Blog

27 dec / God zegent Egypte, mijn volk

Hieronder de bewerking van een van mijn favoriete columns die ik nu aan het oppoetsen ben voor publicatie. Een voorproefje dus!

Het is twee uur ’s nachts en we staan bij een kerk in de rijke wijk Ma’adi (Cairo) waar we wachten op de bus om met een groepsreis naar de Rode Zee te gaan.
Om de tijd te doden vertelt mijn oom het verhaal van een grote zware Bijbel die over de Nijl naar de oever van de kerk gedreven is. Dwars tegen de stroom in bewoog het woord van God zich voort. Natuur technisch gezien was dit natuurlijk volstrekt onmogelijk en dus deed de kerk uitvoerig onderzoek. De wetenschappers kwamen er echter niet uit waarna de Koptische kerk concludeerde dat op 12 maart 1976 een wonder was geschied.

Ik wilde de heilige Bijbel wel eens zien. We kusten de hand van de priester en wisselden wat zegenwensen uit. Hij wachtte ook op de bus, maar was speciaal voor ons bereid de kerk midden in de nacht te openen. Daar lag dan de Bijbel, achter glas, vrijwel ongeschonden, alleen de randen van de bladzijdes waren door het water aangetast. De Bijbel lag open op dezelfde pagina’s als waarop hij dertig jaar geleden was aangespoeld. Een koude rilling liep over mijn rug terwijl ik de passage las. Jesaja 19: 25, ‘

Met ongeloof staarde ik naar die Bijbel en las en las en herlas. Ik was altijd sceptisch geweest over wonderverhalen en hun doel, maar deze keer voelde ik diep van binnen dat het waar was, ondanks alles, de verdrukking, de armoede, de discriminatie en de ongelijkheid zegent God Egypte – of misschien wel juist daarom.
Wat anders verklaart waarom er in dit land zoveel kerken zijn die elke dag weer compleet uit hun voegen barsten, wat anders verklaart dat de christelijke gemeenschap zo prominent aanwezig en je ondanks de massa’s sluiers altijd weer de trotste krullen van een Koptische vrouw tegenkomt?

Deze Bijbel was slechts een teken, een knipoog, een sprankje hoop, voor een trots maar vervolgt volk.

Ik stond in de kerk en voelde dat zij leefde, de kaarsen flikkerden zachtjes… ik boog me voorover en kuste het glas waarachter de Bijbel lag. Stil sloeg ik een kruisje en bad: ‘God zegen Egypte, mijn volk…’ Mijn oom boog voorover en mijn man sloeg zijn ogen eerbiedig naar. Mijn hart klopte ritmisch op mijn eindeloze fluistering. ‘Gezegend mijn volk, Egypte, Gezegend mijn volk…’

Jesaja 19: 25
Want de HEER van de hemelse machten zal hen zegenen met de woorden: ‘Gezegend is Egypte, mijn volk, en Assyrië, werk van mijn handen, en Israël, mijn bezit.’

By Mounir Samuel in Columns Tags > , , , , ,

Geef een reactie

X