Blog

13 dec / Kerstfeest tussen de krotten

Je zou het in alle drukte van studie en werk nog haast vergeten, maar de Kerst komt eraan. Het is zoals men dat vroeger noemde Adventtijd. Ik doe niet meer aan stille bezinning tijdens de veertig dagen voor Kerst. Het feest der feesten overvalt me de afgelopen jaren. Het ene moment heb je nog pepernoten in de winkel, het volgende moment vliegen de kilo’s eraan met appelbeignets en kerstkransjes.
Ik eet geen van beiden. Geen tijd.
December staat voor mij gelijk aan stress.
Paperdeadlines, stage regelen, scriptievoorstel inleveren, presentaties…
Vorig jaar liep ik rond deze tijd in de sloppenwijken van Santo Domingo – de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek.  Daar aten de kinderen geen chocokerstboompjes of gevulde amandelstaaf. Sterker nog, voor
sommigen waren de kleine plakjes cake die we uitdeelden, het eerste voedsel in dagen. In vochtige, tropische temperaturen, danste ik met een jeukerige kerstmuts op m’n hoofd op Spaanse kerstliedjes die door
honderden kinderkeeltjes werden geschreeuwd. Nooit vergeet ik die tientallen grote oogjes, zwarte gezichtjes, rode T-shirtjes,
bewegende armpjes. De muziek werd gemaakt met stalen trommels, raspen, triangels en hier en daar een xylofoon. Heerlijk.
Kerst smaakte daar naar rijpe guave, rijst, bonen en kip. In plaats van dure ballen in een
dennenboom, hingen er papieren slingers in de palmen.  Niets geen duizenden kerstlampjes, opgedirkte winkelcentra, elektronicazaken en parfumeriewinkels die worden geplunderd voor de laatste kerstcadeaus.
Maar daar in die arme sloppenwijken waar kinderen van 15 al een baby op de arm hebben en alleenstaande moeders hun kroost amper kunnen voeden, waar je je kapot zweet terwijl je je een weg de berg op langs kleine
krotjes klautert en waar een schare halfnaakte kinderen speelt met een zelfgemaakte voetbal, heb ik meer van het Kerstlicht gezien dan tijdens alle gigantische Kerstdiners, bombastische Kerstmissen, indrukwekkende
Kerstnachtdiensten, speciale TV Kerstprogrammering, koninklijke toespraken, swingde Kerstradio’s met ‘all I want for X-mas’ en ‘I’m dreaming of a white white X-mas’, vrolijke Kerstmarkten, ijsbanen en
nostalgische familiereünies bij elkaar. Laat die haastige extravagante commerciële Nederlandse Kerst maar zitten. Geef mij maar een feest tussen de krotten, met dansende kinderen, een hoop halleluja’s en een oude transistorradio.

1 Comment

Geef een reactie

X