Blog

14 feb / Allemaal in beestenpak

Daar sta ik dan. Nog niet koud terug uit Iran of direct verdwijn ik tussen de krioelende beestenmassa van een Amsterdamse lesbische housewarming.
Ja, dames en heren, een vriendinnetje gaat samenwonen met een ander vriendinnetje (nee, niet háár vriendinnetje) in een echte bestendige koopflat en dat moet worden gevierd.

Je zou denken dat zo’n grote stap naar het volwassen leven wordt gevierd met champagne en dure toastjes kaviaar, maar zo gaat dat niet in lesbisch Nederland. Nee, wij dames van de juiste kant doen dat schijnbaar in onesie. Niet zomaar zo’n convy thuis-pak met ski-print of knoopjes-gat zodat je makkelijker je kont af kan vegen: nee, een beestenpak onesie.
Het feestje oogt daarom nog het meest alsof gans tweedehands Disneyland uit de dierentuin ontsnapt is. Van my little pony tot ijsberen en van fluffy Furrie’s tot eenhoorns, alles loopt hier rond. Wijdbeens. Met bierflesjes en al. Het favoriete huisgeschenk: de Takkie-deurmat (heerlijk Hollands van de Hema) blijkt helaas uitverkocht. Dan wordt mijn cadeau dus maar een fles jaegemeister tegen de kou, want in de eerste weken wil de gloednieuwe vloerverwarming toch wat minder goed aanslaan dan gedacht.
Niet dat je het koud hebt in zo’n onesie beestenpak. De ritsen zakken op den duur aanzienlijk naar beneden terwijl het zweetpeil stijgt.
Mijn Iraanse reisgenote en ik voelen ons nogal misplaatst in onze Great Cataby-outfits.
Geheel op Iraanse wijze wilden we als dragqueens het feest komen crashen. Maar we lijken eerder op Macciavelli’s vuile prins en Don Juan, dan op twee Iraanse transseksuelen. Onze rituele inhuldiging van de door de beestachtige dames zelf-gelegde parketfloer roept maar lauwe reacties op. Zelfs onze braaf ingestudeerde buikdans kan nauwelijks gefluit ontlokken. Onze fuzz buckets hebben het veel te druk. Van de zo’n dertig aanwezigen is afgezien van mijn reisgenoot geen één vrijgezel. Het is dus een hoop gevoos en gevogel en dat in tijgervel of zebrastreep. Naarmate de broeierige nacht vordert en de aantal lege bierkratten op het balkon snel groeit, verdwijnen steeds meer dieren in badkamer, wc of slaapkamer. Terug de kooi in, maar dan wel met z’n tweeën tegelijk. Het is voor de Cataby’s het teken het feest te verlaten. Want zoenende helblauwe eenhoorns is na een duik in de Islamitische Republiek wel een wat al grote cultuurshock.

Deze column schreef ik voor Gay & Night en gay.nl

2 Comments

Geef een reactie

X