Blog

04 okt / Het stof uit Somalië daalt neer

Je voelt het hete zand onder je voeten.
De rode aarde die als hete kolen het tere eelt verbrandt.
De warme wind blaast lucht als uit een oven.
Je likt langs je korstige lippen. Je keel en tong zijn droog.
Met de laatste kracht der gedachten beeld je je groene velden in.
Gele almen en aren en je rent…
Terwijl je met je handen door de koele lucht zwaait.
Je vraagt je niet af waarom God dit toestaat.
Want de genade van God heeft voor jou altijd als een vanzelfsprekendheid bestaan.
Je vraagt je af waarom de mens niet helpt.
Want al is er voedsel genoeg, jij moet uren lang voor een schepje kleffe rijst in de rij staan.
De vissen die het Westen at.
De vissers die piraten werden en begonnen te handelen in wapens, drugs, Jemenitische qat.
De Islamisten uit het Noorden, de rebellen uit het Zuiden.
Een staatloze overheid en jij klein kind…
Slachtoffer van de wereldpolitiek, de globalisering…
De gevoede man in het westen denkt: Waarom noodhulp aan terroristen?
Maar wie heeft van arme boeren strijders gemaakt?
Wie zoog de zee leeg? Welke buitenlandse mogendheden steunden de facties in Mogadishu?
Wie dacht aan jou, lieve baby, wie zag jou kind zo klein?
Met holle ogen, bolle buiken, vliegen als laatste vlees.
Zand is boter. Water is een vieze plas.
En je loopt, aan de magere hand van je moeder.
Je loopt en loopt op je wankele beentjes.
Terwijl de wereld feest, eet en drinkt.
De mensheid werkt en het systeem handhaaft.
Loop jij over verschroeide aarde.
En terwijl het licht langzaam dooft, schijnt de zon op je hoofd… tot er nog slechts eeuwige stilte is.
Tot je in de vergetelheid bent vergeten.
Een moeder gilt om haar kind.
Schreeuwt haar laatste longen leeg.
Dan stort zij neer.
Op de weg naar de eeuwigheid.
Liggen moeder en baby naast een oud karkas.
Hun botten worden het stof van de tijd, die op zal stijgen en met de warme Sahara-wind mee wordt genomen.
Opgetild en neerdwarrelt in de straten, in de stegen, in de lege plekjes van ons hart.
En het fluistert: Wat heb jij gedaan?
Wat gaf jou het recht om in rijkdom en weelde te leven?
En geen Euro te geven.
Geen geld te besteden aan het leven van dat arme kind.

Giro555 from SHO on Vimeo.

Geef een reactie

X