Columns

Klaprozen

29 mei, by Mounir Samuel in Columns

Er groeien klaprozen langs het spoor. Rode blaadjes wuiven traag heen en weer op de zwoele lentebries. Ranke bloemen langs vieze bielzen en roestige rails. Klaprozen zijn niet geschikt als snijbloemen. Ik heb het als kind vaak genoeg geprobeerd, maar die heldere rode blaadjes verdorren…

Boekpresentatie

25 mei, by Mounir Samuel in Columns, Nieuws

Boekpresentatie van Zonder Verhalen Kan Ik Niet Leven Bijwonen? Lees verder en bekijk de informatieposter!

Allah en Jezus in een hiphop song

22 mei, by Mounir Samuel in Columns

Toen ik zo’n 16 jaar oud was struinde ik bijna dagelijks de platenzaken van Amersfoort af. Meestal zocht ik naar Wereldmuziek. Zo leerde ik de Algerijnse ster Cheb Khaled kennen, de Senegalese zanger Youssou N’Dour en de Spaanse flamencogroep Gipsy Kings.

Gescheurde Duct tape

13 mei, by Mounir Samuel in Columns

‘De eenheid tussen man en vrouw is als twee stukken Duct tape,’ zei de godsdienstleraar met dikke buik en grijze haarkrans gedragen. ‘Twee stukken plakband die tegen elkaar aan zijn geplakt.’ Er viel een diepe stilte in de klas.
‘Weet iemand wat er gebeurt wanneer je Duct tape van elkaar los probeert te trekken?’ vroeg hij toen. We staarden naar het grauwe schoolbord en zwegen.
‘Het plakband scheurt en verliest z’n lijm. Het zal misschien nog wel een beetje kleven, maar goed plakken doet het nooit meer.’ De leraar knipperde onrustig met z’n ogen. ‘Scheiden is on-Bijbels. Wat God samenbrengt zal een mens niet scheiden.’ Was z’n glasheldere conclusie. Toen ging de bel en mochten we gaan.

De waarde van niets

12 mei, by Mounir Samuel in Columns

‘Alles heeft een prijs,’ zei de oude man. ‘Geloof niet in gratis, vertrouw geen ‘weggeefprijzen’, trap niet in één-Euro-symboliek. We hebben al betaald voor we erg in hebben. Meer, veel meer, dan we kunnen bedenken. Die Euroknallers, die gratis printers, vrije downloads, drie voor twee deals… We denken iets voor niets te krijgen, hechten er minder waarde aan en gooien het zo weg. Maar alles in deze wereld heeft een prijs, alles wat uit de aarde genomen wordt laat een hol gat achter, alles wat de lucht in wordt geblazen dwarrelt als fijnstof neer. Fijnstof at wij en volgende generaties inademen. Zoet water wordt zout, vrouwen in de mijnen van Congo misbruikt voor onze iPhone’s en Blackberry’s, enorme veestapels blijven kunstmatig in stand en landbouwgrond verandert in woestijn.’

Simpel liedje

08 mei, by Mounir Samuel in Columns

Afgelopen vrijdag hoorde ik een live opvoering van het nummer ‘Feel’ van Miss Montreal in het televisieprogramma De Wereld Draait Door. Ik had net gesmst met mijn (ex-)man. Ik was verdrietig.

Met beide benen uit de kast

03 mei, by Mounir Samuel in Columns

Na een lange, moeizame en persoonlijke strijd heb ik besloten te scheiden van mijn man en kom ik uit de kast. De afgelopen maanden – vol mediahectiek, studiedruk, publicaties en boekcontracten – werden voor mij overschaduwd door deze moeilijke stap. Het is niet eenvoudig om steeds meer een publiek persoon te worden en tegelijkertijd zoveel van je leven af te moeten schermen. Om in elk interview gevraagd te worden naar je huwelijk, terwijl dat zo op het spel staat.

Leven als God in Barcelona

14 mrt, by Mounir Samuel in Columns

Een tsunami teistert Japan. Het land beeft onder een ontzagwekkende aardbeving van 8.9 op de Schaal van Richter en vloedgolven overspoelen het land van de Rijzende Zon. Kernreactoren imploderen en straling spreidt zich kilometers ver uit. Ja, Japan gaat ten onder, maar ik eet broodjes Seranoham, drink café cortado (espresso met een schuimlaagje melk) en geniet van de Ramblas.

Vluchten voor een magere Jezus

28 feb, by Mounir Samuel in Columns

Op 25 februari 2011 maak ik de grote stap om me terug te trekken in een klooster.
Jaren heb ik het erover gehad, maar durfde het niet aan. Die stilte en devotie… dat was toch zeker niets voor mij? Maar uiteindelijk wist een vriendin mij heel eenvoudig over te halen. Door het mediacircus van de afgelopen weken wilde ik niets liever dan me terugtrekken in een grot en even helemaal onzichtbaar zijn. Abdij Lilbosch in Echt, Midden-Limburg, moest die grot worden. Een klooster tussen de landbouwvelden en varkensboeren, in absoluut het meest ultieme middle of nowhere wat je in het overbevolkte Nederland nog kan vinden.

Op de tank

05 feb, by Mounir Samuel in Columns

Deze speech schreef ik voor het Vervolg van de Volkskrant – 5-2-2010 De opdracht? Wat zou ik tegen het Egyptische volk zeggen als ik op een tank op het Tahrir-plein zou staan?  Zonen en dochters van de Nijl. Luister! Luister naar de stem van de…

X