Blog

22 sep / Dromen van een leeg land (Hoop voor Palestina?)

Dromen van een leeg land (Hoop voor Palestina?)

‘Welkom in Al-Arrub!’ Een groep jonge kinderen stormt om ons heen terwijl we door de grijze lege straatjes lopen. Ze lachen en wijzen naar ons. Het zijn er zeven of acht. De meisjes dragen vrolijke T-shirts, de jongetjes goedkope sportkleding. Ze brengen kleur in de verder onverschillig saaie straat.
Al-Arrub is een vluchtelingenkamp nabij Al-Khalil, beter bekend onder de Hebreeuwse naam Hebron. Er wonen zo’n 8.000 tot 10.000 vluchtelingen. Er zijn twee schooltjes (een voor jongens en een meiden) en we komen twee kleine winkeltjes tegen. That’s it. De rest van het kamp bestaat uit sombere betonnen huisjes en smalle lege straten.
Mijn vriendin en ik lopen doelloos door het kamp. We zijn spontane bezoekers en weten niet goed wat te verwachten. We voelen ons een beetje ongemakkelijk. Een groep opgeschoten jongens loopt achter ons aan. Ik roep hen wat toe, ze laten ons even met rust. Dan komen ze weer terug. Ze hebben honderden vragen. Op een gegeven moment loopt er een jonge twintiger op ons af. Hij is er door een oudere man op uitgestuurd om ons van ongewenste verzoeken te beschermen. De man knikt vriendelijk naar ons vanonder het kleine afdakje van zijn huis. Ik loop naar hem toe. Hij is in het kamp geboren, net zoals zijn kinderen en kleinkinderen. Iedereen die na de ramp van 1948 geboren is, woont al heel zijn leven in het kamp. Toch beschouwt niemand het als hun huis. Op de muren zijn schilderingen van het Heilige land met een grote sleutel erin aangebracht. Op elke hoek van de straat kijken levensgrote afbeeldingen van Jasser Arafat en Che Chevara waakzaam toe.
‘Hij was een goede moslim,’ vertelt de tweeëntwintig jarige Mosafa die de opleiding voor gids volgt.
Samen met Mohammed, een wat introverte sportleraar die in het VN-schooltje met de jongste kinderen uit het kamp werkt, neemt hij ons mee naar een kleine boerderij net buiten het kamp.
‘Ik wil jullie de mooiste plek van de West Bank laten zien,’ verzucht hij.
Hij bedoelt daarmee niet de kleine schuur met provisorische legbatterijkippen, de tien koeien die op een krap veldje staan en de geiten die in een hok worden gehoed, maar een open plek bovenop de heuvel die afgeschermd door een smalle heg ietwat uit het zicht ligt.
De jongens worden stil terwijl ze ons voorgaan naar een groot marmeren beeld van het geografische gebeid van Israël, of bezet Palestina zoals de Palestijnen het noemen.
De witte steen blinkt in het licht van de ondergaande zon. De jongens kijken er eerbiedig naar.
‘Dit is ons land,’ zeg Mohammed schor. ‘Dit is onze droom. Dat Israël ooit weer van ons wordt en wij terug kunnen naar ons huis.’
Ik kijk naar de steen. Wit. Leeg. Onbeschilderd. Onbeschreven.
‘Ik zie een leeg land,’ zeg ik. Mosafa kijkt me niet-begrijpend aan.
Niet Israël, niet Palestina, een beloofd land voor iedereen.

Deze maand is de Palestijnse aanvraag voor een permanente zetel in de VN geweigerd. De Verenigde Staten dreigde met een veto, Nederland dat internationaal recht zo hoog in h zijn vaandel heeft staan, stemde tegen. De twee-statenoplossing die ook door de Europa en de VS zo omarmd wordt, bestaat alleen op papier. Landen als Nederland en de VS willen dat de Palestijnen niet eigenhandig, maar via vredesonderhandelingen verder komen. Ondertussen blijft Israël dagelijks nieuwe nederzettingen bouwen, wegen aanleggen, de Westelijke Jordaanoever en Gaza koloniseren, Palestijnen onrechtmatig arresteren en vasthouden. De economische situatie van de Palestijnen is de afgelopen 10 jaar enorm verslechterd. Zie onderstaande statistieken gebaseerd op cijfers van IMF, UNWRA en de Wereldbank.

Verhouding Palestijnen dat onder de armoedegrens leeft (minder dan €1,5 per dag): 1 op 2
Gecontroleerd voor noodhulp: 1 op 4
Percentage dat onder extreme armoede leeft: 19%
Voor Gaza: 76,9% (onder de armoedegrens), 48% (extreme armoede)
Percentage dat afhankelijk is gemaakt van internationale noodhulp: 30% (West Bank), 70-80% (Gaza).
Percentage huishoudens dat op het punt staat onder de armoedegrens te vallen: 9,4%
Percentage dat onder de armoedegrens leeft in Oost-Jeruzalem: 19%
Percentage Palestijnse beroepsbevolking dat salarissen verdient onder de armoedegrens: 58,3%
Werkloosheid (stille werkloosheid, underdeployment niet meegerekend): 31,4%
Leeftijdscategorie hoogste armoedepercentage: 18-24 jaar
Demografie Gaza: 50% is 14 jaar of jonger
Aantal Palestijnen in Gaza met vluchtelingenstatus: 70%

60% van de Westelijke Jordaanoever is praktisch ontoegankelijk voor Palestijnen door nederzettingen, militaire bassisen, specaile zones en het uitgebreide ‘steriele’ (lees: Palestijn-vrij) wegennet. Gaza blijft een broeinest van terreurorganisaties en de grootste gevangenis ter wereld. Israël beweegt geen centimeter en de internationaal gemeenschap staat machteloos. Een permanente zetel bij de VN had de Palestijnen geen eigen staat gegeven, maar wel de kans om als gelijkwaardigere partner aan de onderhandelingstafel aan te schuiven (namelijk als land, niet als politieke organisatie). Tevens had het de Palestijnen de ruimte gegeven klachten in te dienen bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. en met meer formele rechten deel te nemen in instituties zoals de VN. Een eigen zetel had beweging in de status-quo gebracht en nieuwe onderhandelingsruimte kunnen creeëren. In plaats daarvan leven Palestijnen nu verder in deze verlammende situatie en onhoudbare status-quo, terwijl de kosten van oorlog en bezetting voor Israël steeds onhoudbaar worden, de stabiliteit van beide landen afneemt en de uitzicht op vrede steeds geringer wordt.

4 Comments
  • Laila

    Zoveel onrecht heeft conseqenties. Veiligheid in Amerika en Europa wordt pas bereikt als dit onrecht ongedaan wordt gemaakt.

    Beantwoorden
  • Rik

    Je hebt sterke punten. Ik mis wel de balans in je verhaal. Ik ben laatst in Israël geweest om het politieke verhaal te kunnen begrijpen. Enkele opmerkingen:
    – 90% van de Arabieren in Israël zelf wil niet onder Palestijns bewind komen. Wordt niet gemeld door media.
    – PA heeft miljoenen euro’s aan Europese subsidie niet goed en eerlijk besteed.
    – De Palestijnen komen oorspronkelijk uit Jordanië. Veel Palestijnen zijn immigranten uit andere Arabische staten.
    – Er zijn vluchtelingenkampen, zoals in Nablus, die de Palestijnen in de Westbank niet wilen opheffen, terwijl ze van de VN mogen bouwen aan de andere kant van de stad. Zo gebruiken ze de kampen als een politiek wapen.
    – Dat Gaza een gevangenis is heeft o.a. te maken met Hamas, een organisatie die volgens hun program uit is op de vernietiging van Israël.
    – Gaza was voor groot deel prachtig groen toen men het kreeg. Het is verwaarloosd door hen.
    – In het algemeen kan je stellen dat de mentaliteit inzake zelfontplooiing verschilt t.o.v. Israeli’s. [zie het verschil aangaande vuil bijv. tussen een Israëlische stad en een gemiddelde stad in het MO]
    – Het wordt lastig een Palestijnse staat uit te roepen als gebieden die door de maffia/terroristen van Hamas worden geregeerd daar deel uit van maken. Overigens is Hamas uit op vernietiging Israël (zie partijprogramma)
    – Zowel Israeli’s en Palestijnen claimen land – en bouwen ‘nederzettingen’ in Westbank door ergens Olijfbomen neer te zetten. Het land is vaak officieel van niemand tot je er zelf iets opzet.
    – In Westbank is voor veel grond netjes betaald door Israeli’s.
    – Je zegt wel erg makkelijk dat Israeli’s Palestijnen dagelijks onrechtmatig vasthouden.
    – Grote delen van Westelijke Jordaanoever zijn evengoed ontoegankelijk voor Israeli’s. Als je als Israeli een stad binnenloopt in de Westelijke Jordaanoever om boodschappen te doen moet je blij wezen dat je er als vrij man uit komt.

    Beantwoorden
  • jack

    Ik had graag Israel en Palestina samengevoegd als seculiere staat gezien.Maar aangezien israel door een select groepje joden met alle geweld (letterlijk) tot de ‘Joodse’ Staat moet worden omgevormd blijft dat een utopie.Want dat streven van de zionistische beweging leidt onheroepelijk tot apartheid danwel tot etnische zuiverig.Maar dat mag ik niet zeggen,hoewel veel seculiere joden het met me eens zijn.
    Voorlopig is dus de twee-staten oplossing dus de enige begaanbare weg.Met het volwaardig erkennen van de Palestijnse staat zullen de gemoederen tot rust komen en wie weet zal er in de toekomst ooit toenadering mogelijk zijn.Maar daar zullen dan wel een paar generaties overheen gaan.
    Helaas doet Israel er werkelijk alles aan om die Palestijnse staat tot een mislukking te maken.Net zoals ze met gaza hebben gedaan.Ze doen overigens niet eens pogingen meer om dat te verhullen want Liebermann kondigt gewoonweg vergelding en sancties aan als “straf” voor de VN-aanvraag van Abbas.De afgelopen weken is dan ook pijnlijk duidelijk geworden dat de Israel er een dubbele agenda op na houdt en dat de zogenaamde ‘vredes’-besprekingen feitelijk een wassen neus zijn.
    Helaas speelt onze regering dit hypocriete spelletje feilloos mee.

    Beantwoorden
  • The Balkans Chronicles

    De 1 miljoen Joodse vluchtelingen uit de Arabische wereld deden wat miljoenen vluchtelingen doorheen de hele geschiedenis hebben gedaan. Ze begonnen elders een nieuw leven. Er zijn geen joodse vluchtelingenkampen.Maar er zijn nog steeds Palestijnse vluchtelingen.Geld was er te over: de olierijke staten hadden de opvang en integratie van de Palestijnse vluchtelingen kunnen financieren.Taal, religie en cultuur vormden geen barrière, want die zijn dezelfde. Maar de Arabische leiders hebben willens en wetens de Palestijnse vluchtelingen in hun kampen gehouden. Als een wapen in de strijd tegen de Joodse staat. ……https://zlj13051967.wordpress.com/2017/12/17/jeruzalem-is-al-3000-jaar-de-hoofdstad-van-het-joodse-volk-en-al-70-jaar-de-hoofdstad-van-israel/

    Beantwoorden

Geef een reactie

X