Blog

01 nov / De Mindset van de Syrische soldaat

Islamitische strijdkrachten versus dappere soldaten
Op 13 oktober was oorlogscorrespondent Karskens te gast bij Pauw en Witteman om over de Syrische revolutie te praten. Hij gaf onder meer aan dat in Homs ‘islamitische strijdgroepen´ aanwezig zijn die op gewelddadige wijze aan de macht willen komen.  De revolutie werd hierdoor geframed als een islamitische coup.
De media gebruiken grote woorden, maar geven weinig achtergrond. Karskens opmerkingen dienen te worden genuanceerd en in een context te worden geplaatst. De strijdgroepen waaraan Karskens refereert zijn gedeserteerde soldaten in Homs die tegenwoordig de ´Khaled bin Walid-brigade´ worden genoemd.
Na acht maanden onder vuur te hebben gelegen door de troepen van al-Assad, probeert de brigade de bevolking van Homs te beschermen. De oprichting van deze brigade is niet zozeer gebaseerd op islamitische ideeën of sektarisch geweld, maar eerder op de morele plicht die deze gedeserteerde soldaten voelen om de Syrische bevolking te beschermen tegen de gewelddadige militaire operaties van al-Assad. De brigade in Homs is bovendien niet genoemd naar een islamitische profeet, zoals Karskens aangaf,
maar naar een Islamitische oorlogsheld die in het bijzonder door de bewoners van Homs wordt bewonderd omdat hij in Homs zou zijn overleden.

Bashar’s brainwash
Niet alleen in Homs, maar ook in andere Syrische steden zijn er steeds meer gedeserteerde soldaten die zich organiseren om bescherming te bieden aan hun families en omliggende lokale gemeenschap. Deze groepen vormen samen ´het Syrische vrije leger´. Het legerapparaat in Syrië is hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Soldaten worden gehersenspoeld en krijgen uitsluitend berichten te horen over de aanwezigheid van terroristische groepen. De enige media die legersoldaten bereiken zijn de Syrische staatstelevisie (Donya tv) die enkel de verhalen van het Syrische regime verspreidt. Onder het mom van terrorisme worden soldaten mentaal voorbereidt om medeburgers te vermoorden. Deze orders worden opgevolgd door de meerderheid van de soldaten.

Doden of gedood worden
Op het moment dat de soldaten zich weten te ontworstelen aan deze ´veil of ignorance´ onder druk van het thuisfront of door eigen ervaringen, verandert de perceptie van de soldaat. Op het moment dat de soldaat het bevel krijgt om demonstranten te vermoorden, resten hem drie keuzes.
Een, de soldaat volgt de orders op en blijft demonstranten vermoorden. Hierin kan men twee soorten soldaten onderscheiden; degene die is gehersenspoeld door het regime en die heilig gelooft in de juistheid van zijn gedrag, en hij die weet wat er in werkelijkheid aan de hand is maar zich genoodzaakt ziet de orders op te volgen. Op dienstweigering of desertatie staat de doodstraf.
Soldaten zien zich gedwongen om op demonstranten te schieten, omdat ze bang zijn zelf vermoord te worden, of door het ontbreken van een veilig gebied waar ze bescherming kunnen zoeken als ze besluiten om te deserteren.
Twee, de soldaat weigert om op onschuldige demonstranten te schieten met het gevolg dat hij zelf om het leven wordt gebracht. In de afgelopen periode is dit het lot geweest van honderden soldaten.
Drie, de soldaat besluit te deserteren. Ondanks het gebrek aan een zogenaamde safe haven, hebben naar schatting tussen de vijf- en tienduizend soldaten deze stap gezet. Gedeserteerde soldaten hebben twee opties: het land ontvluchten of onderduiken. Daar is een derde optie bijgekomen, de soldaat deserteert met zijn wapen en besluit zijn gebied te verdedigen tegen het leger en de veiligheidsdiensten. Het aantal soldaten dat gekozen heeft voor deze optie is echter betrekkelijk klein en het gaat voornamelijk om afscheidingen van afzonderlijke soldaten en niet om hele legerdivisies.
Homs is niet de eerste stad waarin dit verschijnsel plaatsvindt. In Daraa en Der al-Zour zijn ook soldaten gedeserteerd, maar het heeft niet het massale verzetskarakter gekregen als we nu in Homs zien. De reden hiervoor is dat het regime in de steden waar veel desertaties plaatsvonden, grote militaire campagnes heeft uitgevoerd, waardoor de soldaten geen kans kregen om zich te organiseren. Daraa en Der al-Zour zijn grotendeels vernield als gevolg van deze militaire operaties. De gedeserteerde soldaten in Homs tonen tot op de dag van vandaag verzet tegen de continue militaire campagnes van al-Assad.

De gedeserteerde soldaten beschikken niet over geavanceerde wapens. Daarnaast
zijn er geen gewapende burgers. Het zijn alleen gedeserteerde soldaten die de
wapens oppakken tegen het regime.

Uitzichtloosheid

Onder het toeziend oog van de hele wereld heeft het Syrische regime al acht maanden lang de meest vreselijke methodes toegepast om demonstranten te vermoorden en gearresteerden te martelen. De geopolitieke ligging van Syrië en de belangen die in het geding zijn, hebben de VS en Europa in verlegenheid gebracht. Ze kunnen Al-Assad niet steunen, maar kunnen ook geen harde maatregelen nemen. Er staat teveel op het spel om in Syrië te interveniëren of concrete maatregelen te nemen om Al-Assad ten val te brengen.
De Syrische soldaten worden sinds 15 maart gedwongen om onschuldige en onbewapende demonstranten koelbloedig te vermoorden zonder enige Arabische of Westerse inmenging. De situatie zit in een totale impasse. De uitzichtloosheid vergroot de wil van gedeserteerde soldaten om het heft in eigen handen te nemen en de burgerbevolking te beschermen.
De revolutie in Syrië is geen islamitische machtsgreep. Het Syrische Vrije leger heeft niets te maken met de islam, maar meer met de morele plicht om medeburgers te beschermen. Het beeld dat eerder bestond over de Syrische soldaten die klakkeloos de orders uitvoerden en medeburgers vermoorden is door de vorming van het Syrische vrije leger doorbroken. De dappere soldaten die met gevaar voor eigen leven deserteren, dienen eerder bewonderd te worden dan simpelweg te worden bestempeld als islamitische strijdgroepen´. Laten we dus de huidige ontwikkelingen in Syrië niet framen in sektarische termen, maar de complexe situatie van de Syrische strijdmacht proberen beter te begrijpen.

Iba Abdo (1987) is een Syrisch-Nederlandse politicoloog. Op dit moment studeert ze International Relations and Diplomacy aan Universiteit Leiden. Volg haar op twitter: ibaabdo

Tenslotte nog dit, toen de Koerdische oppositiefiuur, Mish´al Tammo, vorige maand vermoord werd door de veiligheidsdiensten van al-Assad werd zijn dood veroordeeld door alle etnische en religieuze groepen in Syrië. Moslims, christenen en Koerden demonstreerden tegen deze gewelddadige moord.
Als dit op iets mag wijzen, dan wijst het op de eenheid tussen de verschillende
etnische en religieuze groepen in Syrië.

1 Comment
  • A.Fager Yakoub

    Beste Monique,
    Mijn antwoord op de bovenstaande verhaal over Syrië is dit link

    Beantwoorden

Geef een reactie

X