Blog

28 aug / De grote verkiezingsblog: Geert gaat de oppositie in

Het is wit en rood en vliegt in de lucht.
Antwoord: een meeuw met een bloedneus.
Geert Wilders heeft dinsdagochtend zijn regeringsvoorkeur uitgesproken. Hij wil een regering met VVD en SP.
Blauw met een socialistisch rood randje.

Een opmerkelijke uitspraak. Geert Wilders viel in het premiersdebat van afgelopen zondag Rutte juist hard aan op de premiers – nu al befaamde – “blanco cheques aan Brussel”. En wat de SP betreft – die qua euroscepsis en investeringsdrift de PVV zelfs overtreffen – Roemer heeft altijd felle kritiek geuit op Wilders opstelling in het migratiedebat, zijn anti-islamretoriek en het Polenmeldpunt.

Na een niet al te krachtige partijtoespraak, was Wilders weer helemaal warmgedraaid op het debat dat door RTL werd uitgezonden. Fel, hondsbrutaal. Tingelen met het belletje zolang het maar tingelen kon. Hij treiterde zijn opponenten. Twee waarbij hij, zo zegt hij nu, graag in een solide meerderheidsregering aan zou schuiven.

Het roept de vraag op hoe serieus Wilders de politiek (nog) neemt. Zijn voorstel oogt weinig realistisch. De kans dat megabezuiniger VVD en sociaal vangnetversterker SP het eens worden is al klein. Maar een samenwerkingsverband met de PVV zou een akkoord nog verder bemoeilijken.

Gedurende de gedoogsteun aan de minderheidsregering van VVD en CDA heeft Geert Wilders Rutte en Verhagen tot het uiterste getergd. Het Polenmeldpunt bracht de premier ernstig in verlegenheid evenals Wilders voortdurende schofferingen van Rutte’s gedoogpartner: het CDA. Het was al moeilijk voor Rutte om na zijn “rechtse-vinger-lik”-uitspraak nog over te komen als de premier van alle Nederlanders. De harde islamretoriek van de PVV maakte dit vrijwel onmogelijk. In Europa werd er verbouwereerd gereageerd op de vreemde gedoogconstructie. Er ontstonden irritaties over Rutte’s opstelling ten aanzien van de euro en de noodsteun aan Zuid-Europese landen als Griekenland. Alle garanties ten spijt: Wilders gedroeg zich onmogelijk. En toen het puntje bij paaltje kwam liet Wilders de coalitie keihard vallen.

Hoe waarschijnlijk is het dat de VVD ooit nog met de PVV in zee zal willen gaan? Hoe waarschijnlijk is het überhaupt dat een van de rechtsere partijen (CDA, D66) een coalitie met de PVV ziet zitten?

Wilders heeft vriend en vijand van zich veervreemd. Cohen’s val werd door hem in gang gezet (iets wat de PvdA Wilders nog lang na zal dragen). GroenLinks en de ChristenUnie hebben zich altijd fel tegen Wilders populisme gekeerd. Evenals D66 trouwens. En de eveneens zeer populistische SP dus. Alleen de mannenbroeders van de SGP leken Wilders zijn politieke zondes graag te vergeven. Maar met hun schamele twee zetels bouw je geen coalitie.

Een samenwerking tussen SP en PVV is wellicht nog niet eens zo gek als het lijkt. Weliswaar uiterst links en uiterst rechts, weten de partijen elkaar steeds minder te vinden op sociaaleconomische vraagstukken. Wilders populisme heeft hem op economisch gebied losgeweekt van zijn rechtse-liberaalkapitalistische VVD-verleden, naar de aantrekkelijkere socialistische standpunten op het gebied van bejaardenzorg, gehandicaptenuitkeringen en dierenwelzijn. Op het gebied van migratie blijft de PVV echter onvervalst hard. Evenals de SP overigens. Anders dan de andere linkse partijen hebben de tomatengooiers het nooit zo op gehad met goedkope arbeidskrachten uit Oost-Europa.

De extreme bezuinigingen die de VVD voorstaat blijven echter onverenigbaar met het sociaaleconomische beleid van SP en PVV die samen veel te groot (en sterk) zijn voor Rutte. Alleen al op het gebied van de zorg komen deze drie partijen het nooit uit. PVV en SP willen de zorgkosten zo laag mogelijk houden voor Henk en Ingrid, of “de gewone Nederlander”. De VVD stelt daarentegen een recordbezuiniging voor van 8.5 miljard euro.

Geert Wilders maakt zich op voor heel lang oppositievoeren (gebroederlijk naast de SGP) het kan niet anders. Wilders mag weliswaar heel hard schreeuwen. Niemand zit nog op zo’n onbetrouwbare en onhandelbare gedoog- of coalitiepartner te wachten. Zeker niet in crisistijd als deze.

Monique Samuel (1989) is politicoloog en auteur.

1 Comment
  • Peter

    Een meeuw met een bloedneus..hi..hi..ik probeer het me voor te stellen en het heeft iets heel grappigs. Zeker wanneer je je nog voor probeert te stellen dat die meeuw ook nog geblondeerde veertjes heeft.. Hi…hi..
    Maar alle gekheid op een stokje, niemand wil meer met gekke geert regeren, niet over links en niet over rechts. En dat heeft de man zelf veroorzaakt. Daar zijn vele voorbeelden van te geven. Vanwege het politieke isolement waar hij in verkeert, besteden de media ook een stuk minder aandacht aan alle onzin die hij roept. Dat vind ik wel een opluchting vergeleken met toen hij nog officieel het kabinet gedoogde. Ik hoop dat dit zo blijft, ook na 12 september.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X