Blog

08 feb / Nederland wacht op de magische woorden “It giet oan!”

Het is koud.
En als ik zeg koud, bedoel ik natuurlijk ijskoud.
Zo koud dat je jezelf in je handen moet knijpen om te controleren of je ze niet halverwege bus- en tramhalte verloren bent. Iets wat overigens moeizaam gaat, want je wit-paarse stompjes werken nauwelijks mee.
Je neus is in een dergelijke mate onderkoeld geraakt, dat je hem maar wat graag in andermans zaken wilt steken, dus kijk je verlangend naar je buurman, leunt iets naar voren maar bedenkt nog net op tijd dat zoiets natuurlijk helemaal niet betamelijk is. Dus stop je je neus maar tussen je bevroren handen.
Koud.
Nederland is in de ban van de kou. De enige reclame die ik nog zie terwijl ik tussen een kudde kleumende passagiers bij de tochtige tramhalte van Den Haag HS sta, zijn grote posters van Unox en Chocomel. Erwtensoep… ik ben er geen fan van maar met deze temperaturen eet een mens alles om in leven te blijven.
Jort Kelder wil de Unox-muts in de ban doen en heeft al een heuse website gelanceerd, maar het gaat hem niet lukken. Deze keer trekt zelfs rechts Nederland z’n neus voor hem op. Onze Marokkanen flikker je maar het land uit, maar van onze Hollandse glorie blijf je af. Uit protest sla ik onmiddellijk wat stalen blikken in. Erwtensoep met griezelworst, geef mij dan toch maar die kruimelige frutsels van een couscous.
Het is koud en er ligt ijs. Veel ijs. Overal, behalve in Friesland. Min 12, min 17, het zijn normale temperaturen geworden tijdens de Hollandse nachten, maar in het hoge Noorden giet it nie oan. Zelfs het leger wordt nu ingezet om ons, arm onderkoeld klootjesvolk, een waar Viva Hollandia-feestje te bezorgen. Je mag toch hopen dat de barre tocht der tochten er nu toch echt komt, anders is die verrekte kou helemaal voor niets geweest.
Gelukkig valt er heel wat te lachen met onze vrienden bij NS en ProRail. Oh wat een ijspret. Ik stel voor: bind al die treinen schaatsen om en rijd ons regelrecht naar Friesland. Hebben we meteen ereplaatsen op het ijs.
Eerlijkheid dient te gezeggen; de kou valt best mee. Op het moment dat je de deur uitloopt kunt je zelfs nog even denken: oh, lekker, winter, fris. Maar dat verandert onmiddellijk als je een station oploopt. Het is alsof de thermostaat twintig graden wordt teruggedraaid. Siberië is er niets bij. Gure winden waaien over de perrons, sneeuw stuift op van de bevroren biezen, de omroepster snift en snottert terwijl ze met droefheid meedeelt dat de NS ook heel verdrietig is over alle vertraging en het hele land gratis koffie mag halen bij de Broodzaak of Kiosk. Dat doen we dan maar en mass, want gratis is gratis. Al verdenk ik de slimme ritselaars van de Kiosk ervan stiekem blikken erwtensoep door de koffiemachines te gooien – lekker voordelig, in de Bonus bij AH. En nog voedzaam ook.
Hoe luid Nederland over de grote tocht praat, zo stil is het op het ijs. Heel het land discussieert over de kwaliteit van het ijs op de Friese meren, dikte en structuur, we zijn allemaal rayonmeester, maar in de Randstad heb ik amper een schaatser gezien.
In de Tweede kamer willen ze er nu zelfs een nationale feestdag van maken. Goedkope rechtse hobby. Hoezo ijsvrij? Als ‘ie komt, komt ‘ie in het weekend! Daarbij ijsvrij krijg je om te schaatsen. Maar gaan we met z’n allen over het ijs naar Friesland dan? Mooi niet dus. Onze nationale volksport lijkt toch vooral veranderd in een nationale tv-sport. Lekker met warme chocomel en een blik erwtensoep op de bank.
Met trots kan ik u echter mededelen dat ik afgelopen weekend in Groningen wel op het ijs van het stadspark heb gestaan. Het was prachtig. Als je je ogen dichtkneep en over de Gaastra-logo’s heenkeek waande je zo waar in een klassiek winterportret van een van de grote Hollandse meesters.
Maar heeft iemand zich overigens afgevraagd hoe ze die doeken destijds hebben geschilderd? Hoe kun je nu winterplaatjes vastleggen als je vingers aan elkaar vriezen en je olieverf besneeuwd is? Je reinste bedrog, wat ik je brom. Die luie donders zaten destijds ook gewoon al lekker op de bank, mooie plaatjes van de tv te kopiëren.
’s Avonds in Utrecht Overvecht ploeter ik me met m’n zusje door dikke lagen sneeuw.
‘Er zitten ook voordelen aan al die kou, in ieder geval kun je in het donker met een gerust hart de straat op. Zelfs de hangjongeren gaan nu niet naar buiten.’
‘Precies,’ zegt m’n zusje voldaan. Om vervolgens over het nationale gesprek van de dag te beginnen: ‘Weet je hè, ik zat te denken…. Je moet wel knettergek zijn om die honderden kilometers te gaan schaatsen.’
‘Nou!’
‘Maar toen bedacht ik me iets anders; je bent nog gekker als je gaat kijken!’
‘Ga jij?’
‘Echt niet!’
Ik wel. Ben altijd al een gekke dwaas geweest. Als de tocht komt, kom ik ook. No doubt about it, al zal ik er veertig uur voor in de trein moeten zitten en er liters Kiosk-drab, brandende Berenburg en griezelworst-erwtensoep voor achterover moeten slaan.
Dus Fryslan, laat die kou niet voor niets wezen. Kom op met die Elfstedentocht. Desnoods met een heerlijk frisse zwempartij.

 

1 Comment
  • Maureen

    haha@verrekte kou, inderdaad, laten we er dan wel wat aan hebben. Ik leg m’n erwten alvast in het Friesvak.
    Leuk stukje 🙂 Je lijkt wel echt Hollandsch! 😉

    Beantwoorden

Geef een reactie

X