Blog

30 jan / De lekken van het NOS-gebouw

De meer dan bizarre inval van de Egyptisch-Nederlandse Tarik (19) gisteren leverde wellicht het bizarste tv-moment op in de Nederlandse geschiedenis.
Terwijl NPO1 op “even geduld aub” stond, speculeerde half het land wat er aan de hand zou zijn. Toen duidelijk werd dat  het niet om een technisch probleem ging voelde ik een langzame knoop in mijn maag. Want ook in Nederland zouden journalisten het doelwit van terroristen kunnen zijn. En juist in Nederland met één nationaal journaal heeft terrorist of halve gek aan de overmeestering van de NOS-redactie een sterke troef in handen. Gijzeling van het journaal staat feitelijk gelijk aan de gijzeling van onze nationale nieuwsvoorziening. Meer dan een uur lang was men aangewezen op twitter, burgerjournalistiek, nu.nl (dat er grotendeels uitlag) en later de kranten die niet veel meer konden vertellen dan de speculaties die op twitter al de ronde deden.

Het liep allemaal met een sisser af, maar ik vrees dat dit niet de eerste of laatste aanval op het Mediapark of het NOS-gebouw zal zijn. Sterker nog, wellicht zijn radicalere groepen door deze verwarde student zelfs op ideeën gebracht.
Het binnendringen van het NOS-gebouw is namelijk – anders dan gisteren uitvoerig op televisie werd besproken – ongekend simpel.
Ja, er zijn sluizen waar je maar met één persoon tegelijk door kan en ja, er zijn pasjes. Maar iedere keer dat ik in de afgelopen jaren het NOS-gebouw aandeed voor mijn regelmatige optreden op Radio 1, verbaasde ik mij over de grote lek van het systeem. Iets waar tot dan toe bewakers noch medewerkers over in leken te zitten.

Zo hoef je om een pasje te krijgen die je toegang tot de sluizen en afdelingen geeft, alleen maar je naam te noemen. Identificatie is niet nodig. Omdat de meeste programma’s op twitter en hun website ruim van te voren hun gasten van de dag bekend maken, hoef je alleen maar het gebouw in te lopen en een naam van een van de onbekendere gasten te noemen (die van een deskundige of dokter bijvoorbeeld). Vervolgens wordt er met de redactie gebeld om te vragen of die gast verwacht wordt. Als dat zo is – en dat is zo bij het gebruik van de naam van de dag – krijg je een pasje en kun je zo doorlopen. Naar eigen ervaring weet ik dat zelfs nadat ik nu al jarenlang met grote regelmaat het NOS-gebouw betreed de bewakers mij niet herkennen. Toch krijg ik altijd zonder pardon mijn pasje. En: de partner of vriendin die ik toevallig meeneem ook. Sterker nog: tot voor kort brachten overijverige taxi-chauffeurs je zelfs naar boven. Hier ligt wat mij betreft het eerste en grote verbeterpunt. Iedere gast zou zich moeten identificeren, zodat men zeker weet dat de genoemde naam van de persoon in kwestie is. Ook zouden meekomende gasten zoals partner, ouders of vrienden eigenlijk van te voren moeten worden doorgegeven zodat er ook voor hen een pasje kan worden aangemaakt en de redactie van hun komst op de hoogte is.

Maar er is meer. Zo kan ik zonder pardon tassen, dozen of zelfs trolleys meenemen (ik ben soms op doorreis). Fijn en handig natuurlijk. Maar zonder ooit naar de inhoud te vragen of deze te controleren, had ik feitelijk iedere keer een wapen of bom mee naar binnen kunnen smokkelen. Dagelijks lopen tientallen gasten, medewerkers, technici, schoonmakers en stagiaires het gebouw in en uit zonder dat hun spullen worden onderzocht.

Ik wil niet doordraven in de noodzaak van detectie-poorten en scan-apparatuur en ben zeker geen grote voorstander van de Amerikaanse vliegveld-praktijken, maar gezien de tijd en ontwikkelingen zou het misschien geen gek idee zijn toch vaker een meegebrachte bagage-check te doen.
Nadat een persoon te lang op een redactie bleef ronddwalen, worden gasten tegenwoordig door een redacteur bij de ingang van de verdieping opgehaald. Een verbetering, maar menigeen mag wel zelf de lift instappen om op desbetreffende verdieping te komen. Zodra je in de lift staat kun je dus gemakkelijk naar een andere verdieping en met het pasje de onbewaakte sluis betreden. Ook word ik nooit teruggebracht, dus na de uitzending ben ik vrij om te gaan en staan waar ik wil en zou ik feitelijk technische sabotage kunnen plegen of een andere redactie aan kunnen doen.

Mijn voorstel zou zijn dat een redacteur of stagiair de gast beneden haalt en ook weer naar beneden terugbrengt. Dit gebeurt nu soms, maar lang niet altijd. Om de loop van een halve marathon te voorkomen kan voor vaste gasten in de computer een speciale status worden aangemaakt, waardoor zij zonder begeleiding rechtstreeks naar boven kunnen.

Het grootste rampscenario is uiteindelijk natuurlijk dat een groep gewapend en al het gebouw binnendringt, bewakers uitschakelt en zelf een weg naar boven vindt. Een dergelijke brute inval lijkt mij met moeite te voorkomen, zelfs onder politiebewaking – zie ook de aanval op Charlie Hebdo. Feitelijk valt ook niet te leven, of in vrijheid te werken, met de constante dreiging van een dergelijk rampscenario. Maar met iets meer verscherping en alertheid – en beter uitgeruste kritischere bewakers – zou in ieder geval een totale verstoring van de uitzending als gisteren kunnen worden voorkomen. Zodat we om acht uur weliswaar wel de ellende in de rest van de wereld zien, maar in ieder geval niet een halve thriller in Hilversum.

PS voor wie bij lezing van dit artikel ongemakkelijk wordt: de oplossingen voor bovenstaande problemen zijn even simpel. Ik schrijf dit artikel daarom ook niet om mensen op ideeën te brengen, maar dergelijke bizarre acties als die van gisteren te voorkomen en mijn indirecte collega’s ongestoord hun werk kunnen doen.

 

4 Comments
  • Rhonda

    Ben helemaal et je eens, Monique. Ik heb bij verschillende radio gerwerkt

    Beantwoorden
  • Kitty

    Ik ben het helemaal met uw verhaal eens!!

    Beantwoorden
  • Harry uut Grunn 050

    raar wereldje overal waar je komt heb je al een observatiecamera in je nek , heb vaak al het idee dat de ene helft van het patiènten bestand ,,zal maar geen inwoners zeggen ,, de andere helft zit te bekoekeloeren , nou jongens het zal mijn tijd wel duren ik heb me er inmiddels immuun voor gemaakt , en soortgelijke verhalen zoals hierboven hadden veel en veel eerder geschreven kunnen worden , zieken genoeg aangestuurd door de laboratoria , ach ik kan nog veel meer waarheden neerkalken maar eerst maar weer basta

    Beantwoorden
  • Durendal

    Privé wapenbezit toestaan.Agenten beter uitrusten met wapens en kogelwerende vesten.Standaard bewaking van belangrijke publieke plaatsen zoals stations,scholen etc.Het is slechts wachten op de volgende aanslag.Pakistaanse leraren worden nu getrained om met AKM en pistolen , leerlingen te verdedigen.Ook zouden belangrijke gebouwen standaard beter uitgerust moeten worden met kogelwerende ramen en deuren , betere bescherming tegen auto bommen en bom aanslagen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

X