 100% van hem houd” met “dt”, Flauw hè?
    Sterkte!
    Soraya

    Beantwoorden
  • Esther

    Hee,

    Ik zie veel reacties als: “Je hebt de juiste keus gemaakt”. Ik vind dit nogal een uitspraak. Waar is deze op gebaseerd? De Bijbel is m.i. vrij duidelijk over homoseksualiteit. Daar staat de doodstraf op. Net als seks voor het huwelijk trouwens.. (Deuteronomium). Natuurlijk geld de wet hier niet en ik keur alle geweld, buitensluiting enzovoorts op homoseksuelen af. Maar het laat wel heel duidelijk zien hoe serieus God deze zonde neemt. Dat is ontzettend moeilijk en alle steun en liefde wens ik je toe vanuit je gemeente om je te bekeren van deze zonde en gebrokenheid.

    Maar laten we alsjeblieft niet vertrouwen op eigen inzicht, maar op Gods Woord. Voor de mensen die dat enorm kortzichtig vinden: Jezus is het Woord van God. Zo wordt Hij genoemd aan het begin en in Openbaring, en als je ziet hoe serieus Hij Gods wet neemt, besef je je eens te meer hoe belangrijk het is de Bijbel te kennen en veel te lezen. Anders maak je je eigen religie en spiegel je jezelf al snel aan je eigen wensen en de wereld.

    Net als alle andere christenen ben ik ook niet zonder zonde en is er ook zonde in mijn leven waar ik moeilijk vanaf kom. Toch wil ik me nooit overgeven aan de zonde of deze goedpraten. Mijn vraag is: Zijn er christelijke homoseksuelen (hier) die met hart en ziel kunnen belijden dat ze geloven dat God het goedkeurt dat zij seks hebben met iemand van hetzelfde geslacht? Of zien zij simpelweg geen hoop meer op verandering en leggen ze zich neer bij iets waarvan ze weten dat God het afkeurt?

    Beantwoorden
    • Maureen van Abeelen

      @Esther Hoe kun je geweld en buitensluiting afkeuren en het tegelijkertijd zelf aan het doen zijn? Ik probeer het te begrijpen, maar het lukt me echt niet.

      Beantwoorden
    • Henk

      Esther, wat jij doet is de bijbel naar je eigen hand zetten, maar roepen dat Monique dat niet mag doen. Ik zal verklaren wat ik bedoel:
      Jij geeft eerst aan dat er volgens de bijbel op homoseksualiteit de doodstraf staat, net zoals seks voor het huwelijk. Vervolgens roep je: Natuurlijk geldt de wet hier niet en ik keur alle geweld af. Kortom, jij volgt niet het woord van de bijbel, maar geeft er ook jouw eigen intepretatie op, gevoed door de tijd waar we nu in leven. Vroeger was de doodstraf namelijk veel ‘normaler’ dan nu. Andere tijden, andere belevingswereld.

      Máár, wanneer Monique beslist om wèl homoseksueel door het leven te gaan (haar intepretatie van de bijbel), dan keur jij dit vervolgens af en is het een zonde.

      Ik denk dat je simpelweg een enorm kortzichtig persoon bent wanneer je de bijbel zo ontzettend letterlijk neemt. En als je vindt dat ik ongelijk heb, heb dan ook de ballen te roepen dat je achter het feit staat dat homoseksuelen de doodstraf moeten krijgen. Zo staat het toch immers in de bijbel, en dat is toch de waarheid. Of niet soms, hypocriet?

      Het is heel simpel: de bijbel is opgesteld in een bepaalde tijdsgeest door een aantal fanatiekelingen en was wetboek avant la lettre. In deze tijd gelden er andere leefregels. Persoonlijk ben ik van mening dat het de boeling is dat we in harmonie samenleven, zonder geweld en met liefde.

      Ik hoop dan ook Monique, dat je het inzicht krijgt om van elk geloof af te stappen, aangezien dit niet bedacht is door een entiteit, maar puur door een stel mannen in een tijd waarin geweld heel anders werd beleefd dan nu. Geloof heeft nog niks goeds voor de wereld betekend. Goede mensen hebben geen geloof nodig om goed te doen. Slechte mensen hebben een geloof ‘nodig’ om te volgen wat niet in henzelf zit.

      Ik ben niet gelovig, maar ik durf te wedden dat, mocht er geen God bestaan, ik absoluut in de hemel terecht zou komen omdat ik begrijp waar het om draait in de wereld. Beter dan het gros van de kortzichtige gelovigen die van kinds af aan zijn geïndoctrineerd.

      Beantwoorden
  • elisa

    heeei monique

    ik weet niet of je me nog kent;) elisa van de camping de lile in frankrijk:)
    lang geen contact meer gehad. maar ik heb super veel respect voor je! en Gods zegen toegewenst in alles wat je doet en gaat doen

    Beantwoorden
  • elisa

    heei monique,

    ik weet niet of je de familie petri nog kent:) maar ik heb zoveel respect voor jou! en ik wens jou en je zusje en ouders Gods zegen!

    liefs elisa

    reply

    Beantwoorden
  • Joop

    Zij die licht geeft, geeft mij het vertrouwen in de toekomst weer terug.

    Mijn generatie heeft misschien angst voor de toekomst maar Jou geloof en gedrevenheid
    behelst liefde en respect voor ieder individu op deze aarde en die gaat verder als welke religie dan ook.
    Ga zo door Monique en verlies nooit het vertrouwen in jezelf en blijf altijd trots op je afkomst en
    vooral op je lieve oma.

    Beantwoorden
    • c

      Hallo

      Moedig Monique om tegen veel adviezen in uit de kast te komen! Al is het inmiddels 2 jaar geleden! Mijn omgeving vindt het ook lastig. Hoewel sommige mensen mij gewoon accepteren zijn er ook mensen die elke keer weer negatief willen doen.
      Ik hoop dat ik net zo sterk in mijn schoenen komt te staan als jou.
      Dank je wel voor je moedige verhaal.

      groetjes

      Beantwoorden
  • Ilse ten Have

    Mijn vader zag je bij Knevel en van den Brink van de week. Hij heeft je Gegoogled omdat hij je zo’n gedreven vrouw vindt. Hij was nieuwsgierig naar wat je nog meer doet voor de kost. We hebben samen een stukje teruggekeken van die aflevering. Later keek ik in mijn mailbox en vond ik een linkje naar deze post.

    Wat vervelend voor je dat je er zo lang mee geworsteld hebt! Ik kan me niet voorstellen hoe het zou zijn om nog in de kast te zitten als ik 22 ben. Laat staan om er dan pas uit te komen. Ikzelf zit evenmin met geloof, maar het lijkt me echt lastig. Inmiddels is deze post alweer twee jaar terug. Ik hoop toch dat het je tegenwoordig wat beter afgaat! Maar als ik die aflevering van Knevel en van den Brink zo zie, heb ik de indruk van wel. =)

    Beantwoorden
  • chantal

    Hallo Monique,

    Het is al lang geleden dat je deze blog schreef, maar de reacties komen nog steeds binnen dus daarom schrijf ik ook even. Ik ben benieuwd hoe het je nu vergaat, nu de storm hopelijk wat is gaan liggen. Ergens las ik dat je verloofd bent nu, gefeliciteerd! Ik wens jullie alle geluk en liefde toe en Gods liefdevolle zegen op jullie relatie.

    Natuurlijk is het voor je ex-man verschrikkelijk geweest. Ik hoop dat hij ook steun heeft gekregen van familie en vrienden.

    Ik heb het gros van de reacties hier gelezen en ben soms verbaasd over de steun die je krijgt (gelukkig) en dan weer geschokt door het gemak waarmee met name medechristenen je keuzes afwijzen. Zelf ben ik iemand, die zoals je dat noemt pas later ” tot bekering ” kwam. Jarenlang liep ik rond in de evangelische / charismatische kringen, tot ik verstikt raakte en weer met beide benen op de grond kwam. Nooit had ik voor die tijd iets tegen homoseksualiteit gehad en benaderde ik mensen gewoon als mens. Door de indoctrinatie heb ik, tot mijn spijt en schaamte, ook me afwijzend en negatief uitgelaten over homoseksualiteit. In je boek ” dagboek van een zoekend christen” schrijf je onder andere uitgebreid over (homo)seksualiteit. Die diepere betekenis van bepaalde teksten zouden mensen eens in de juiste context moeten plaatsen, misschien dat de werkelijke betekenis mensen kan helpen niet meer zo oordelend te zijn.

    Als ik nu hevig tekeer ga doe ik weer hetzelfde dus dat zal ik niet doen. Wel wens ik ons allemaal toe dat we naar onszelf kijken en naar hoe we ons gedragen. Daarbij regelmatig de vraag stellen of uit wat we doen werkelijk liefde blijkt? God wijst geen mens af. Homoseksualiteit is geen ziekte en God heeft ons allemaal gemaakt zoals we zijn. Dus ik wens jou en je aanstaande vrouw geluk toe en hoop dat jullie je weg hebben gevonden in harmonie met je familie en vrienden waar mogelijk. Ik hoop dat je blijft schrijven en spreken, je hebt een helder geluid wat mij en anderen aan het denken zet. Soms -zoals in je Tofik Dibi confrontatie- vind ik je wat te heftig.. maar daar heb ik je eerder over geschreven. Iedereen mag ook zijn eigen tijd en ruimte nemen om wel of niet openlijk uit de kast te komen. Ik heb respect voor jouw keuzes en openheid.

    Alle goeds en vrede geweest! Chantal

    Beantwoorden
  • Micha van den Dool

    Hoi Monique,

    Ik heb veel respect voor je keuze. Ik ken veel mensen die op hetzelfde geslacht vallen. Waarom is het fout om je “eigen IK” te laten zien? Mensen moeten van jouw verhaal leren om zo open te zijn. Was iedereen maar zo open, dan was er meer respect voor mensen die op hun eigen geslacht vallen. Ook voor mensen die transgender zijn. Goed dat je dit aantipte!!!

    Is het voor je ex-man goed gekomen en hebben jullie nog contact of is dat te moeilijk voor een van jullie. Die vraag kwam zo bij mij naar boven drijven.

    Ik probeer altijd te kijken als ik hoor dat je op de buis bent. Ik hang altijd aan je lippen als je je vechtlust laat zien en je passie toont over Egypte.

    Blijf in de bres springen voor de “mindere” in de samenleving.

    Nogmaals respect voor je mooie verhaal!

    Groetjes,

    Micha

    Beantwoorden
  • Herman

    Zo,drie a-4tjes volgekalkt met wijsheden om ze vervolgens maar gewoon te prullebakkiseren want ’t enige dat telt is dat jij gewoon een gelukkig meisje wordt/blijft.
    Enjoy…

    Beantwoorden
  • Sofia van der Linde

    Ik ben blij dat je de moed hebt gevonden om eerlijk tegen jezelf en anderen te zijn. Je verhaal is heel herkenbaar. Ik kom zelf uit een gematigd milieu. Mijn ouders waren niet homofoob uit overtuiging maar door hun opvoeding. Dat was al heel moelijk. Ik ben blij dat ik niet tegen hun religeuze overtuigingen en een kerkgemeente stond. Toen het er op aan kwam hadden ze liever een bisexuele dochter dan een dochter minder.

    Het spijt me voor je ex-man. Het had je echter ook kunnen overkomen als je bi was geweest of hetero. Vaak weet je met relaties niet altijd hoe het zal lopen. Je vindt elkaar leuk en je probeert het gewoon. Ik heb een relatie gehad met een vrouw die verliefd was op mij maar ik niet op haar. Ik hoopte dat het zou komen en het kwam niet. Ik ben altijd eerlijk geweest maar dat maakte haar verdriet en teleurstelling niet minder.

    Beantwoorden
  • De broek van Kuifje

    “En dan is er nog mijn familie. Het is ongelofelijk moeilijk om te weten dat ik dit nooit aan mijn Egyptische familieleden zal kunnen vertellen. Dat ik hen met mijn scheiding beschaam” – Dit zegt toch alles over die religie die islam. Je moet dit, je moet dat, maar je mag helemaal niks. Niks wat uit het moslimkader valt, want dan, o jee, schande en schaamte. Bah, wat een rotreligie is het. IS-lam, MAAKT lam.

    Beantwoorden
    • omarrrr

      Sukkel dat zegt niks over islam…ze is koptisch..trut

      Beantwoorden
  • De broek van Kuifje

    Waarom heb je mijn reactie weggehaald? Je schrijft dat je alles laat staan.

    Beantwoorden
  • Nancy

    Een traan rolt over mijn wang bij het lezen van jouw volgende zin: ‘Maar ik wilde zo, zo graag zijn, wat de rest van de wereld in mij zag. Ik wilde ‘normaal’ zijn, mijn familie trots maken.’.
    Herkenbaar.. Je niet begrepen voelen, voelen alsof je een dubbel leven moet leiden of is het toch lijden met een lange ij? Want het is lastig om met zo’n geheim te leven. Het gevoel hebben dat je niet kan voldoen aan de verwachtingen van je ouders en familie maar ook niet aan de verwachtingen van je omgeving.
    Ik hoop dat jij, ondanks dat je weet dat je nooit jezelf kan zijn bij je familie, je rust kan vinden.
    De cultuur verschillen zullen altijd blijven en God zal altijd van je blijven houden.

    Ik denk dat je trouwens een hele mooie rol kan vervullen binnen de kerk, want vele jongeren kunnen aan jou een voorbeeld nemen.

    Ik vind het knap dat je uit de kast gekomen bent. Ook al wordt de deur voor je neus dicht geslagen, zorg dat er altijd een kiertje blijft openstaan zodat jij er veel sterker uit kan stappen.

    Beantwoorden
  • omarrrr

    Miscchien is ebru umar iets voor jou…ik zou je wel aanraden een burka voor haar te kopen en dat niet vanwege haar schoonheid..en
    missschien een tafelpoot.

    Beantwoorden
  • Liever anoniem...

    Dear Monique, forgive me for writing this in my mother tongue. It allows me to express myself more clearly and succintly than I am able in Dutch.

    Firstly for all those cold-hearted hectoring comentators who are so bloody obsessed with the sexual element, please, please, please check out the following site (if your English is up to it): http://www.gaychristian101.com. There you will find that this matter is a whole lot more nuanced in biblical terms than your ‘oogkleppen’ and ‘vooroordelen’ allow you to see. The bible in fact says very little about the love between two people of the same gender. Moreover, when I read 1 Samuel 18:1 as a gay man (who came out two years ago at the age of 42 after 16 years of marriage and 30 years of absolute unmitigated torment) I know exactly what it means to be bound heart and soul to another male, as Johnathan was to David. It’s happened three times in my life. First at 12, then 19 and most recently two years ago.

    So here’s an idea for you: it’s not about the sex! Stop focusing on the sexual act. When Monique talks about falling in love with another human soul, why oh why oh why should she feel ashamed of that? Is it not a beautiful thing when two people share a soul love? What they do in their private moments of mutual trust and intimacy is between them and their God and is absolutely none of your bloody business. It astonishes me that ‘straight’ couples get so worked up about this when they would be deeply and rightly offended if I as a complete stranger started questioning the health of their sexual interactions. It’s none of my business and I would never dream of enquiring. So what makes you so qualified to exercise jurisdiction over my private and intimate bedroom secrets? Go away and study the material properly before pronouncing curses upon those few of us among the general population who prefer to be with a soul mate of the same gender.

    You have no idea how much pain, misery and suffering your empty and cold-hearted ‘schijnwereld’ causes to often very young people who know they are different but are utterly terrified of expressing that in any way and who spend their life crawling around on broken glass hoping to God they don’t “fall into sin” and lose their heart again to someone they cannot be with. Suicidal thoughts have plagued me for large parts of my life precisely because I could never find the courage to be myself, fearful as I was for the reaction I would encounter, especially in the religious environment. So your glib references to verses you pluck out of context and clearly do not understand are in my experience nothing more than clubs with which to beat those that do not fit within your worldview. And I’m sorry but I don’t detect much love in beating over the head people who are already intimately acquainted with great torment and pain…

    The irony is, I’ve never been more the man God made me to be than I am today. The freedom and liberty I have found in admitting what I am has given my faith an enormous boost and I have never been so bold in proclaiming liberty to captives.

    Ending on a lighter note, I wonder if I may just be the first openly gay christian man to have participated in the 4de Musketier (Ardennes, November 2013)?

    Beantwoorden
    • Frank

      I wish that people could let go of religion all together and be truly free. Don’t you see that you created/copied everything in your head? You and the people that came before you, have created religion and now you (creatively) trying to bend the rules of that outdated mental construct so you can still fit in. My dear fellow, you are fine as you are and there’s absolutely no need to fit in anywhere. Please free yourself from the yoke of religion. Your religion is your ‘oogkleppen’. It’s a blind spot and you can’t see it, yet…

      Beantwoorden
  • Jolanda

    Wouw! Heel herkenbaar…helaas. Ik hoop dat ik ook ooit de moed kan opbrengen om voor mezelf te kiezen!

    Beantwoorden
    • herbert

      voor alles in het leven is, of komt er een tijd…………..

      Beantwoorden
  • Snoopy

    Veel respect voor jou en je strijd, moedige vrouw. Dat je een heel mooi leven mag hebben als jezelf.

    Beantwoorden
  • Rogier pistorius

    Een keuze voor jezelf kan nooit verkeerd zijn, knap dat je ook dit weer zo duidelijk hebt kunnen/willen vertellen.
    En trek je niet te veel aan van wat andere zeggen, als het erop aan komt zou iedereen voor zichzelf of zijn/haar eigen geluk moeten/willen kiezen.
    En jij hebt dat dus gedaan !!!!!

    Beantwoorden
  • Ik Zoek Homo | Neuken en Daten

    […] Monique Samuel | Met beide benen uit de kast – Monique Samuel – Na een lange, moeizame en persoonlijke strijd heb ik besloten te scheiden van mijn man en kom ik uit de kast. De afgelopen maanden – vol mediahectiek, studiedruk …… […]

    Beantwoorden
  • peterteriele

    Wat een dapper en een krachtig verhaal in kwetsbaarheid!

    Beantwoorden
  • joy baas

    nu nog van je “geloof”genezen dan ben je er misschien?
    Hoor een oude dame van 82 jaar!!!!!

    Beantwoorden
  • Martin Prins

    Wat een prachtig persoonlijk verhaal. Ik wens je veel sterkte bij het vinden van je uiteindelijke bestemming. En trouwens ook sterkte voor je ex-echtgenoot. Hij zal het evenmin makkelijk hebben.

    Beantwoorden
  • vonny

    Ik vind het knap.Wat je hebt gedaan en moedig.Ik hoop dat je een voorbeeld bent voor vele Egyptenaren .Want er heerst daar nog een groot taboe op homosexuelen .Blijf wie je bent Mo. Je bent een mooi mens. Ik wens je heel veel goeds toe.

    Beantwoorden
  • Frank

    Het zoogdier dat wij mens noemen, bestaat nog maar zo kort in het universum. Geëvolueerd van een piepklein eenvoudig organisme, naar het huidige meer complexe organisme dat wij vandaag de dag zijn. We lijden aan grootheidswaanzin. In ons hoofd proberen we uit alle macht orde te scheppen, zingeving te vinden en grenzen te stellen. Alles bijna automatisch, om het voortbestaan van onze soort te waarborgen, om een zo prettig mogelijk leven te leiden en om niet knettergek te worden.

    De schijnbaar oneindige diversiteit en totale anarchie van ons bestaan, brengen we in ons hoofd terug naar duidelijk omschreven hapklare brokken, welke wij onze kinderen vanaf de geboorte voeden. Sexualiteit is er daar één van. Een man heeft een relatie met een vrouw, simpel. Alleen zo kan er voor nageslacht gezorgd worden. Maar wat als je je anders voelt? Als jouw realiteit niet overeenkomt met de hapklare brokken? Wat als de complexe chemische fabriek (want meer is het echt niet) die we lichaam noemen, niet naar verwachting werkt?

    Dan ontstaan er al snel problemen met familie, vrienden, geloof en samenleving. Meteen raadplegen we ons brein met de hapklare brokken. Misschien hebben je ouders, één van de vele religies die we in de loop der tijd verzonnen hebben of de maatschappij waarin je leeft informatie over dit onderwerp verstrekt. Vaak is het een combinatie en die kan ongelooflijk destructief en giftig zijn. je hoeft de krant maar open te slaan om knetterhard met het bewijs hiervan geconfronteerd te worden.

    Ik heb bewondering voor mensen die zichzelf durven zijn, en dus heb ik bewondering voor jou Monique. Je hebt je bevrijd van een geheim, van niet jezelf zijn, van een stuk bekrompenheid, van oude hapklare brokken. Ik vraag me af; durf je de volgende stap te zetten en ook religie los te laten?

    Beantwoorden
  • Queer moslims zijn in Nederland nog een verborgen groep – New VR Porn – Adult News

    […] erg moeilijk zijn. Ik kan hier uit eigen ervaring over meepraten. Mensen als Tofik Dibi en de Egyptisch-Nederlandse Mounir Samuel zijn wat dat betreft rolmodellen voor biculturele lhbt’ers. Tofik vertelde me dat hij van […]

    Beantwoorden
  • Queer moslims zijn in Nederland nog een verborgen groep - Alex Poucher

    […] erg moeilijk zijn. Ik kan hier uit eigen ervaring over meepraten. Mensen als Tofik Dibi en de Egyptisch-Nederlandse Mounir Samuel zijn wat dat betreft rolmodellen voor biculturele lhbt’ers. Tofik vertelde me dat hij van […]

    Beantwoorden
  • Rene Hoornweg

    Je bent erg moedig! Ik zelf ben na 25 jaar huwelijk uit de kast, ook voor mij is een scheiding onvermijdelijk. Het betekende ook scheiding van mijn kerk. Ik kan alleen maar respect voor je hebben.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X