Blog

18 feb / De euforie zal verdwijnen maar Egypte is weer één

De euforie zal verdwijnen maar Egypte is weer één

Dit artikel verscheen vandaag ook in NRC Next klik hier.

Vrijdagnacht na de uitzending van Pauw en Witteman waarin ik buikdansend op tafel Mubarak’s aftreden vierde, word ik gebeld door een redacteur van de EO. Of ik naar het van Mubarak verloste Egypte wil, is de vraag. Ik weet niet wat me overkomt. Achttien dagen lang heb ik alle toonaangevende Arabische en internationale media gevolgd, erop los getwitterd, in verschillende actualiteitenrubrieken het nieuws becommentarieerd en voor diverse kranten artikelen geschreven. ‘Vandaag nog op Tahrir-plein,’ zegt de redacteur vrolijk. Vandaag nog op Tahrir, denk ik doodmoe maar uitgelaten. Vandaag nog op Tahrir!

Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Maar op zondagavond sta ik dan toch echt midden tussen de feestende menigte. Alle straten in en rond Tahrir staan vol met toeterende auto’s en lachende, dansende en zingende mensen. De Egyptische vlag, normaal vrijwel geheel afwezig uit het Caïreense straatbeeld, is overal. Verkopers doen goede zaken met de verkoop van vlaggen, linten, petjes en stickers.

Ik ben al 72 uur op de been en heb in de weken daarvoor ook nauwelijks geslapen, maar de energie in de stad is zo uitzinnig en inspirerend, dat ik m’n vermoeidheid totaal vergeet. Dit is mijn Egypte, denk ik steeds. Dit is mijn Egypte en we zijn vrij. De feeststemming op Tahrir hangt in de hele stad. Elke straat in Cairo viert feest. Het wonderlijke is dat eigenlijk alle lagen van de bevolking verenigd zijn in hun gezamenlijk geluk en blijdschap. De manager van ons vijfsterrenhotel glimt al net zo als de arme straatverkoper.

Ook religieuze verschillen lijken opeens veel minder belangrijk. Als christen word ik nooit aangesproken door gesluierde vrouwen of bebaarde mannen. Nu wel en ze willen allemaal met mij op de foto, met vlag en al. Muren zijn volgeklad met leuzen over eenheid, sociale rechtvaardigheid en broederschap. De populaire radiostations draaien nationalistische liederen met teksten als: ‘Egypte is de moeder van de wereld, de grond van de Thora, Bijbel en Koran. Wij zijn Egypte, moslims en christenen, wij zijn één.’ Van rap tot snel in elkaar gedraaide ballads en popsongs over Tahrir, je hoort niets anders dan één grote jubelzang op Egypte en zijn verenigde volk.

De taxichauffeur die ons naar de Koptische kerk Deir al-Malek rijd is al net zo. ‘Ik ben zo blij dat ik als moslim een christen naar de kerk mag brengen,’ roept hij schor. ‘Dit is het nieuwe Egypte.’ Vervolgens belt hij een vriend die mij ook wilt feliciteren. Perplex praat ik met de onbekende man, die mij zijn zus noemt.

Eenmaal in de kerk bevestigen priesters en jongeren dit beeld. ‘Er is heel geks aan de hand,’ zegt Mina, een jonge medicijnenstudent. ‘Normaal hoor je vanuit de speakers van de moskee altijd hele negatieve preken. Christenen zijn varkenseters, het land moet worden gereinigd van het onkruid, dat soort dingen. Maar de afgelopen dagen hoor ik slechts preken over eenheid en broederschap. Opeens zijn christenen de volgers van het boek en worden we weer gerespecteerd.’

Op Tahrir leiden demonstranten me dwars door een grote menigte naar een soort altaar van grote tafels vol met foto’s, bloemen, kaarsen en Korans. ‘Hier liggen de martelaren van de revolutie. Hier liggen de helden van Egypte. Kijk, moslims en christenen! Hij heet Mina en hij was christen, hij heet Abdel Rahman en was moslim, hij was een veertigjarige dokter, hij een vijftienjarige scholier.’ ´Nee hoor, het zijn allemaal moslims!´ roept een man vanuit de menigte bruusk. Onmiddellijk gaat er golf van beroering door de honderden toeschouwers.

´Hoe durf je!´ roept een vrouw. ´Christenen hebben hun bloed laten vloeien voor dit land! Zij zijn ook Egyptenaar!´
Boos duwt de menigte de man weg. Dan verstommen ze weer. Tot een jongen het volkslied aanheft. Baladi, mijn vaderland. De tranen prikken in mijn ogen. Egypte is mijn vaderland en deze jongens van vijftien en mannen van dertig hebben ook voor mij vrijheid gebracht. Door mijn uitspraken over Mubarak kon ik niet meer naar Egypte. Maar nu kan ik bij dat altaar staan en voorzichtig een klein kruisje slaan. Voor Mina en Michael, Hassan en Mohammed.

Natuurlijk is de situatie zorgelijk. Cairo staat vol met tanks en pantservoertuigen. De avondklok is opgeschoven naar 12 uur ’s nachts, maar wij zijn regelmatig te laat waardoor we ons hotel amper kunnen bereiken. De elektriciteitsrekening van een gemiddeld groot hotel in Cairo bedraagt 8 miljoen Egyptische pond (1,2 miljoen euro). Er zijn amper gasten. De lichten en airconditionings zijn daarom maar uitgezet. De musea en piramides zijn gesloten. Bankpersoneel staakt. Overheidsinstanties functioneren niet of amper. Bijna alle expads, toeristen en journalisten hebben het land verlaten. En het is nog niet duidelijk wat er nu gaat gebeuren. Het leger heeft aangegeven de aanpassingen van de constitutie volgende week te presenteren. Maar de oppositie is zwak en slecht georganiseerd. De politie hervat langzaam haar werk, maar veel agenten zitten nog thuis. Er is een groot justitieel onderzoek gestart naar de rol van de politie en de veiligheidsdiensten. Ook rijke zakenlieden, parlementariërs en oud-ministers worden onder de loep genomen. Het is de vraag of ze echt berecht zullen worden of met baksjies (smeergeld) hun hachje kunnen redden. Het systeem is verrot en moet helemaal opnieuw worden opgebouwd.

In Nederland reageert men sceptisch op mijn vrolijke (haast extatische) tweets. Maar de situatie in Egypte stemt mij weldegelijk hoopvol. Voor het eerst hebben mensen de muur van angst en passiviteit doorbroken. Niet alleen Tahrir wordt door demonstranten opgeruimd, in heel Cairo zijn groepen jongeren bezig met het boenen van de straten. In Ezbet al-Nachle, een simpele volkswijk, praat ik met tien jongeren die met stofkapjes op druk aan het vegen zijn. ‘Kom straks terug,’ zeggen ze. ‘Dan gaan we de wijk verven!’

Iedereen praat over politiek. De krantenverkopers hoeven maar met de nieuwste krant te zwaaien of ze zijn hun voorraad kwijt. In de metro ontmoet ik een taxichauffeur die pro-Mubarak is en een professor van de Azhar-universiteit die veertien dagen lang gedemonstreerd heeft. De hoogleraar heeft snijwonden in zijn been. Toch praat hij vreedzaam met de taxichauffeur, zonder stemverheffing, zonder ruzie.

Afgezien van een vervelend groepje opgeschoten jongeren op Tahrir was er niemand die mij of de cameraploeg lastigviel. Dit was helaas anders voor Lara Logan, verslageefster van CBS die afgelopen vrijdag bruut werd mishandeld en verkracht. Overwegend is de stemming Op Tahrir er een van eendracht en gemoedelijkheid, maar helaas zijn er jeugdbendes die ’s nachts rondzwerven en heibel trappen. Daar werd Logan slachtoffer van. Dat is spanningsveld van elke revolutie: vrijheid leidt soms tot misbruik, juist omdat de spelregels van die nieuwe vrijheid nog onbekend zijn.

Wij konden echter overal filmen en werden door iedereen geholpen. De mensen wilden dolgraag hun verhaal vertellen en hun blijdschap uiten voor de camera. Natuurlijk zal de euforie snel weer verdwijnen maar er is weldegelijk iets veranderd. De mensen hebben elkaar herontdekt. Ze discussiëren over politiek en staan naast elkaar op de pleinen en in de straten. De zakenman en de boer hebben elkaar in de ogen gekeken en de vrouw is terug van weggeweest. Vrouwen gehuld in de alles bedekkende niqab zwaaien met vlaggetjes. Christelijke meiden zoals mijn nichtje vegen het Tahrir-plein schoon.

Vol trots vertellen de mensen over de jongeren die tijdens de afwezigheid van de politie en de totale chaos die daarop volgde hun buurten beschermden en winkels beveiligden. Veel Nederlanders twitteren dat het naïef is om te feesten. Dat er zelfs niets te feesten valt! Het land lijdt immers onder een staatsgreep en militaire dictatuur en/of islamisering zal vast en zeker volgen. Ook ik heb dat lang gevreesd, maar ik ben daar nu niet meer zo zeker van. Geen van de mensen die ik ontmoet heb wil een islamitische staat of dictatuur. Ze willen echt verbetering, zo ook de soldaten. Volgens mij is er geen Caïreen die geen foto heeft bij een tank of op het screenshot van z’n mobieltje niet gearmd met een militair staat. De mensen vertrouwen het leger, omdat de dienstplichtige soldaten hun eigen broers en zonen zijn. Egypte wordt geen democratie in één dag. Maar er is veel dat kan verbeteren.

Echter, zelfs als een radicale groep de macht grijpt of het leger besluit te blijven zitten, gun ik de mensen na dertig jaar van onderdrukking alsnog hun feest. Het is zoals mijn nichtje zei: ‘The situation is still a concern, but the atmosphere is worth celebrating.’ Het volk van Egypte is weer één en ik ben ongelofelijk dankbaar en trots dat met hen te hebben gevierd.

Monique in Egypte in Door de Wereld (EO) Zaterdag 18.50 NLD 2

 

 

 

17 Comments
  • Stella

    Ik vind je bericht heel mooi, het is vrolijk om te lezen. Staat raar tegenover de sceptische berichten. Alleen, en ik denk dat dat terecht is, neem bijv. Dana en haar vader (u vast niet onbekend?), Egyptische christenen, ik denk dat zij niks merken op dit moment van deze vreugde omdat radicale moslims achter hun aan zitten. Wat dat betreft kan een beetje sceptici, of misschien heel veel, geen kwaad. Het moslimbroederschap liet weten dat ze de sharia nog graag intact willen houden, met Mubarak nog aan de macht werd dit broederschap onderdrukt. Dus reden om blij te zijn? Zeker, maar wees blij en waakzaam. Want we zijn er nog lang niet. En Dana en haar vader ook niet..

    Beantwoorden
  • Tweets die vermelden » Archief » Egypte is weer één -- Topsy.com

    […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Corma Reinders, Therese en Monique Samuel, petra stienen. petra stienen heeft gezegd: dank je monique voor dit mooie inzicht in de nieuwe sfeer in Cairo. https://www.mounirsamuel.nl/blog/?p=1075 […]

    Beantwoorden
  • ronald

    Er zijn twee Egyptische revoluties. De één wordt door Egyptische bloggers en Westerse media speciaal voor u in elkaar gedraaid en krijgt u te zien bij de NOS, RTL of in iedere willekeurige grote krant of nieuwswebsite zoals NU.nl. De andere is de échte revolutie. De verkrachting van CBS-verslaggever Lara Logan door anti-Mubarak aanhangers duwde de ware revolutie in Egypte even uit de schaduwen. Het was echter beslist niet de eerste seksuele misdaad die tijdens de volksopstand werd gepleegd. Lees hoe de Egyptische revolutie er achter de facade van wat de reguliere media ons berichten écht uitziet. En huiver.

    Het is de Westers onderwezen Egyptenaren goed gelukt de internationale pers het verhaaltje op te hangen dat al het geweld -van het plunderen van het Egyptische museum, de aanvallen op journalisten, de uitbraken uit de gevangenissen en de massale verkrachtings- en roofpartijen- het werk waren van pro-Mubarak aanhangers. Toen Lara Logan werd aangevallen bevond ze zich echter in een feestende menigte die de val van Mubarak vierden, juist de mensen waar zij en haar collega’s steun aan wilden geven.

    Egypte: xenofobie en samenzweringstheorieën

    De échte revolutie van 25 januari ziet er totaal anders uit dan wat u op TV te zien krijgt. Achter de sluier van Engels sprekende jonge twitteraars zit een woedende, onverdraagzame bevolking die Mubarak niet haatten omdat hij een tiran was, maar omdat hij banden onderhield met Amerika en Israël en weigerde om de christenen in Egypte nog agressiever te vervolgen. Egypte wil helemaal geen Westerse democratie worden. Wat de Arabier in de straten wil is een tirannie die zijn eigen normen en waarden vertegenwoordigt.

    Slechts weinigen van de goedgelovige Westerlingen die de revolutie hebben gevolgd hebben in de gaten hoezeer ze door de gewone Egyptenaren die deelnamen aan de protesten worden gehaat. Achter al die Engelstalige protestborden -die speciaal voor de internationale media werden vervaardigd- en welbespraakte bloggers die zo worden gekoesterd door de Amerikaanse en Europese overheden zit een woedende menigte die gelooft dat Mubarak een marionet van de CIA en de Mossad was.

    Dat dachten zij ook van de Westerse verslaggevers van CBS en CNN, die enkel over de revolutie wilden berichten. De menigte was er zeker van dat zij pro-Mubarak aanhangers waren. Die overtuiging is kenmerkend voor de xenofobische identiteit van de Egyptenaren en zoveel anderen in de moslimwereld. De enige volksopstand die in de moslimwereld breed wordt aangehangen is altijd gericht tégen de Amerikanen (en Israël), zelfs als de Amerikanen aan hun kant staan.

    De kreten ‘Yahood, Yahood’ of ‘Jood, Jood’ die tijdens de verkrachting van Lara Logan werden geschreeuwd laten twee dingen zien. Yahood is een bekende belediging in het Midden Oosten. Amerikaanse soldaten in Irak worden ‘Yahood’ of ‘Joden’ genoemd. Ook in onze Westerse wereld is ‘Jood’ veelal een scheldnaam geworden. Het verschil met de moslimwereld is dat het in de laatst genoemde veel vaker gebruikt wordt en gepaard gaat met -inmiddels naar veel onnozele Westerlingen doorgespijpelde- samenzweringstheorieën en gewelddadige bedreigingen. De negatieve houding naar Joden komt voort uit de Koran, waar zij bijvoorbeeld ‘apen en zwijnen’ worden genoemd en waarin wordt opgeroepen alle Joden bij de komst van de Mahdi uit te moorden.

    Het is altijd de schuld van Amerika, Israël en de Joden

    De Arabische- en moslimwereld is doordrenkt van samenzweringstheorieën. In Egypte is het islamitische geloof samengegaan met regelrechte Nazi-propaganda, waardoor islamofascistische organisaties zoals de Moslim Broederschap sterk konden opkomen. Hoewel boeken zoals Mein Kampf en de Protocollen van de Oudsten van Zion door enigszins onderwezen Westerlingen niet serieus worden genomen, zijn ze nog altijd zeer populair in de moslimwereld. Slecht functionerende samenlevingen vluchten altijd in samenzweringstheorieën waarin anderen -meestal de Joden- de schuld krijgen van alle ellende. In de moslimwereld is dat niet anders; het zijn altijd de CIA, de Mossad, Amerika en Israël die ervoor zorgen dat de moslims geen succes en het moeilijk hebben.

    Er wordt nogal eens beweerd dat de speciale band tussen Amerika en Israël hiervan de oorzaak is. Hoe valt dan het veel gehoorde ‘Yahood o Hunood’ in Pakistan te verklaren, waar de Mossad/CIA is vervangen door een massale Joodse-Hindoe samenzwering tegen Pakistan. Ja, de Joods-Indische luitenant-generaal Jacob Farj Rafael Jacob speelde een grote rol bij het verslaan van de Pakistanen in 1971, maar er is nog nooit een Joods-Hindoeïstische alliantie geweest.

    ‘Yahood o Hunood’ komt dan ook net als het beschimpende ‘Yahood’ dat geschreeuwd werd tijdens Lara Logans verkrachting voort uit de xenofobie en onverdraagzaamheid die de moslimwereld overheerst. Die houding wordt gevoed uit de sterke drang die moslims hebben om altijd anderen de schuld te geven van hun falen, ellende of antisociale gedrag. Er bestaat altijd een samenzwering tegen hen door mensen die in hun ogen inferieur aan hen zijn. De parallellen met Nazi-Duitsland zijn zó overduidelijk dat nadere uitleg overbodig is.

    Daarom was de echte revolutie niet een roep om meer democratie, maar het geweld van de menigte tegen veronderstelde samenzweerders. Aanvallen op Westerse verslaggevers waren geen uitzondering maar regel. Hoe vaak CNN en de NOS de revolutie ook toejuichen, de gemiddelde Egyptenaar zal hun verslaggevers blijven zien als ‘Yahood’ en CIA. De reden is dat de Egyptenaar veeleer gedreven wordt door haat tegen krachten van buitenaf dan door het streven naar vooruitgang en hervormingen.

    Misbruik vrouwen normaal in Egypte

    Egyptische activisten boden op Twitter hun excuses aan aan Lara Logan en verzekerden iedereen dat deze misdaad niet het ware Egypte laat zien. Er zijn echter véél meer Egyptenaren die vrouwen lastig vallen en aanranden dan degenen die oprecht de democratie promoten. Volgens het Egyptische Centrum voor Vrouwenrechten (ECWR) wordt 60% van alle Egyptische vrouwen en zelfs 98% (!) van uit het buitenland afkomstige vrouwen dagelijks seksueel aangerand of misbruikt (2). Iedere Westerse vrouw die als toerist wel eens in een Egyptische stad heeft gelopen weet dat dit waar moet zijn. De aanval op Lara Logan laat dus veel meer het echte Egypte zien dan de recente loze kreten over vrijheid en democratie.

    In een cultuur waar vrouwen inferieur zijn en als gebruiksgoederen worden behandeld en niet-moslims worden gewantrouwd en gehaat broeien sterke islamistische krachten onder de oppervlakte. Dat is wat de revolutie van 25 januari werkelijk aan het licht bracht, samen met de onmogelijkheid de orde te handhaven zonder dat daarbij geweld hoeft te worden gebruikt.

    Egypte als Nazi-Duitsland

    Net als in de Weimar Republiek zal iedere liberale Egyptische regering gedwongen worden zijn principes overboord te zetten en autoritaire middelen te gebruiken om de orde te handhaven. Dat betekent dat of de politie, of het leger, of de Moslim Broederschap het voor het zeggen krijgt. De politie wordt echter gehaat en een permanente militaire aanwezigheid in Caïro zal evenmin worden geaccepteerd. De Moslim Broederschap zal daarom graag deze leemte gaan opvullen en wijk na wijk gaan overnemen, en tenslotte het hele land.

    Aanhangers van de democratie zijn overtuigd van een vrij Egypte, maar dat zal er nooit komen. Egypte zal een tijdelijk staat van wanorde kennen met regelmatige uitbarstingen van geweld, net zoals in het Duitsland van tussen de twee Wereldoorlogen en het Rusland tussen de twee revoluties in. En net zoals deze beide landen zal Egypte eindigen in een absolute tirannie, uitgeoefend door het leger of de Moslim Broederschap.

    Vergeet dus alle enthousiaste commentaren in de media. De realiteit is dat slechts een klein groepje activisten naar buiten toe de indruk wekt meent te weten waarom de mensen massaal de straat opgingen. Dit schaamteloze bedrog zal tegelijkertijd met de eerste liberale regering ineenstorten. Dan zullen al die commentators en journalisten die nu staan te juichen verstomd staan en niet begrijpen wat er fout ging.

    Wat er fout ging is dat Egypte niet Amerika of Nederland is. Het is een moslimland met een snel groeiende bevolking, die lage prijzen en goede sociale voorzieningen wil, maar tegelijkertijd wil vasthouden aan de onderdrukking van vrouwen en ‘ongelovigen’ onder een islamitisch systeem. Zij zullen iedereen steunen die belooft dit voor hen te kunnen verwezenlijken, en iedereen afzetten die dit niet doet. Meer zal er van een Egyptische ‘democratie’ niet terecht komen.

    Wat ‘links’ en de islam gemeen hebben

    Na de val van Saddam Hussein beschuldigden linksen en progressieven de Amerikanen van het veroorzaken van de verkrachtingen, berovingen en plunderingen van Iraakse antiquiteiten. In Egypte gebeurde echter precies hetzelfde na de val van Mubarak: berovingen, verkrachtingen en het plunderen van Egyptische antiquiteiten.

    Natuurlijk nemen de door links beheerste media geen enkele verantwoordelijkheid voor hun aandeel bij het ten val brengen van het regime. Zij brengen veel liever berichten zoals de claim dat Mubarak $ 70 miljard van het Egyptische volk zou hebben gestolen en één van de rijkste mannen ter wereld was. Een week later viel deze schatting beduidend lager uit -hooguit slechts enkele miljarden-, maar het leed was geschied. Vanzelfsprekend zal dat geld nooit gevonden worden omdat ‘bronnen’ beweren dat het in het geheim het land uit werd gesluisd, wat heel goed uitkomt omdat het zo nooit meer te bewijzen valt. Denk echter maar niet dat de media zich ooit zullen verontschuldigen voor hun leugens.

    Egypte is het Irak van de progressieven, met dit verschil dat het regime dat zij omver wierpen pro-Westers was en niet genocidaal of kinderen vergaste. Na 7 jaar George W. Bush verketterd te hebben weten ze nu een veel zinlozere golf regime veranderingen te ontketenen, één die de deur wagenwijd openzet voor het islamisme en de opkomst van het sharia Kalifaat. ‘Links’, progressief en de islam hebben dan ook minstens één belangrijk ding gemeen: de overweldigende drang om het leven van iedereen van de wieg tot het graf te controleren, manipuleren en één richting in te dwingen.

    Moslim Broederschap op weg naar absolute macht?
    ElBaradei en zijn megafoon zijn nu al op de achtergrond gedrongen. De Moslim Broederschap heeft nu zijn eigen politieke partij. Ze beweren echter niet geïnteresseerd te zijn in de macht- nog niet. Toch werken belangrijke oppositieleiders zoals Ayman Nour -die het vredesverdrag met Israël wil opzeggen- al met hen samen. Als de Moslim Broederschap net als de Turkse AKP partij een alliantie weet te vormen met gedreven zakenmensen, dan zullen ze wel degelijk de macht grijpen. Mogelijk halen ze dan ook het leger en de nationalisten aan boord, precies zoals de Nazi’s dit deden. Dan zullen ze de absolute macht in Egypte hebben.

    Het kan ook dat het leger dit niet wil en ervoor kiest de chaos en het geweld in Egypte aan te moedigen, zodat Amerika en anderen uiteindelijk geen keus zullen hebben dan het leger te vragen tussenbeide te komen. Het komt dus hier op neer: welke totalitaire macht zullen de Egyptenaren kiezen om over hen te heersen? Het leger – of de Moslim Broederschap. Of uiteindelijk misschien zelfs beide.

    Beantwoorden
  • blogger 1

    CBS journalist Lara Logan seksueel misbruikt door Egyptische demonstranten (lees= anti Mubarak demonstranten)

    http://www.dagelijksestandaard.nl/2011/02/cbs-journalist-lara-logan-seksueel-misbruikt-door-egyptische-demonstranten

    http://en.wikipedia.org/wiki/Lara_Logan

    Beantwoorden
  • blogger 1

    Ik was niet zo blij met deze revolutie. Het zal zwaar tegenvallen vermoed ik. Daarmee bedoel ik:
    – radikale muslims zullen de overhand krijgen
    – meer vervolgingen op de minderheden (zoals op de christenen)
    – meer wapensmokkels naar Gaza
    – meer oorlogen tegen Israel
    – minder toeristen dus minder werk
    – kortom meer en meer onrust & onstabiliteit

    De laatste is een bewezen feit, zie Indonesie & Irak (christenen vluchten massaal het land uit).

    Maar de tijd zal het leren.

    Beantwoorden
  • Toine

    ronald zei:
    De negatieve houding naar Joden komt voort uit de Koran, waar zij bijvoorbeeld ‘apen en zwijnen’ worden genoemd.

    Zolang de Israelische regering juist de palestijnen als ‘apen en zwijnen’ blijft behandelen vindt ik uw theorie nogal ongeloofwaardig. En ik kan me best voorstellen dat het Egyptische volk er strontgenoeg van heeft dat het westen bij onderlinge betrekkingen eerst naar de belangen van Israel kijkt en pas daarna naar die van Egypte zelf.De revolutie toonde dat ook weer aan.
    Verschillende Europeese leiders maakte zich in de eerste plaats zorgen over de veiligheid van Israel, dat terwijl er in de straten van Cairo doden vielen.Dan voelt het Egyptische volk zich minderwaardig behandeld ten opzichte van Israel.Terecht volgens mij.
    En juist die minderwaardige behandeling heeft volgens mij weer tot de spanningen tussen christen en moslims gezorgd gedurende het bewind van Mubarak.Onze angst voor het moslimextremisme heeft zo dus veel weg van een ‘self fulfilling prophecy’.

    U kunt er nog zoveel theorien op los laten die moeten aantonen dat alle moslims beesten zouden zijn.Maar de beelden van de saamhorigheid tussen moslims en christenen tijden de demonstraties bewijzen het tegenovergestelde.Je wilt er alleen niet aan geloven.
    U benadrukt de negatieve enkelingen ik de positieve meerderheid.
    U gelooft in theorien,ik in mensen.

    Beantwoorden
  • Roland

    @Toine says:
    February 18, 2011 at 23:40

    Je schrijft dat “het Westen” als eerste naar de belangen van Israel kijkt.In werkelijkheid kijkt “het Westen” naar de belangen van “het Westen”.Israel is gewoon een vooruit geschoven militaire post die Westerse overheersing helpt in stand te houden in ruil voor wapens,diplomatieke en financiële steun.Het Zionisme kwam pas op gang na de eerste wereld oorlog toen Groot-Brittannië en Frankrijk de grenzen van het huidige Midden Oosten tekende en daar een serie dictators,koningen, en ander volk neerzette om de belangen van Westerse mogendheden veilig te stellen.Zo werd Israel in 1956 nog gebruikt om Egypte aan te vallen en het Suez kanaal voor Frankrijk en Groot-Brittannië te bezetten.De Amerikanen waren toen not amused want zij waren na de tweede wereldoorlog de baas in de regio en Frankrijk en Groot Groot-Brittannië moesten niet denken dat ze er nog toe deden.
    Egypte was in die zin voor de VS van belang dat Nassar een bedreiging vormde voor de Saudi’s en dus de olie voorraden.
    Israel vernietigde die bedreiging in 1967 dat is ook de datum waarna Israel en de VS bondgenoten werden en het ook plots ok was om over de Holocaust te schrijven en boeken en films te publiceren.
    Je moet maar eens kijken naar het aantal boeken over de Holocaust van voor 67′ en na 67′.Het is gezien de geschiedenis niet vreemd dat Arabieren het Westen en Israel wantrouwen en haten.We hebben namelijk nog al de neiging om hun landen leeg te roven en militair aan te vallen dan wel te bezetten.

    Beantwoorden
  • Toine

    ´Christenen hebben hun bloed laten vloeien voor dit land! Zij zijn ook Egyptenaar!´
    Het is jammer dat in de versie van NRC de toevoeging ‘Zij zijn ook egyptenaar’ werd weggelaten.Er spreekt namelijk een soort van vooroordeel uit van moslims tegenover christenen.Dat zij gèèn Egyptenaar zouden zijn maar gezien werden als een soort verlengstuk van het “boze westen”.Uit dat zinnetje spreekt een soort verbazing van de moslims dat christenen óók hebben gevochten voor de vrijheid van hun land.En dat ze dus helemaal niet onder één hoedje spelen met ‘het boze westen’.
    Ik denk dan ook dat de positie van christenen in Egypte sterk afhangt van de mate waarin de egyptische moslims in de staat zijn de dominante houding in de arabische wereld van Europa en USA (die ook als christenen worden gezien) los te zien van de christenen in Egypte zèlf.(lange zin maar korter kon ik hem niet maken)
    En het feit dat er zowel christenen als moslims de dood hebben gevonden tijdens de revolutie is treurig maar zal altijd een argument blijven om elkaar te (blijven) respecteren.
    Ze zijn dus niet voor niets gestorven.

    Beantwoorden
  • ronald

    Moslim brotherhood zal een vrouwelijke of koptische president verbieden.
    Het gedonder is nog maar pas begonnen.

    Beantwoorden
  • Oualid Firaoun

    niks aantrekken van de meeste mensen hier in NL, hollanders zijn verschrikkelijk gauwer geneigd eerst aan zichzelf te denken wat wel opzich logisch is. Maar vergeten veel.

    Deze generatie heeft niet onder een dictator geleefd anders konden ze echt met je mee voelen ;)..
    Behalve oude mensen tijdens world war 2 haha.

    Maarja er zijn gelukkig ook genoeg met een gezond verstand die zich laten laten lijden door wijsheid. In marokko leven ook joden en christenen met elkaar al eeuwen.

    Nooit rellen mee, alleen de regering mag deels beetje veranderen ook beetje corrupt enzo, de koning doet zijn best om corruptie tegen tegaan maar dat is zo moeilijk dat heb je zelfs in de westerse landen overal op de wereld in elk land heb je wel rotte appels in elke boom. Steekpenningen enz dat houd je.

    Ik heb veel vertrouwen in het nieuwe Egypte, net als de tijd van mozes jullie heeft bevrijd,van de farao’s zal er weer een mooie gouden tijd komen !

    Beantwoorden
  • ronald

    Kijk het gedonder waar iedereen bang voor was ,behalve monique samuel,lijkt werkeheid te worden.

    http://www.refdag.nl/kerkplein/kerknieuws/moslimleider_roept_kopten_op_te_knielen_1_535929

    Beantwoorden
  • Ronald

    Monique zei ; Egypte is weer één…

    Maar nog geen 5 dagen later ; Moord koptische priester leidt tot rellen in Egypte

    Lees verder in trouw ;

    http://www.trouw.nl/tr/nl/5088/Geweld-tegen-Christenen/article/detail/1851216/2011/02/23/Moord-koptische-priester-leidt-tot-rellen-in-Egypte.dhtml

    Beantwoorden
  • Toine

    @ronald
    Lees dit ook eens:
    http://www.trouw.nl/tr/nl/5088/Geweld-tegen-Christenen/article/detail/1851674/2011/02/24/Moebarak-speelde-vuil-spel-met-christenen.dhtml
    Vaak is het niet zoals het lijkt.Ik beweer niet dat dit artikel de enige waarheid is.Maar dit soort gebeurtenissen worden misbruikt voor eigen politiek gewin.Soms komt een aanslag eigenlijk wel goed uit en dan helpen ze het lot een handje.In machtspolitiek is namelijk alles geoorloofd.
    De echte waarheid kan vaak het daglicht niet verdragen.

    Beantwoorden
  • Egypte’s sprong in de leegte « George Knight

    […] watcher Monique Samuel doet verslag vanuit Caïro. Haar cynisme is ingewisseld voor hoop die ze om zich heen ziet. Ze […]

    Beantwoorden
  • Egypte stevent af op minder democratisering « George Knight

    […] Het deel van het Egyptische volk dat zich democratisch opstelde heeft nog geen overwinning behaald in de recente onlusten. Die maakten iets los, maar niet wat velen in het Westen hoopten. Een overwinning van de conservatieven is eerder in zicht dan die van de seculiere jongeren met een liberale burgerlijke staat. De geest van het islamisme is niet terug van weggeweest, maar bleef altijd aanwezig. Welk beeld biedt dit Egypte dat weer één wordt?  […]

    Beantwoorden
  • diar

    De reden dat islamitische landen altijd een beroerde oorlog toestand hebben komt geheel op rekening van de islam- doctrine. Door deze doctrinaire verbreiding zijn er grote spanningen in de wereld, het opkomend Islamisering in Europa, de explosieve opmars van de krachten achter vijfde colonne van 58 miljoen Moslims binnen EU landen: het verval van democratie in het westen en de grote spanningen in de westerse landen zijn onvermijdelijk.
    Middels hebben veel van deze geïndoctrineerde moslims zich verplaatst naar Nederland. Hierdoor het aantal islamitische “gebedsruimtes” en moskeeën groeit nog steeds. Ook zijn gebedsruimtes binnen Nederlandse Universiteiten afgedwongen, evenals gescheiden loketten, taallessen en inburgeringcursussen etc. Er zijn veel Islamitische scholen bijgekomen. Docenten op het veel scholen de Holocaust niet te behandelen en ambtenaren en bestuurders die zelf van alles verzinnen om moslims toch vooral niet tegen het hoofd te stoten vormen een grote gevaar!. Ze luisteren ook niet naar werkers in het veld, naar gematigde moslims die met klem verzoeken om geen vergunning af te geven voor gebedsruimtes en bouwen van moskeeën in de buurt omdat dit belemmerend werkt op de ontwikkeling van vrouwen en meisjes in het bijzonder, en de integratie in het algemeen.
    Islam bewijst constant geen godsdienst te zijn maar een onredelijke, onvrije, enge, strenge ideologie, waaruit ontsnappen levensgevaarlijk is. Als we naar alle moslimlanden kijken zien we, vervolging, discriminatie, eenzame opsluiting, moord, verbanning en noem maar op. bijna alle Arabische landen zitten continue in oorlog met de buurlanden. Turkije zegt openlijk dat alle buren vijanden zijn.
    Vanaf het begin hebben de moslims veel volkeren overvallen, gekoloniseerd en waar mogelijk geïslamiseerd en hun productiviteit in de vorm van belastingen uitgebuit. Het islamitische imperialisme, in de Noord- Afrikaanse staten (die overwegend christelijk en joods waren), in Spanje, bij de verovering en het inpalmen van het oerjoods-christelijke Midden-Oosten of bij de overval op en de gedeeltelijke verovering van India, die miljoenen Hindoes het leven gekost en de vredelievende en zich niet tegen de moorddadige aanvallen van de Arabieren verzettende boeddhisten van India bijna uitgeroeid heeft.
    Een moslimvrouw die de hoofddoek draagt, draagt de vlag van de islam, waarschijnlijk gaat deze vrouw ook op de zelfde corrupte partijen stemmen. De helft van de bevolking zit gesluierd thuis, de andere helft is 5 maal daags bezig een ernstige hernia op te lopen. Het is de hoofddoek die de maat aangeeft voor het verschil tussen de islam en het westen. De moslimvrouw zegt openlijk dat de westerse beschaving onaanvaardbaar voor haar is, dat ze een ziekte is, een pest voor de mensheid, en dat alleen de islam de mens waardigheid kan geven. Het gevaarlijkste van de Islam is dat als die ideologie de overhand krijgt, alle vooruitgang stopt. Het is tijd om ons heel erg goed voor te bereiden op het allerergste.
    Islam is de grootste bedreiging voor vrije landen …Gelukkig kunnen we ons nog mentaal en maatschappelijk wapenen tegen dit gif. De perversie die ingebakken zit in die hele islamitische leer is gewoon zo abject, het moet dag in dag uit aan de kaak gesteld worden. Het is nu alleen een kwestie om het momentum vast te houden en de volksmassa breed te blijven informeren en te blijven waarschuwen.

    Beantwoorden
  • Onze Egypte reis (2) De blog van Monique Samuel | Meta Story Media

    […] De euforie zal verdwijnen maar Egypte is weer één […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

X