Blog

12 apr / Feest van de vrijheid

Met de Bijbels en misboeken in doorzichtige plastic tasjes nog in de hand schuiven mijn achternichten aan de krappe tafel in een gloednieuw klein hipster-style koffiehuis in Down Town Cairo. Het is stille Donderdag, Koptisch Pasen moet nog komen. Maar na een kerkdienst van een paar uur, worden de Bijbels nu op een grote stapel gelegd. 

‘Geen alcohol hè hier?’ vraagt de een aan de ander.

‘Nee. Natuurlijk niet, maar wel shisha.’

Binnen vijf minuten borrelen de waterpijpen hevig. De nieuwste tabaksmaak die anno nu in trek is: cappuccino.
Margot (28), Reham (30) en Maria (24) zijn mijn dochters van neven van m’n vader en mijn oude jeugdvriendinnetjes. Vroeger al aasden we op een kans om het krappe familie-appartementen te ontvluchten en lekker de straat op te gaan. Veel is er niet veranderd sindsdien. Margot en Maria (zussen van elkaar) meoten nog steeds voor tien uur thuis zijn en Reham is getrouwd en woont bij haar moeder in, dus dat maakt het er ook niet makkelijker op.
Toch is er iets. M’n nichten gedragen zich vreemd uitgelaten.

‘Echt, bij God, we zijn zo blij dat je er bent.’

‘Bedankt,’ zeg ik voor de tiende keer. Terwijl ik denk: goh, die hebben me gemist.

‘We zijn zo trots op je.’

De meiden glunderen.

‘En jaloers!’ roept Reham. ‘Nou ja…’ haast ze snel. ‘Ik ben getrouwd maar tja, zou graag jouw leven hebben!’

‘Vertel hoeveel meiden heb je gehad?’

‘Is het nog aan met je vriendin?’

‘Vertel ons alles.’

‘Maar hoe?’

‘FACEBOOK!’ roepen ze in koor.

‘Het was overduidelijk,’ zegt Maria.

‘Er zijn er nu zoveel als jij tegenwoordig.’

Margot: ’De manager bijvoorbeeld van dat andere koffiehuis waar we net langsliepen is lesbisch en heeft een vriendin. Ze zeggen dat ze samenwonen, maar dat weet ik niet zeker.’

‘Natuurlijk zijn ze niet publiekelijk uit de kast, maar de nieuwe generatie weet echt wel wie wat is.’

‘Maar hoe weten jullie het van elkaar, dat jullie het weten van mij, bedoel ik.’ Vraag ik onhandig. Ongewild ben ik toch gespannen. Mijn oom heeft me herhaaldelijk streng verboden met andere familieleden over mijn geaardheid te praten. Als hij hier achter komt…

‘Oh we hebben het er gewoon over. De hel derde generatie weet het allang joh. Jouw jongere nichtjes ook. Tegen onze ouders houden we onze mond, maar onder ons is dit een normaal gespreksonderwerp. Daarom zijn we hier we willen het vieren.’

‘Wat?’

‘Je vrijheid!”
En bij gebrek aan iets sterkers, bestellen de meiden grote glazen mango-sap.

Twee dagen later komt mijn oom onverwachts langs. Hij nodigt me uit bij hem te komen zitten en samen een biertje te drinken. Alweer verbaasd neem ik plaats.

‘Heb je het altijd al geweten?’ vraagt hij onomwonden.

‘Wat?’

‘Dat je zo bent.’

‘Ja, sinds ik jong ben.’

Hij knikt. ‘Dus als jij een vrouw ziet…’

‘… dan kijk ik daarnaar zoals iedere man er naar zou kijken.’

Hij knikt opnieuw. ‘Ik heb er grote grote grote moeite mee gehad,’ zegt hij met nadruk. ‘En dat heb ik nog steeds!’ vervolgt hij snel. Maar – en hij ontspant wat – ‘vanuit mijn oprechte geloof denk ik dat het fout is, maar jij vanuit jouw oprechte geloof denkt dat het goed is. Ik heb geen ongelijk en jij hebt geen ongelijk, want we handelen ieder uit onze overtuiging. Dus ik zal je gevoelens sparen en je laten zijn. Ieder oordeel is aan God.’

We proosten en hij lacht. Met het schuim op de lippen zegt hij: ‘En vertel eens, hoe zit het met je nieuwe liefde?’

Voor zover de maatschappelijke stilstand in Egypte.

2 Comments
  • brigtte

    Yeah you won baby,iets goeds na de revolutie!!!!mamakids wish you luck.xxxxx

    Beantwoorden
  • G.a.W.

    Wauw!!! Wat een fantastische dag zal dat zijn geweest!

    Beantwoorden

Geef een reactie

X