Blog

07 mrt / Hoop voor zonen en dochters van de Nijl (Bijdrage Cairo Overleg)

Hoop voor zonen en dochters van de Nijl (Bijdrage Cairo Overleg)

Namens de Koptische stichting en de Raad van Kerken heb ik onderstaande korte bijdrage geschreven over de huidige situatie in Egypte, die samen met een bijdrage van een jood en een moslim, zal worden verwerkt tot een algemene verklaring voor het Cairo Overleg.

Na de snelle en vreedzame revolutie in Egypte, heeft het land van de Nijl haar trots herwonnen. Ze prijst haar jeugd die bereikte wat oudere generaties maar niet gelukt is. Ze bewondert de moed en de creativiteit van de jongeren op straat die binnen luttele uren na het verdwijnen van de politie alle primaire veiligheidstaken op zich genomen heeft.

Wie nu naar Caïro gaat ervaart een ongekende energie. De mensen feesten nog steeds, elke dag. Iedereen praat over politiek. De kranten vinden gretig aftrek en de staatstelevisie wordt met argusogen gevolgd. Ondertussen wordt er nog bijna dagelijks gedemonstreerd om zo de interim-regering te dwingen echt snel hervormingen door te voeren. Op dit moment wordt er opgeroepen tot een wekelijkse vrijdag van evaluatie van de revolutie. Elke vrijdag zou Tantawi, het hoofd van de Hoge Militaire Raad op radio en televisie verslag moeten doen van de laatste wetsvoorstellingen en hervormingen. Een van die hervormingen is dat stemmen straks mogelijk moet worden gemaakt met een ID-kaart in plaats van een stempas. Een stempas moest door de burger zelf worden aangevraagd, wat vaak tot fraude en corruptie leidde. Ook was het voor sommige bevolkingsgroepen (zoals de Koptische christenen) haast onmogelijk om een dergelijke stempas te bemachtigen. Iedere Egyptische staatsburger heeft echter een ID-kaart. Dit zou het dus veel eenvoudiger maken om te stemmen. Een ander wetsvoorstel dat nu in de maak is, is de invoering van minimum- en maximumjeugdloon. Dit zou studenten een eerlijkere kans op de arbeidsmarkt moeten geven en moeten leiden tot een systeem waarbij studenten op basis van hun opleidingsgraad worden betaald en niet langer op basis van sociale klasse en afkomst.

Er vindt ook verbroedering plaats. Moslims en christenen demonstreerden samen, beschermden elkaars moskeeën en kerken, beschermden elkaar tijdens het bidden en voor het eerst konden christenen christelijke liederen zingen op het Tahrir-plein. De Egyptenaren lijken zich bewuster van de rol van religie. Op de populaire radiozenders worden voortdurend popsongs gedraaid waarin wordt ‘de volgers van het Boek’ worden bejubeld, ‘Egypte als land van alle grote monotheïstische religies’ wordt geëerd en statements als ‘moslims en christenen zijn alle Egyptenaar’ worden gemaakt.

Tegelijkertijd is er ook zorg. De afschuwelijke aanslagen op de Koptische Kerk in Alexandrië van Oud en Nieuw zijn nog niet vergeten. Sinds het uitbreken van de revolutie zijn er verschillende gezinnen in Zuid-Egypte vermoord. Er is een Orthodoxe priester doodgeschoten. Er zijn rellen geweest van christenen die zich bedreigd en onderdrukt voelden. En afgelopen weekend was er opnieuw een aanslag op christenen in Helwan.

Onder de grond wordt er gestreden om Egypte. Verschillende extremistische organisaties proberend e profiteren van chaos en de verschillende bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten. Het is nu echt belangrijk dat de interim-regering en het leger elk religieus georiënteerd geweld niet alleen hard veroordeeld, maar ook in de kiem smoort. Christenen moeten weten dat het nieuwe Egypte ook hun Egypte is. Daarnaast is het van groot belang dat Koptische leiders en christelijke jongeren worden betrokken bij het hervormings- en democratiseringsproces. Ten slotte moet de internationale gemeenschap blijven toezien op de ontwikkelingen in Egypte en blijven waarschuwen voor extremisme en terrorisme. Alleen zo zal de hoop van Egypte gelden voor al haar zonen en dochters, moslims en christen, man en vrouw, boer en stedeling, ouder en kind.

Geef een reactie

X