Blog

25 jun / Hard gelach

Als angst maar een emotie is, waarom lijkt ze dan m’n dagelijkse levensstaat?
Als angst maar een chemische reactie is, stofjes gemaakt in de amygdalia, waarom houdt ze dan een hele wereld in haar greep?
Waarom is ze dan allesoverheersend, allesomvattend:
de angst voor afwijzing, falen, de ander, het eigen ik, het leven, bovenal de dood?
Genoeg met de angst die mijn hoofd doet duizelen en mijn hartslag opzweept. Genoeg met de malende gedachten en zweterige dromen.
Ik observeer de angst en lach haar uit.
Wapen me tegen haar grillen en weiger me nog langer tegen haar te verzekeren.
Er is maar één remedie tegen mijn angst, één medicijn tegen mijn stoornis: deze zoete waarheid.
Morgen is er weer een dag en zo niet, dan heb ik ook niets te vrezen.

In aanloop naar een nieuwe bundel. Dit najaar verschijnt “Uitgesproken: veertig teksten waar je stil van wordt” (Ark Media, nov 2014)

1 Comment
  • janfreak

    Beste Monique, er is een heel helder gezegde, Een lafaard sterft duizend doden maar een held sterft slechts éénmaal.
    Hetgeen mij altijd verbaast is dat gelovigen mensen juist de dood erg vrezen, iets wat ik niet begrijp want ze komen dan toch in de hemel en verwerven het eeuwige leven.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X