Blog

01 jul / De macht van Al-Jazeera

Tot eind jaren negentig was de gemiddelde Arabier voor zijn nieuwsvoorziening volstrekt afhankelijk van propagandistische staatsmedia.
Hier en daar wist de rijkere elite een buitenlandse krant te veroveren, uitzendingen van BBC World te beluisteren of later, via schotelantenne, CNN te kijken.
Maar de gemiddelde Egyptenaar, Syriër of Palestijn keek naar het staatstelvisiejournaal. De komst van het internet dat halverwege het afgelopen decennium echt voeten aan Arabische bodem kreeg veranderde veel. Blogs werden de nieuwe onafhankelijke opiniestukken. Activisten hadden eindelijk een podium voor hun verhaal, zoals Wael Abbas die in 2007 een filmpje uploadde van twee Egyptische agenten die een taxichauffeur met een gummiknuppel penetreren. Een schokgolf ging door het hele land en leidde voor het eerst tot arrestaties.
Tegelijkertijd heeft slechts één op de vier inwoners in de Arabische wereld toegang tot internet. Analfabeten kunnen niets met het world-wide-web. Evenals armen die zich geen computer of smart phone kunnen veroorloven.
Voor hen is er al-Jazeera. Een ‘onafhankelijke’ satellietzender die binnen mum van tijd uitgroeide tot een gigantisch media-imperium dat niet alleen Arabisch nieuws door Arabieren voor Arabieren verzorgt, maar ook de stem van de niet-westerse wereld vertolkt.
De zender brak aan het begin van de Tweede Intifada in 2000 door toen het de beelden van de dood de twaalf jarige Mohammed al-Durra uitzond, wiens vader tevergeefs probeerde een menselijk schild om zijn kind te vormen. De dood van al-Durra hadden een enorme impact op de wereldwijde publieke opinie en staan diep in het Arabische collectieve geheugen gegrift.

Al-Jazeera had de wereld het nieuws gebracht dat CNN tot dan toe nooit had uitgezonden en werd in een keer het belangrijkste nieuwsstation van de Arabische wereld. En dat is het nog steeds. Het onbeduidende

Qatar heeft zichzelf als uitzendbasis van Al-Jazeera in één keer op de kaart gezet.
Aan het begin van de 21ste eeuw waren de pijlen van de zender vooral op Israël en de Verenigde Staten gericht. Maar in de afgelopen jaren werd de zender steeds kritischer op de Arabische leiders.
Al-Jazeera’s kritische berichtgeving kan als een belangrijke katalysator van de Arabische revolutiegolf worden beschouwd. Er is echter één iemand die er altijd goed vanaf komt: Hamad bin Khalifa al Thani, vorst en geldschieter van de Arabische zender die het internationale medialandschap voor eens en altijd veranderde.

Dit korte commentaar verscheen ook in One World Magazine

1 Comment
  • Peter

    Tja, wiens brood men eet, diens woord men spreekt, geldt denk ik nog op heel veel plekken in de wereld. Zo ook in Qatar.. Ik denk dat Al Jazeera veel goed werk doet in de vorm van informatie ets harding op een betrouwbare manier aan de Arabische wereld. Waar daar een grote behoefte aan is, om de redenen die je zelf in je stuk beschrijft. En misschien zou ik ook wel zelf naar de Engelse versie van Al Jazeera kijken op de tv, wanneer die hier op de kabel zou zitten. Gewoon om breed geïnformeerd te zijn. En dat de vorst van Qatar dan geen kritische, laat staan negatieve informatie over hemzelf, zijn regering en Qatar wil op Al Jazeera, tja dat snap ik wel.. dus ja, als je alles afweegt, hoe erg is dat binnen het grotere plaatje ? Misschien zou ik het, als ik de sultan van Qatar was, en diens macht en geld had, ook wel zo doen… Wie weet?

    Beantwoorden

Geef een reactie

X