Blog

03 dec / Cute in the City

Het beloofde een spannende avond te worden. In de Big Giant Apple, ooit zo gracieus New Amsterdam genaamd, zijn lesbische bars al even schaars als in haar oude zusterstad. Maar de Cubby Hole in the Village is de place to be (aldus een korte zoektocht op google). Van de spaarzame lesbische bars in de city toch wel de levendigste, aldus de razend enthousiaste kritieken.

“Een interessante ervaring. Vrouwen zijn er erg agressief in hun benadering. Iets wat ik niet van andere homobars gewend ben.”
Vijf sterren.
Of deze: “In Cubby Hole is always someone to look at… and always someone looking back at you 😉
Verder ook veel woorden als “cozy”, “home-like atmosphere”, “sexy”  en “delicious drinks and even more delicieus girls”.

Het aanblik van hitsige dames in huiselijke setting verbaasde me een beetje, maar toen ik las dat “het bier er erg goedkoop is”  was ik om. Een biertje kost hier namelijk al snel 8 dollar, BTW en de verplichte tip van 20% nog niet meegerekend. Wijn is zo mogelijk nog prijziger. 14 dollar per – ernstig leeg – glas is niets (en ook dat is natuurlijk exclusief de fooien aan ober en big Uncle Sam)!

Natuurlijk voor geen gat te vangen besloten mijn vriendin en ik op een late zaterdagavond de Cubby Hole eens te verkennen. Het was even zoeken. De smalle kroeg ligt op een afgelegen straat in de prachtige chique woonstraten van de Village. Gelukkig schalde de muziek ons al op grote afstand tegemoet, evenals het luide geklets van tientallen Amerikaanse vrouwen overigens. Wat een Kentucky Friend Chickenhok.

Met moeite wrongen we ons een weg naar binnen. De Cubby vertoont opvallend veel gelijkenis met het Amsterdamse Bordo – maar dan is dit gat een stuk kleiner en flink brandgevaarlijker. Het plafond is namelijk bezaaid met honderden papieren lampions. Visioenen van Volendam schoten door mijn hoofd. Maar goed, als we dan fikkend ten onder gaan dan wel onder het aanblik van prachtige dames die al evenveel gelijkenis vertonen met de chicks van het Amsterdamse ASV Gay, alleen dan in wat meerkleurige uitvoering (Aziatische tomboy’s, chique Afro-Amerikaanse ladies, donkere shabby ghetto-gangers, opgetutte Hispanics en ja, ja een volledig blond lesbisch voetbalteam in bezweet tenue en al).

We bestelden een biertje (zes voor een Corona, yeah!). En toen nog een (vijf voor yankees pis). Terwijl we als echte Amsterdamse bootwerkers doordronken, zag ik dat afgezien van twee gefrustreerde oudere dames aan de bar niemand een glas in handen had. Zoals in alle steden waar drank veel te duur is (in Sydney en Tel Aviv staat iedereen al even droog), wordt er meer gedanst dan gedronken. Maar hier werd nog het meest de oren van het hoofd gekletst. En gezongen. Terwijl de juke box de ene na het ander kwartje verslond, schalde Whitney Houston, Mariah Carey, Madonna en flink wat R&B door de speakers.

The Voice of New York was lekker bezig, maar van de hitsigheid was weinig te merken. Geen gezoen. Geen geflikflooi. Gekeken werd er genoeg. Maar daar bleef het ook bij. Vrouwen staarden en staarden en dat nog wel het meest in onze richting. Want terwijl wij ons al schurend en zoenend prima vermaakten, stond de rest er maar wat verloren bij. Toen kwam de eerste in beweging. Een ondeugende krullenbol met charmante kuiltjes in de wangen. “Gosh, you look so good together.
Dit bleek het startsignaal voor een regen aan complimentjes. So cute, so damn cute, so super cute, cuties!“

Terwijl ik gevleid maar ook enigszins verbaasd deze cute-complimentenregen in ontvangst nam, begon ik steeds meer te beseffen dat de vrouwen niet zozeer aan onze – natuurlijk adembenemende – looks refereerden, maar vooral hun politieke steun uitspraken voor onze interraciale relatie. Amerika mag dan een grote salade zijn, met duizend en nog wat (kunstmatige) ingrediënten zijn. Gemixt wordt er anno 2014 nog steeds amper. Toch leuk om zo’n  lekker multiculti-Egyptisch-Surinaams-Nederlands-koppel te zijn. Ik had op wat meer seks gehoopt, maar goed, wij zijn nu eenmaal cute in the city.

Deze column schreef ik voor Zij aan Zij. Meer info – klik HIER.

2 Comments
  • Rinus van der Molen

    Leuk verhaal. Zo goed verteld. Het lijkt op een Hemingway die aan het woord is. Zo beeldend. Wat een schrijftalent!

    Beantwoorden
  • Jaap

    Het lezen waard! Ik blijf je volgen! Vooral…..doorgaan!

    Beantwoorden

Geef een reactie

X