Blog

13 jan / Maskers af

Jaren geleden, toen ik nog lid was van de hervormde kerk en er nog niet zoiets al de PKN bestond, was er een thema-avond in de kerk over het afleggen van maskers, jezelf zijn, je identiteit tonen en je verhaal durven te delen met anderen (of de gemeente in dit geval).

Tijdens die avond werd ook een het nummer van ‘Maskers af’ van Marco Borsato gedraaid. Nu ben ik geen fan van Nederlandse muziek, maar dat lied had me meteen te pakken.

‘Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel’

Ik zat op m’n stoel en luisterde met gesloten ogen. Daar werd mijn verhaal gezongen! Ons verhaal gezongen. Het verhaal van een gebroken wereld die niet kan leven met haar eigen waarheid, noch met de waarheden van een ander.

‘Voor jou zet ik mijn masker af
En hoop dat jij dan ziet
Dat ik gewoon een joker ben
Die lacht om zijn verdriet’

Wat mensen ook mogen denken over hoe ik ben of mezelf zie, ik voel me een joker in een poppenkast, een acteur op het verkeerde toneel. En ik probeer, probeer zo te laten zien wie ik echt ben. Maar soms weet ik het zelf niet meer. Soms voel ik me verloren in alle ideeën, meningen en opvattingen die ik van anderen hoor of over mezelf heb.

‘Voor jou zet ik mijn masker af
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer’

De mensheid draagt een masker, bang als zij is dat wij haar doorgronden, angstig als zij is dat wij haar ware gezicht zullen zien. In Duitsland stond een muur, zodat men niet zou weten dat achter die grote blokken steen het leven gewoon doorging. In Israël staat een muur die moet voorkomen dat Palestijnen en Israëliërs ontdekken dat zij een en dezelfde zijn. In onze levens staan muren die ons moeten beschermen voor gezichtsverlies, schaamte en de waarheid. De waarheid dat wij allemaal onze harten dichtmestellen en onze gezichten met masters bedekken. De waarheid dat jij en ik vechten, vechten om onszelf te kunnen zijn.

‘Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik mij bloot
Ik werp mijn ziel en zaligheid
Uit liefde in je schoot
Want niemand hoeft te weten
Hoe kwetsbaar en hoe klein
Hoe angstig en verlegen
Ik af en toe kan zijn’

Ik heb geen goede ervaringen met het tonen van mijn ware gezicht. Telkens wanneer ik denk helemaal mezelf te zijn, bots ik op een muur van onbegrip. Het lijkt soms wel alsof hoe meer mensen van mij weten, hoe meer ze zich van mij verwijderen. En toch blijf ik het proberen, ook al is het tegen beter weten in… Omdat ik geloof dat mijn ware gezicht mijn sterkste getuigenis is. Omdat ik geloof in de kracht van zwakte. Omdat het mijn diepste overtuiging is dat ik er mag zijn. Dat mijn ware ik het enige is wat er echt mag zijn. Gewoon omdat ik zo gemaakt ben…

‘Mijn sterkte en mijn zwakte
Je krijgt ze allebei
Ik wil ze met je delen
Wil jij dat ook met mij’

Het komen tot je ware identiteit is net zoals het pellen van een ui, je moet huilen om tot de kern te komen. Toch is het de moeite waard, want ook al is er op deze hele wereld maar één iemand die van mij zal houden zoals ik ben; ik ben in ieder geval mijzelf geweest. En wie weet zijn er wel meer die achter mijn maskers durven te kijken om mijn ware gezicht te zien.

‘Geen leugen die bescherming biedt
Bij mensen zoals jij
Jij hebt mijn masker nooit gezien
Je zag alleen maar mij’

2 Comments
  • Paul

    Weer mooi onder woorden gebracht, Monique. Het zou een stuk gemakkelijker zijn als dit ‘zomaar een thema voor een column’ was… Ik denk dat maar weinig mensen in alle opzichten helemaal zichzelf kunnen zijn. We zijn in zekere zin ook ‘gevangen’ in onze rollen – als huwelijkspartner, ouder, kind, werknemer of werkgever, lid van een kerk of organisatie. Gelukkig kun je met sommige mensen openhartig praten en (al?) je maskers even afleggen. Kwestie van vertrouwen. We moeten hier allemaal onze weg in vinden, soms gaat het ene masker af en moet het andere weer op…

    Beantwoorden
  • Tweets die vermelden » Archief » Maskers af -- Topsy.com

    […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Monique Samuel, Monique Samuel. Monique Samuel heeft gezegd: Mijn kwetsbaarste blog tot nu toe https://www.mounirsamuel.nl/blog/?p=829 #maskersaf #deschaamtevoorbij? […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

X